Où allez-vous?
Alles leek draaglijk, zolang ik niet hoefde over te stappen. Helaas, dat moest wel. Het was ondertussen al nacht geworden en beladen met rugzak, grote koffer met gitaar en reistas vol boeken moest de overkant van het perron gehaald worden. Dat lukte maar net. Na een paar uur wachten weer een trein in. Met moeite. Van slapen zou het deze terugreis niet komen. Het is zomer 1986. Met een walkman luisterend de nacht door met Jimmy Hendrix en Sting. ‘s Middags uit Zuid Frankrijk vertrokken na twee gezellige weken samen met piepjonge middelbare schoolvrienden. Veel tweedehands Franse boeken gekocht. Ik herinner me nog 'la chambre secrete' en een verhaal over een robot die tot leven...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 59 keren gelezen
Een camping waar het rustig en primitief is, daar verwacht je als geregelde bezoeker niet ineens honderden mensen. Je snapt niets van die plotseling opdoemende mensenmassa, totdat de Franse buurvrouw naar onze brilletjes vraagt. 1999, Quiberville - Elk jaar begonnen we aan de westkust van Normandië onze vakantie of sloten het op die plek af. We hadden steeds dezelfde rustige camping waar bijna niks was, behalve een groen sappig grasveld, vissers, water en ezels. ‘Daar is de camping. Ja alles is hetzelfde gebleven.’ Achter ons horen we een auto. Nog meer mensen. Die hele dag blijven nieuwe kampeerders komen. ‘Tjee het is hier wel populair geworden. Zouden...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 227 keren gelezen
Een paar dagen geleden liepen we over de oude stenen van een Romeins theater in de Bourgondische stad Autun. Het zonnetje scheen zacht. De eerste lentestralen lieten de winter licht blozen en verwarmde onze gezichten. Vogels tjilpten voorjaarsklanken vol gevleugeld enthousiasme. In de verte schetterde het geluid van een elektrische zaagmachine. Werklui in de weer met maretakken. Heksennesten die op een naderend onheil wachten. Een boom eindelijk verlost van haar groene halfparasitaire vracht. Dat het deze winter in Frankrijk hard en lang gevroren heeft is bijna ondenkbaar nu de zon zo zacht schijnt. Gisteren, tijdens de autorit, reden we over een wegdek vol gaten, diepe groeven en...
- 1 reacties
- 2 aanbevelingen
- 270 keren gelezen
Een bonk opgeduwd binnenste en buitenste van onze planeet. Een aardgedachte die in haar hardheid en gelaagdheid laat zien waar ze voor staat en hoe oud ze is. Of is het een hij? Kan net zo goed. Een berg staat ergens voor. Een berg mag een naam hebben, maar het hoeft helemaal niet. Een berg zonder naam wordt er niet minder door. Je hebt boze bergen, brave bergen, gestoorde bergen, enge bergen, lelijke bergen,rustige, rommelige en mooie bergen. Met lieve bergen heb ik zo mijn twijfels. Waar zijn die? Ik zie duin 45 voor me in Sossusvlei, Namibië. Is een duin een berg? Ja voor mij wel. Deze duin vangt je op als je zou vallen. Toch, zou je je flink verbranden als je op blote voeten...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 270 keren gelezen
Een stenen trap beklimmen, ongelooflijk veel treden, en niet weten waar het heengaat. Steeds is daar weer een bocht en kan je weer verder omhoog. Het zal beginjaren 2000 zijn geweest, een digitale camera hadden we nog niet ‘Laten we vandaag naar Grenoble gaan, we zien wel wat we tegen komen?’ Ja zo zal dit avontuur zijn begonnen. We waren nog raskampeerders en stonden met een tentje op een camping in de buurt van Sinard. We rijden naar de universiteitsstad, enorm hoge bergwanden doemen op. Ergens in een achterafstraatje parkeren we de auto. Het oogt allemaal afvallig. Letterlijk. Stenen zijn uit sommige muren van huizen gevallen en daar zie ik oude vervallen kale treden...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 361 keren gelezen
Hoe klinkt een stad? Barcelona : donker, laag en bijna smekend. Als je haar eenmaal gehoord hebt blijft ze roepen. Picasso, ja we gaan naar Picasso en naar Gaudi, Antoni Gaudi, naar hun stad waar een eeuw geleden hun creatieve geest leefde. Waar Picasso menig vrouw liefhad en tegelijkertijd z’n penseel in de mooiste kleuren dompelde. Waar Gaudi twaalf jaar zijn Sagrada Familia omarmde. Met een steeds wisselend uitzicht genieten we van de treinreis en de geluiden van een volk wiens taal op dit moment nog verser klinkt dan een snel bestelde kop koffie. Het ene moment lijkt de wereld uit bergen te bestaan en een ander ogenblik zijn overal mensen. Gezellige mensen pratend in een...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 269 keren gelezen
Wie in ravijnen wil klauteren kan in de buurt van Montagut afdalen. Klimmers kunnen hun top bereiken op de Taga 2040m. Voor rustige wandelingen zijn de Spaanse Pyreneeën ook heel geschikt. Wandelen in de Spaanse Pyreneeën is een groen feest. Veel bomen, bosjes en struiken. Romaanse kerkjes laten zich plotseling zien en ademen oude tijden uit. Ooit waren deze portalen naar het hogere een centrum van warmte en herkenning. Daar gebeurde het allemaal en kwamen dorpsbewoners elkaar tegen. Ik probeer me voor te stellen hoe het er nu aan toe zal gaan. Ik zie vooral heel oude mensen, met gekromde ruggen. Een paar nog maar. De Romaanse kerk op de foto links is verbouwd tot...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 339 keren gelezen
Ooit op een gammele houten stoel gezeten, achter een tafel vol met heerlijk geurende Spaanse gerechten - op een balkonnetje met krakende planken - boven een gapende afgrond? Het verhaal speelde zich af tijdens een warme zomer. Nog voor de economische crisis. Afgronden hadden we bijna nog niet in Nederland. ‘Ja, schenk mij er nog maar eentje in’. Een echte Spaanse , zo’n prachtige rode met een diepe romige smaak, vol met zomer en zon. Een wijn om de nacht mee door te brengen. We zitten bij Cataloniërs, hoewel het een eethuis is voelen wij ons onderdeel van een familie. Een Spaanse familie. Edwin en ik zeggen weinig in woorden. De taal is ons vreemd. We...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 281 keren gelezen
Soms pakken zaken in het leven heel anders uit dan je gewend bent. Wordt een vijand een vriend. Als je dat op je oude dag meemaakt, wil je dat aan iedereen vertellen. Het gebeurt niet vaak dat ik me tot mensen richt. Wie houdt van mij? Altijd word ik weg geschreeuwd, hoor ik gillende kinderen en krijg ik meppen. Ja flinke klinkslagen die nog dagen in mijn trage gehoor blijven nagalmen. Ik heb vrienden gehad, echt trouwe makkers die hun leven zagen eindigen in een plakkerige stroop. Die liepen letterlijk vast en lagen dagen te kijk en later als lijk, te bezichtigen voor iedereen. Vrienden die dat niet verdienden. Ik kijk dus altijd goed uit, als het om mensen gaat. Eigenlijk ben ik...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 355 keren gelezen
Als de kat van huis is dansen de muizen. Wat, als het personeel de benen neemt? Het is waar, mijn figuur is helemaal niks vergeleken bij de slanke gestroomlijnde cheeta’s. Ik ben wel groot, veel groter dan iedereen van mijn soort, vooral mijn poten doen het goed. Daar krijg ik altijd bewonderende woorden over te horen. Ik ben lui, waarom zou ik wat doen? Eten is top, brokken mijn verslaving. Ik heb een flinke buik, hoe kan het ook anders? Het allerbelangrijkste: ik ben lief. We beginnen op zomaar een ongewone dag. De ijskats (ik bedoel natuurlijk de ijskast) wordt door ons personeel van haar stroomvoorziening afgehaald. Er wonen nog twee medekatten in dit huis, vandaar het...
- 5 reacties
- 2 aanbevelingen
- 560 keren gelezen
15.00 uur : We rijden naar Naua Naua Lodge en verlaten de kale vlakte. Een enkele acacia staart ons na. We zijn er allemaal nog: Lia, Chantal, Krista, Harry, Edwin en ik. Niemand van dit reisgezelschap werd de maaltijd van een roofdier. Op Youtube is een filmpje te zien waar een mens binnen twee minuten in een maaltijd verandert. Het is 1975, Pitt Doenitz is even zijn verstand kwijt. Hij verlaat zijn veilige auto terwijl leeuwen om hem heen sluipen. Hij hurkt om een leeuwin in haar gezicht te filmen en wordt vanachter gegrepen. In een oogwenk wordt de man verscheurd. Zijn onderbeen staat vreemd omhoog, terwijl een leeuw met stoere manen de darmen uit de man zijn buik slurpt. Het drama...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 464 keren gelezen
Kijk en zie een neushoorn in de nacht, leeuwinnen bij een drinkplaats, zebra's, wildebeesten, springbokjes en een jakhals in zijn eentje. Wat zijn de olifanten in Afrika groot. Dieren blijven in leven door te jagen en te doden. Anderen doen zich te goed aan gras of blaadjes van de bomen. 8.00 uur : Vandaag zitten Edwin en ik bij Harry in de auto. Ik weet zeker dat we olifanten zullen tegenkomen. We rijden op verharde smalle paden. Gemaakt voor toeristen die zonder gids met eigen auto de wildernis in gaan. Toeristen die stiekem toch de auto zullen verlaten en die soms worden opgevreten zonder dat iemand dat ooit zal weten. Wat blijft van een mens over als de beesten honger hebben? Wij...
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 459 keren gelezen
Als zebra’s te temmen waren stonden ze nu in dienst van mensen. Kon je in Afrika zebraatje rijden en stonden ze als ezels gespannen voor karren. Er zouden over de hele wereld zebrarijscholen zijn en zebrawedstrijden worden georganiseerd. Veel Afrikaners zouden zich nog steeds per zebra vervoeren. Wat een geluk voor de dieren dat ze niet te temmen zijn. Hun temperament, hun pittige karakter laat het niet toe. In de dierentuin in Rotterdam kunnen ze niet met kleinere savannedieren, zoals jonge elandantilopen op één veld staan. Ze vertrappen de kleine vreemdelingen zonder pardon. Als mens is het onverstandig om tussen de kudde te vertoeven. Vooral tussen een merrie...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 456 keren gelezen
Afrikaanse warmte laat zich niet temmen. Ze ontwaakt rond een uur of zeven en laat zich tot in de avond voelen. In Nederland is het nu ijskoud. Zal het straks schaatsen worden? Ik nodig u uit om mee te reizen naar de woeste warmte, de wilde dieren in Namibië. Etosha National Park - Snel even opfrissen en vlug de auto weer in. Nu het tegen vijven is, is de kans groot dat we leeuwen kunnen zien bij een door mensenhanden aangelegde drinkplaats. Ik ben opgewonden en door het dolle heen. Hier droom ik al heel mijn leven van. Wilde leeuwen zien in het echt. Ik prop me met moeite in de auto en zit achterin aan de rechter kant. Het is daar wat krapper. Bijna de hele tour zat ik voor....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 536 keren gelezen
Veel wild, begroeiing en vrijheid. Dit zie ik in m’n verbeelding. Als we eindelijk het Etosha National Park binnenrijden lijkt bijna niks meer op zoals ik verwachtte. Hoewel? Met de dieren lijkt het wel goed te zitten. Richting Etosha National Park - 8.00 uur : Met kou in de kleren verlaten we Swakopmund. We rijden eerst via de B2 naar Otjiwarongo. Daarna richting Outjo en vervolgens via de C38 naar Okaukuejo. Pas in de middag zullen we in het Etosha Park aankomen. Wat stel ik me van dat gebied voor? Veel groen, een blauw meer, veel dieren. We wandelen door de natuur, met een gids? Ja dat zal wel zo zijn, maar zonder is ook mogelijk? Toch ? Misschien?............... Leeuwen,...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 355 keren gelezen
Een koude onbekende zeewind raakt m’n huid. Zanddromen verlaten m'n gedachten in gehaast tempo. Ze waaien weg, zo de Atlantische Oceaan in, om voorlopig nergens aan te spoelen. Een schrale nuchterheid steekt zijn hand uit. Eigenlijk wil ik dit helemaal niet. De Namib roept onhoorbaar. Ergens in m'n rugtas schuurt het rode zand aan de buitenkant van m'n mobieltje. Swakupmond is heel gastvrij als je geld hebt. Ons hotel biedt comfort. Een zacht hoog bed met donzen dekbed, prachtige badkamer, leuke meubeltjes. Deze kamer kan net zo goed in Engeland of Nederland zijn. Ik mis de woestijn en haar magie. Waar zijn de klamboes, rieten daken, ruwe stenen wanden, ruwe houten balken, de...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 823 keren gelezen
De Namib is geel, leeg en vol zand. Wie daar doorheen reist,...... zwemt. De overkant moet gehaald worden. Als twee voertuigen over de C14 rijden en de één de ander kwijt raakt, zullen ze elkaar vroeg of laat toch weer treffen. Ondertussen besef ik dat de camera mijn duikbril is geworden. Voordat we de zandzee binnenzwemmen pauzeren we onder een afdak waar nog enkele bomen omheen staan. De woestijn blaast haar hete droge adem precies in mijn gezicht.. We drinken sappig vocht. We lachen, springen en zijn ons bewust dat we straks een lange rit zullen maken. Nog even en dan is geen enkele houtvorm meer te zien, geen enkel grassprietje meer aan te raken. Een lege gele...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 323 keren gelezen
Twee ruimtevoertuigen, een Pathfinder en een Sedan rijden op de C14 door een onmetelijk steenlandschap. Onderweg komen we niemand tegen. Krista en Harry raken zoek. De vogeltjes van de gezellige binnenplaats van Solitaire tjilpen nog in m’n hoofd als we aan de lange tocht naar de Atlantische Oceaan beginnen. Het uiteindelijke doel is de kustplaats Swakopmund. In de 4-wheeldrive zitten Lia, Chantal, Edwin en ik. Harry en Krista volgen. Het landschap is droog, kurkdroog, net als de lucht die we inademen. We rijden een onmetelijk steenlandschap binnen met de meest vreemde rotspartijen. De hoogteverschillen zijn voelbaar in onze oren. Tijdens een pauze horen we eindeloze stilte....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 389 keren gelezen
Hoog op een duintop staat een orix. Helemaal alleen. Het geringste zuchtje wind zal hem verkoeling geven. Een slangenarend vliegt op. De gevleugelde lijkt iets te roepen. Wat? Is het voor ons bedoeld? Een struisvogel loopt helemaal alleen door een zee van licht geel gedroogd gras. Waar is een andere soortgenoot? Meestal leven deze dieren in kleine groepjes van twee tot zes vogels. We zien een springbok. De ruimte om deze woestijngazelle is gigantisch. Waar zijn z’n metgazellen? En kijk daarboven op die hoge rode zandberg! Daar staat een orix. Hij staat er niet om door ons gefotografeerd te worden. Neen, hij staat daar waarschijnlijk om verkoeling op te vangen van het geringste...
- 5 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 715 keren gelezen
Een surrealistisch decor, te groot om te schilderen. Het doek zal altijd te klein blijven. Dead Vlei : 10.30 uur - We lopen over platte witte organische vormen van zout met rode geulen er omheen. Voor de rest allemaal zand en een enkel laag groen bosje. We gaan naar de stille bodem van de dode vallei. De Namibiërs noemen het de Dead Vlei. Ik hoor reisgenoten praten over te warme voetzolen. Gympies zijn niet ideaal om over het hete zand te lopen. De onderkant van de schoenen laten te veel warmte door. Ik heb mijn onelegante jaren tachtig bergstappers aan. De zolen zijn dik en isoleren perfect. Bergschoenen zijn een aanrader in de woestijn. Net als katoenen blouse met lange mouwen...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 2549 keren gelezen
Liza_Schot
Reis mee naar Namibië, Spanje, Frankrijk, Zwitserland, België, Nederland of Zweden.
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
de Moderne Kerken van Parijs
In Nederland luidt de kerkgemeenschap de noodklok. Talloze kerken staan op...
Noël à Paris!
Het is guur weer in Parijs. De temperaturen liggen rond het vriespunt en...
Nederlandse ambassade in...
'Hier heeft de koningin van Denemarken twee maanden geleden nog gedineerd',...
Palais de Tokyo
In het kanaal schittert het licht van de zon. Een klein donker meisje...
Een verademing in Parijs
Franse cafés, restaurants en nachtclubs zijn per januari rookvrij....
Souvenir
Engeland is vergeven van tweedehands boekwinkels. En als het geen winkels...
Online tickets boeken
Iedereen koopt tegenwoordig zijn vliegtickets via internet. Maar wat zijn...
MET BAEDEKER OP ZOEK NAAR...
Het is een klein rood boekje, dat heeft toebehoord aan Edith J. Wathen, ooit...
Wolvenvang
Wolvenvang. Na zes weken intensieve cursus Portugees en leven in...
De fietsende Hollander
Er staat een buitengewoon smerige Gazelle bovenop een chique spiegeltafel in...
