MEDITERRANEE
De ruiter te paard ziet er indrukwekkend uit. Het standbeeld staat op een hoog marmeren blok, waardoor je gedwongen bent naar hem op te kijken. Ik heb iets soortgelijks een paar dagen eerder ook al gezien op de kade in Thessaloniki, waar Alexander de Grote vanuit een grote hoogte op de mensen neerkijkt. Een dergelijk monument ter ere van 'de grootste Griek aller tijden', zoals hij vaak wordt genoemd, is begrijpelijk. Maar de man die hier is uitgebeeld, is een representant van het Ottomaanse rijk. De ruiter is getooid met baard en tulband en lijkt een zwaard te trekken. In de afgelopen twee eeuwen zijn de sporen van de Ottomaanse geschiedenis in Griekenland moedwillig verwoest of...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 322 keren gelezen
De regen weerhield mij ervan een nieuwe poging te ondernemen, de Olympos te beklimmen. Het strand van de Olympische Riviéra bezoeken was om diezelfde reden een slecht idee. Daarom besloot ik de archeologische vondsten van het dorp Dion te gaan verkennen. Het antieke Dion was ooit een belangrijke plaats in het rijk van de Macedoniërs, in de tijd van Alexander de Grote en zijn vader Philippus. Het was een militair kamp, maar stond vooral bekend als religieus centrum. Er was een stadion, een theater, tempels gewijd aan verschillende goden, kampementen, baden, winkels; alles wat de antieke Griek nodig had. Hier vierden de Macedoniërs hun triomfen en eerden ze de goden van de...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 417 keren gelezen
Al dagen hangen er dikke wolken om de bergtoppen heen. 's Ochtends regent het, 's middags trekken de wolken op en breekt de zon even door, maar 's avonds begint het weer opnieuw te regenen. Zo is het al dagen. Iedere ochtend zodra ik wakker word, snel ik naar het raam om te kijken of ik een blauwe lucht zie. Ik wil naar boven, de Olympos beklimmen, maar met dit weer is dat onverantwoord. Ik logeer in Dion, een van de dorpen aan de voet van het Olympos-massief. De Mitikias, de hoogste top van het massief, is met zijn 2917 meter ook de hoogste berg van Griekenland. Toch is het gebergte niet om die reden beroemd, maar vanwege het feit dat de antieke Grieken dachten dat de goden hier...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 475 keren gelezen
3 oktober 2009 Een Roma-jongen met één been, zittend in een rolstoel, bedelt bij de voorbijgangers op de houten brug. Verderop zit een jong meisje met twee kleine kinderen op de grond, de hand vragend opgestoken. De Griekse boerin die rode pepers verkoopt, wordt zichtbaar nerveus van de scharrelende kinderen en jaagt ze luidruchtig weg bij haar kraam. Ik sta voor de poort van het Agios Nikolaos-klooster in het Rodopi-district in Thracië. De Roma maken gebruik van het feit dat het klooster druk wordt bezocht door de inwoners van de regio. Vooral vandaag, want het is zondag. Verderop in het dorpje Porto Lagos vindt ook nog de zondagmarkt plaats en veel bezoekers...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 465 keren gelezen
De wijnroute die de naam van Dionysus draagt, begint in het oostelijk deel van Macedonië en loopt vervolgens door de regio Thracië tot aan de Turkse grens. Ik laat de stad Drama achter me en rijd via de binnenwegen oostwaarts door een glooiend landschap. Aan de linkerkant rijst het Paranesti-gebergte op, en daarachter de nog hogere Rodopi-bergen, die de grens met Bulgarije vormen. Na een tijdje stuit ik op de Nestos-rivier, die in Bulgarije ontspringt. De weg loopt, net als de spoorlijn, een tijdje parallel aan deze rivier en dan bereik ik ook al snel het dorp Stavroupoli. Er is een poging gedaan dit dorp, prachtig gelegen tussen de beboste heuvels, via het toerisme te...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 369 keren gelezen
Xanthi, 19 september 2009 De organisatie van wijnproducenten uit de noordelijke provincies van Griekenland heeft sinds midden jaren '90 een aantal initiatieven genomen om de wijn uit deze gebieden meer te promoten. Onder de naam Wine Roads of Northern Greece zijn in navolging van het grote voorbeeld, wijnland Frankrijk, routes uitgezet. Routes waarbij niet alleen wijnhuizen en de gaarden, maar ook hotels, restaurants en andere bezienswaardigheden bij elkaar worden gebracht. Het project is deels gefinancierd met Europese subsidies als Leader, die bedoeld zijn om rurale gebieden een extra stimulans te geven. Het project gaat gepaard met een website, en op mijn verzoek stuurde de...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 446 keren gelezen
Een voor vrouwen ontoegankelijk stukje Europa Verder dan hier mag ik niet. Ik sta voor een grote muur, met daarop een hek. Verschillende borden maken duidelijk dat de rest van het schiereiland waarop ik me bevind, verboden terrein is. Er hangt een in rood en wit uitgevoerd stop-bord. Daarnaast een groot bord waarop in verschillende talen staat vermeld dat het betreden van het gebied achter de muur verboden is en dat overtreders van deze regel zullen worden vervolgd. Ook staat er een zwart met geel bord waarop een grote zwarte adelaar prijkt en de 3 belangrijkste regels iets specifieker worden uitgelegd. Eén: het gebied achter de muur is verboden voor mensen zonder vergunning....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 464 keren gelezen
De Witte Toren, Lefkos Pyrgos, is hét symbool van de stad Thessaloniki. De robuuste toren van 30 meter hoog staat op de Nikis-boulevard aan zee. Overdag en 's avonds flaneren talloze Grieken op en neer langs dit markante gebouw. De toren is naar alle waarschijnlijkheid gebouwd in de 15e eeuw, toen de Venetianen het hier voor het zegen hadden. De toren vormde destijds een onderdeel van de stadsmuren. Tegenwoordig is er een museum in gevestigd. Bij de ingang wordt me verzocht te wachten; ik mag er pas in als een andere bezoeker de toren verlaat. De opgang wordt niet gevormd door een trap, zoals ik had verwacht, maar door een gestaag oplopend pad, dat je spiraalsgewijs hoger brengt....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1075 keren gelezen
Afgelopen weekend bezocht ik in Thessaloniki de Oenos. Dit is een internationale wijnbeurs die dit jaar voor de 2e keer werd gehouden. Zaterdag om 10 uur stond ik voor de poorten van het beursgebouw. Nadat ik van balie 1 naar balie 2 was verwezen, een inschrijfformulier moest invullen maar toch ook weer niet, te horen kreeg dat ik als journalist gratis naar binnen kon maar dan wel bij de verkeerde poort was binnengekomen, in de zogenaamde perskamer bij de juiste poort vervolgens niemand aantrof, werd ik tenslotte door een bewakingsbeambte met één handgebaar naar binnen verwezen (later bij vertrek leverde dat alsnog problemen op omdat ik geen inschrijfbadge bleek te hebben)....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 934 keren gelezen
Vanavond bezoek ik het Thessaloniki Museum of Photography. Het ligt op een vreemde plek. Op een pier in de haven van de stad. De pier lijkt ook gewoon nog in gebruik als havenhoofd. Het is om die reden dat het lichtelijk unheimisch voelt om alleen in het donker, om 8 uur 's avonds, de enigszins verlaten pier op te lopen. Klopt dit wel? Het adres dat ik heb is Apothiki A (of Warehouse A), dat is alles. Toch sta ik zo'n 50 meter vanaf de kade bij het Vrijheidsplein al voor de deur van het kleine museum. Schuin tegenover ligt het filmmuseum en een café. Het is het enige fotografie-museum van heel Griekenland en bestaat pas sinds een jaar of 10. Sinds 2001 is de collectie gehuisvest in...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1046 keren gelezen
De meeste Italianen ontbijten niet. Ze gaan naar een bar en bestellen daar, staand aan de toog, een brioche (een croissant) met een cappuccino of espresso. Net als in Parijs is dat goedkoper dan hetzelfde bestellen en erbij gaan zitten. "When in Rome, do as the Romans", denk ik. Op de Milanese Corso Venezia ga ik een bar binnen en bestel mijn ontbijtje. Ik krijg er een papieren placemat met een afbeelding van de Duomo bij. Niet speciaal voor toeristen, gelukkig; mijn Italiaanse buurvrouw heeft ook zo'n placemat onder haar latte macchiato. Aan de muur hangt een prachtige poster met alle soorten koffie die je kunt bestellen. Caffé con panna, caffé e latte, caffé...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1753 keren gelezen
De Italianen zijn ook al ten prooi gevallen aan de commercie van Valentijnsdag, dacht ik afgelopen dagen. Ik was in Milaan en zag etalages vol kaarten, kussens, posters, mokken en chihuahua-jasjes met rode harten. Overal werden rode rozen uitgedeeld. Niet door Italianen die mij tot voor kort in het geheim aanbaden, maar door personeel van winkels. Iedere rode roos moest natuurlijk wel leiden tot een bezoek aan de betreffende winkel, met bijbehorende aankopen. Het enorme plein voor de wereldberoemde kathedraal, het Piazza del Duomo, was op de dag zelf, zaterdag 14 februari, volgelegd met rode ballonnen. Het feest, waarbij de aanbidder de kans neemt, zijn liefde anoniem te betuigen, is...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 810 keren gelezen
Bewoners van waterrijke landen worden in de loop der eeuwen vernuftig in het tegenhouden, temmen of zelfs laten verdwijnen van al dat water. Kijk naar de Nederlanders. Bewoners van droge gebieden doen het tegengestelde. Zie de bewoners van de Portugese Algarve. Zij bouwden bijvoorbeeld irrigatiekanalen, waarmee water vanuit de bergen over een afstand van kilometers naar de lagergelegen drogere gebieden werd geleid. Door middel van deze levadas konden de boeren hun akkers bevloeien. In de buurt van het dorp Silves - in het heuvellandschap tussen de kust en het hogergelegen Monchique-gebergte - ligt zo'n levada. Bij de parkeerplaats van restaurant Mira Rio aan de oevers van de Odelouca...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1213 keren gelezen
De vissers balanceren op smalle richels, hoog boven de zee. De rosten zijn hier zo´n 100 meter hoog, de storm beukt tegen de kust, maar deze mannen slaan hun hengel uit en wachten geduldig tot ze beet hebben. Ik ben vlakbij het dorp Sagres, in het uiterste westen van de Algarve. Op de steile kliffen tussen dit dorp en de kaap, waar ik op de laatste dag van het jaar over schreef, proberen tientallen Portugese vissers op deze manier hun emmer vol vis te krijgen. Sommigen hebben zichzelf met touwen aan een rotsblok vastgemaakt, maar de meesten stellen blijkbaar genoeg vertrouwen in de balans van hun lichaam. Is dit een bizarre hobby van adrenaline najagende locals, of pure...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1324 keren gelezen
Naar het einde van de wereld. Op de laatste dag van het jaar rijd ik naar O Fim do Mundo, het einde van de wereld. Zo wordt de meest westelijk gelegen punt van Europa door de Portugezen genoemd. Nu, in deze tijd, maar ook ten tijde van de grote ontdekkingsreizen van Vasco da Gama en consorten. En in de eeuwen daarvoor, toen de mensen letterlijk dachten dat de wereld hier ophield en dat je van die wereld af zou vallen, als je met je boot van de kaap weg zou varen. De Kaap Sint-Vincent, of Cabo de São Vicente, ligt in het uiterste westen van de Algarve. De kaap heeft haar naam te danken aan de heilige Vicentius. De in de 16e eeuw levende Vicentius werd vanwege zijn...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1730 keren gelezen
Vanuit de steenrode, meters dikke muren kijk ik uit over de heuvels in de verte. Je kunt hier kilometers ver kijken. Dat was ook precies de bedoeling toen deze muren werden gebouwd, want ik ben in een kasteel. Het Castelo dos Mouros, het Kasteel van de Moren, is gebouwd door de Arabieren. Het ligt in het stadje Silves, zo'n 5 kilometer landinwaarts vanaf de kustplaats Portimao, aan de oevers van de rivier Arade. De Arabieren veroverden de Algarve in het begin van de 8e eeuw en bouwden dit kasteel. Silves, door hen Xelb genoemd, vormde in die tijd een belangrijk cultureel, politiek en economisch centrum. Het was in feite de hoofdstad van de Algarve. In de13e eeuw was het gedaan met de...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1299 keren gelezen
Vandaag heb ik een wandeling gemaakt van Praia Porto de Mós via de vuurtoren van Ponta da Piedade naar het stadje Lagos. Ik ben in het westelijk deel van de Algarve. Dit deel wordt de rots-Algarve genoemd, in tegenstelling tot de zand-Algarve in het oostelijk deel. De kust wordt hier gekenmerkt door steile kliffen met kleine zandstrandjes, terwijl de lange zandstranden zich vooral in het oostelijk deel van de Algarve bevinden. Op het strand Porto de Mós een bonte - kleine - verzameling mensen. Zeven Portugese pubers in zwarte wetsuits met surfplanken. Een echtpaar dat enigszins verstopt tussen de rotsen een poging doet het naakte witte vlees bruin te laten worden. Een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1554 keren gelezen
Overblijfselen van de Ottomaanse tijd zijn in Athene ver te zoeken. Niet zo vreemd. Na een overheersing die meer dan 400 jaar duurde, ontworstelden de Grieken zich na een lastige vrijheidsstrijd van de heerschappij van de Ottomanen. Na de onafhankelijkheidsstrijd begin 19e eeuw waren ze uiteraard niet geneigd voorzichtig om te springen met de sporen van de vijand. Integendeel. Veel gebouwen hebben de afgelopen twee eeuwen dan ook niet overleefd. Ik ben op zoek gegaan naar de overgebleven moskeeën. In heel Athene zijn er nog twee te vinden. Middenin het centrum, op het drukke Monastiraki-plein, ligt de Tsisdarakis-moskee, genoemd naar de Ottomaanse ambtenaar Mustafa Aga...
- 7 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1985 keren gelezen
Athene heeft haar eigen Westergasfabriek. Niet ver van het drukke centrum, en binnen loopafstand van de Acropolis, ligt het complex Technopolis. Het is een cultureel centrum, waar een industrieel museum is gevestigd, de Maria Callas-collectie een plek heeft gekregen, radio Athina 9.84 haar uitzendingen verzorgd en talloze grote evenementen plaatsvinden als popconcerten, de Fashion Week en de Kunstbiënnale. Het complex is een voormalige gasfabriek, die gebouwd werd in 1862, ongeveer een eeuw later haar deuren sloot maar gelukkig eind jaren '90 werd gered door een gemeentebestuur met een vooruitziende blik. In totaal 8 gebouwen zijn gerenoveerd en deze hebben ieder de naam van een...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1138 keren gelezen
Het Joods Museum in Athene ligt een beetje verscholen, weliswaar aan de rand van de Plaka, vlakbij het Syntagma-plein, maar in een smalle achteraf-straat, de Nikis. Buiten hangen geen vlaggen, banieren of uithangborden, zoals bij de andere musea. Het lijkt alsof het museum zich een beetje wil verstoppen. Zelfs de deur is op slot, tijdens openingsuren. Je moet aanbellen en vervolgens doet een beveiligingsbeambte de deur voor je open. De collectie bestaat uit kostuums, spullen uit het dagelijks leven van de Joodse gemeenschap, veel religieuze parafernalia en zelfs een synagoge. Deze is afkomstig uit Patras, oorspronkelijk uit de jaren '20, en hier herbouwd. De meeste tentoongestelde...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1472 keren gelezen
Frederiek_Lommen"De andere Mediterranee", dat is het thema van dit reisdagboek. Ik reis onder meer naar Italië, Griekenland, Portugal en Spanje en schrijf over de minder bekende plekken in deze landen. Omdat er zoveel meer is dan de platgetreden paden in de Mediterranee.
Hier lees je niet over de Acropolis van Athene, maar over de Lykavittos-heuvel. Niet over de stranden aan de Bloemenrivièra, maar over de bergen daarachter. Niet over dat ene restaurantje in Lissabon dat iedereen kent, maar over dat andere, dat niemand kent. Welkom in "Mediterranee".
Kijk ook op mijn website: www.andergriekenland.web-log.nl
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Vertrekken vanuit een...
Na de eerste 3000 km gereden te hebben wordt het tijd om mijn eerste...
Thassos 2005
We zijn zojuist aangekomen in hotel Filia. Na een dag vol...
Griepgepiep
Toen men zo de mond vol had over de griep, dacht ik altijd: ach, ik leef...
EGEISCHE VUURZEE
Het kan de lezers van Volkskrantreizen.nl niet ontgaan zijn; Griekenland...
Introductie
Ik ben Erwin in 't Veld en woon samen met mijn vriendin Rafaele van Heteren...
Griekse Goden Bestaan Nog!
“Oh, mam, heb je die kerel gezien?!” tjierpte mijn dochter...
De Zeven Wonderen van Lesvos
9 juli. Wat mist er in het volgende rijtje: De Chinese Muur, de antieke stad...
