Suriname
Om naar Gunsi in het binnenland van Suriname te gaan heb je geen touroperator nodig. Je belt Dennis, de man die ter plaatse alle lopende zaken regelt, en hij haalt je af met een korjaal.
Wat de maaltijden betreft is alles mogelijk. Er is een kokkin, maar je kunt ook alles zelf meebrengen en zelf koken, wat goedkoper is. Of een tussenvorm: zelf eten meenemen maar laten bereiden. De medewerkers zijn zeer hulpvaardig, je gaat genieten!
Tei Wei ("Als je moe bent") in Gunsi is een lekker simpel en buitengewoon vriendelijk toeristenoord, opgezet en gerund door de dorpsbewoners. En dat is wat Gunsi uniek maakt: dat de opbrengsten nu eens niet ten goede komen aan één persoon, maar aan de totale gemeenschap. Eco-toerisme zoals het hoort!
Bel Dennis op +597 8561452, of de beheerder Wally op +597 8556278 om je verblijf te regelen.
Het binnenland van Suriname is op allerlei manieren bereikbaar, en naar Gunsi, iets ten zuiden van het Brokopondomeer is het niet erg lang reizen. Bovendien is het niet duur, zeker vergeleken met trips die reguliere touroperators aanbieden.Gunsi is te bereiken per bus (vroeger werd je 6 uur door elkaar geschud op een hobbelige bauxietweg, maar tegenwoordig ligt daar strak asfalt) maar nog sneller ben je er per vliegtuig. We waren met z'n vieren en we boften dat er net te veel passagiers waren voor het grote lijnvliegtuig naar Laduani (20 stoelen), dus wij werden er met z'n viertjes in een Cessna achteraan gestuurd. Onze vriend voorin want er zat continu een enorm fototoestel aan hem...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 165 keren gelezen
Een bezoek aan een houtconcessie in het Surinaamse binnenland is in vele opzichten interessant. Onze vriend Dennis Wortel nodigde ons uit om met hem mee te gaan. Dennis is een geboren ondernemer. Aanvankelijk was hij visser met verschillende boten en wat mannetjes in dienst, nu zaagt hij hout aan de Surinamerivier. Een eindje voorbij ("boven") Carolina, dat nog per 4WD bereikbaar is, en het laatste stuk gingen we met de boot. Een houtconcessie run je niet zomaar. Dennis heeft te maken met allerlei controlerende instanties aan wie hij geld moet afdragen: de inheemsen, die de "eigenaren" zijn van het bos en die $6 per kuub vangen. En de overheid, die nog eens $20 per kuub toucheert. Er...
- 2 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1020 keren gelezen
Op 1 juli gaat Suriname uit zijn dak want dan is het feest van de afschaffing van de slavernij. Keti koti, het verbreken (koti, van het Engelse cut) van de ketenen (keti).Ook een beetje feest voor ons want JW heeft roots in Suriname: zijn overgrootvader (hoofdcommissaris van politie in Paramaribo) was getrouwd met de dochter van een plantage-eigenaar en een van diens slavinnen. De foto hiernaast toont het gezin rond 1910; JW's opa staat uiterst rechts op de achterste rij. JW's betovergrootmoeder was dus een heuse slavin en met zo'n familiegeschiedenis spreekt het feest van de afschaffing van de slavernij natuurlijk extra aan. Ter gelegenheid van Keti koti steken de meeste creoolse vrouwen...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1206 keren gelezen
Reizend in niet-westerse landen vind je op veel plaatsen geheimzinnige geneeskrachtige kruiden te koop. Ook in Suriname worden die overal verkocht. In de marktkraampjes staan meestal twee rijen flessen; één rij is gevuld met kruiden "voor de man" (potentieverhogend), en het andere type fles is voor de vrouw (vermoedelijk tegen menstruatiepijn). Vaak verkopen ze ook kwasibita-bekertjes; gemaakt van kwasibita-stammetjes, en nadat ze zijn gevuld met water of alcohol ontstaat er een witachtige bittere stof die zou helpen tegen algehele malaise. De bekertjes zijn genoemd naar hun 18e eeuwse ontdekker, de slaaf Kwasi, die meende dat hij een middel tegen malaria had gevonden. Kwasi...
- 2 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1342 keren gelezen
Suriname is niet alleen een land van oerwouden: de zanderige kust is een belangrijke broedplaats van zeeschildpadden. De schildpadrassen die hier het meest voorkomen zijn de krapé of groene soepschildpad, de vis- en vleesetende warana en de indrukwekkendste: de aitkanti (achthoek) of leatherback, die wel 2 meter lang kan worden bij een gewicht van 1000 kg. Het bekendste legstrand is Baboensanti bij Galibi, aan de oostkant bij de grens met Frans-Guyana. In het verleden beheersten de inheemsen de zeeschildpaddenstranden, haalden de nesten leeg en verkochten de eieren naar Frans-Guyana. Schildpadeieren schijnen flink wat op te brengen (en heerlijk te smaken). De Surinaamse overheid...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1472 keren gelezen
Lekker genieten van echt Creools eten bij mevrouw Wijntuin. Commissarisstraat 6, Totness, Coronie.
Natuurlijk heeft ze altijd wat op het fornuis staan, maar bel haar liever een dag van te voren; dan kan ze iets speciaals voor je koken! Telefoon (+597) 8776261
Niks te beleven in Coronie en Nickerie? Onzin! Coronie en Nickerie zijn wat minder "hot" als toeristische trekpleister. Vanuit Paramaribo zijn deze districten makkelijk met de auto en zelfs per openbaar vervoer te bereiken (afstand naar Nickerie 215 km en de weg is grotendeels heel behoorlijk), maar toerisme is er bijna niet. Iedereen beweert namelijk dat er niks aan is, dat er in Nieuw-Nickerie (de hoofdstad van Nickerie en de op 1 na grootste stad van Suriname) absoluut niets te beleven is en dat de trip erheen doodsaai is en verspilde moeite.Het is altijd beter om zelf poolshoogte te nemen, en onze conclusie is: Coronie en Nickerie niks aan? Onzin. We stapten weer in het busje van...
- 2 reacties
- 3 aanbevelingen
- 2362 keren gelezen
De officiële taal in Suriname is Nederlands en je kunt je afvragen of dat na 35 jaar onafhankelijkheid eigenlijk achterhaald is; of misschien het Surinaams (Sranan Tongo) de voertaal zou moeten zijn. Een romantische gedachte, maar helaas onwerkbaar vanwege de beperkte woordenschat en grammatica; zou je bijvoorbeeld de wetboeken willen vertalen dan zouden die alsnog doorspekt zijn met Nederlandse woorden. Hoe diep het Nederlands in Suriname is geworteld, merken we als we onze Surinaamse vrienden onderling horen praten. We kunnen redelijk volgen wat er allemaal wordt gezegd omdat we langzamerhand wel een paar woorden en uitdrukkingen kennen, maar onze beste leidraad blijven de vele...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 1966 keren gelezen
Op stap met meneer Twist. Met deze onafhankelijke gids ben je je eigen touroperator en samen met hem bepaal je zelf je trip. Niets moet, alles kan. En je bent niet alleen goedkoper uit dan wanneer je bij een reisbureau of tourorganisatie boekt, maar met meneer Twist is het reizen door Suriname ook nog eens veel leuker.
Telefoon (+597) 8756782.
Het gebaande toeristische pad in Suriname voert o.a. naar Jodensavanne en Brownsberg, een gemakkelijke bestemming van veel grote touroperators. Maar wij stapten in het busje van meneer Twist; na wat netwerken privé afgehuurd voor een schijntje. We hadden een leuk programma samengesteld, deels een beetje de geijkte tour die toeristen maken, maar wat kon ons dat schelen. De eerste dag togen we via een eenvoudig bosnegerdorpje en het toeristenstrand en resort Overbridge (nogal een contrast dus) naar Jodensavanne. Jodensavanne is een belangrijke plaats in de Surinaamse geschiedenis omdat het land in eerste instantie tot bloei is gebracht door Joodse kolonisten, die in de 17e eeuw de...
- 3 reacties
- 3 aanbevelingen
- 2185 keren gelezen
Tijdens de jaarwisseling worden in Suriname flink wat “bombels” en “bommen” afgestoken. Gewoonlijk begint dat al in november, maar daar is dit jaar van hogerhand een stokje voor gestoken. Naast vuurwerk hebben ze hier trouwens wel meer bommen, bijvoorbeeld de verfbom (lak in spuitbus) en de gasbom. De laatste is natuurlijk een gasfles. En de leverancier van de gasbommen heet: meneer Gasbommetje. Het afsteken van vuurwerk dient overal ter wereld om boze geesten te verdrijven, maar tijdens de jaarwisseling in Suriname komen nog veel meer bijgelovigheden boven drijven. Zo behoor je tussen 22.00 en de verlossende klokslag om 00.00 uur thuis te zijn, als eerbetoon aan...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 1946 keren gelezen
De meeste toeristen in Suriname gaan met een touroperator de jungle in, maar wij organiseerden het met een stel vrienden. Dat is veel leuker en het is 70% goedkoper (€ 325 i.p.v. € 1000 voor een 8-daagse trip). We moesten natuurlijk zelf zorgen voor ons eten en drinken. Per persoon mag je in het vliegtuig 100 kg meenemen, en dat is inclusief jezelf en de "sociale kilo's" want als er een vlucht vertrekt komen er vele indianen (we behoren eigenlijk inheemsen te zeggen) die allemaal een pakje willen meegeven voor hun familie. Op zo'n manier blijft er wel heel weinig ruimte over voor kleding, hangmatten, eten en vooral: water. In Sipaliwini, een klein dorp vlakbij de Braziliaanse...
- 2 reacties
- 5 aanbevelingen
- 2259 keren gelezen
In Suriname is boodschappen doen een fluitje van een cent want op elke straathoek vind je een Chinese supermarkt. Ze zijn open van 0700 tot 2100 uur, ook met de feestdagen. Chinezen laten de kassa namelijk graag rinkelen. Ze kunnen goed tellen maar Nederlands spreken ze nauwelijks en als je een taal zo gebrekkig spreekt, zoek je houvast in de logica; eigen aan de Chinees. Dit bleek toen ik bij onze lieve plaatselijke supermarkt-Chinese informeerde naar haar man, die zojuist was teruggekomen van twee maanden de kinderen bezoeken in China. "Wanneer is Ling teruggekomen? Zaterdag??" Haar antwoord: "No no, zaternacht."Bij de Chinees koop je alle standaard producten in blik, fles, pot of zak...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 2521 keren gelezen
Een dagje Laarwijk; de goedkoopste dagtrip in Suriname. Stap in de PDP-bus aan de Heiligenweg in Paramaribo (maandag t/m zaterdag) en neem in Domburg een korjaal naar Laarwijk. Totale kosten per persoon: € 3,00 (inclusief retour).
Paramaribo is een gezellige drukke stad, maar wie van landelijke rust wil genieten hoeft alleen maar even de Surinamerivier over te steken naar het district Commewijne. Commewijne bestaat uit allemaal voormalige plantages en de meest schilderachtige zijn niet per auto bereikbaar, want er is geen weg naartoe. Of er was ooit een weg maar die is overwoekerd. Dus dan moet je met de boot. Dat kan heel gemakkelijk en goedkoop, bijvoorbeeld vanuit Domburg vaar je voor € 0,50 per korjaal naar Laarwijk. De korjaal is hét vervoermiddel op de Surinaamse rivieren. Ze vervoeren niet alleen passagiers want met diezelfde kleine korjalen worden alle mogelijke zaken af- en aangevoerd, tot...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 2050 keren gelezen
In Suriname leven mensen van allerlei culturen en rassen vreedzaam met elkaar samen, hebben we gezien. Ze vieren zelfs elkaars feesten. Misschien omdat Surinamers wel van een partijtje houden? De inheemse bevolking wordt gevormd door de Indianen,nu slechts 1% van de ca 450.000 inwoners. Dan zijn er de Boslandcreolen (vrijgevochten slaven), de gewone Creolen (minder zwart) en ter compensatie van het gemis aan slaven na de vrijmaking werden nieuwe arbeidskrachten geronseld in de vorm van Chinezen, Hindoestanen en Javanen. En ten slotte zijn er wat "blanke" afstammelingen van degenen die zich de kolonie eens hebben toegeëigend. Plus de moksi's (mengsels) die daaruit voortkomen. Het...
- 7 reacties
- 3 aanbevelingen
- 3433 keren gelezen
Als je in Suriname bent, ga je natuurlijk op jungle-expeditie. Wij gingen naar de beroemde Blanche Marie watervallen. Afstand circa 200 km, maar de weg was slecht!! Hier zeggen ze: broko broko straat. We reden per 4WD door een savannebos over een weg die voornamelijk bestond uit kuilen met of zonder water; een hels gebonk en gehobbel met een gemiddelde snelheid van ca 25 km per uur. Onderweg wasten we het zweet steeds van ons af in de vele meertjes die Suriname rijk is. Fris stromend water; alleen de kleur is niet fris want het water is transparant bruin/zwart (zoals cola) door de bladeren die er in vallen. Dit soort watertjes dragen veelzeggende namen zoals Blaka Watra en Colakreek. Na...
- 3 reacties
- 3 aanbevelingen
- 2511 keren gelezen
"Fa waka", zeggen ze hier in Suriname. "Hoe gaat het?" Vraag dit aan een Nederlander en het antwoord is: "Druk." Vraag je hetzelfde aan een Surinamer, dan hoor je steevast: "Rustig." Het grappige is dat ze met deze woorden allebei aangeven dat het goed gaat. Jan Willem en ik zijn met onze zeilboot "Witte Raaf" vier jaar geleden uit Nederland vertrokken. Zonder vast reisplan zijn we begin 2006 in Suriname gearriveerd. En niet echt meer weggegaan, behalve dan voor onze jaarlijkse vakanties van een paar maanden zeilen in het Caribisch gebied. We genieten zo van Suriname dat we onze ervaringen graag willen delen met anderen om wat meer enthousiasme te creëren voor dit land. Natuurlijk is...
- 2 reacties
- 4 aanbevelingen
- 2538 keren gelezen
PetraJanWillemVersol
Verdwalen uitgesloten
In Zuid-Limburg ligt een dicht netwerk van wandelpaden, maar hoe kies je...
Uit liefde voor het woud
Een pionier was de Nederlandse Surinamer Karel Dawson, toen hij een...
Onder behandeling van een...
Reizend in niet-westerse landen vind je op veel plaatsen geheimzinnige...
Per zeilboot aangekomen...
"Fa waka", zeggen ze hier in Suriname. "Hoe gaat het?" Vraag dit aan een...
Enerverende boottocht bij...
De meeste toeristen in Suriname gaan met een touroperator de jungle in, maar...
