Vrijdag 5 september 2008 - Dag 394 - Dharamsala - Poonch - Mansar - dag vrij

Vanmorgen vroeg opgestaan en gestart met schrijven op het balkon. We kregen ontbijt op de kamer en ik genoot van de rust en de stilte. Het was een heerlijke plek om te schrijven en ik was superblij dat we hiernaar terug waren gegaan. Tegen twaalven besloten we uit lunchen te gaan en nogmaals rond het meer te wandelen, deze keer vanaf de andere kant. We zagen het bord dat informatie verschafte over de twee zeldzame schildpadden die hier leefden en toen we beter opletten zagen we er twee langs waterkant rondscharrelen. Het was verbazingwekkend schoon rondom het meer en overal stonden vuilnis bakken en teksten om de natuur te koesteren.

Kinderen waren onderweg naar school en groetten ons. Een veulentje lag midden op het pad uigestrekt te dutten en toen we een terrasje hadden gevonden kwam een koe me verwelkomen. Hij was grappig en kwam helemaal over mee heen hangen en vond het heerlijk om geknuffeld te worden. Na ruim een kwartier vond hij kennelijk dat hij genoeg was vertroeteld en ging op zoek naar wat eetbaars bij de buren. Ik fotografeerde de oude poort met rode kratten en bomen op de achtergrond. De poort was prachtig, maar enorm verwaarloosd. Iets dat hem overigens niet minder mooi maakte. We zagen een piepklein pupje en liepen er naartoe. Het bleek dat zijn achterbenen verlamd waren en hij sleepte zijn achterlijfje naar me toe. Ik had zo met hem te doen en wilde hem wel meenemen. Ik zag hem al zitten in het bovenvakje van mijn rugzak. Een vriendelijke Punjabi groette ons en ontfermde zich over het pupje. Ik hoefde me dus geen zorgen te maken.

James liep terug om een duik te nemen en ik liep door om nog wat foto's te schieten rondom het meer. Ik passeerde de markante oranje bungalow en een kudde buffels die aan het badderen waren. Ik groette de kamelen en bezocht een tempeltje met een Sadhu in knalgele outfit. Twee jongens wilde graag met me op de foto en ik legde een Indiaas stel vast.

Rond enen installeerde ik me weer achter mijn computer, totdat het behoorlijk ging waaien. Ik sloot wat deuren af en haalde de was binnen maar in enkele minuten begon het werkelijk vreselijk te stormen. James kwam net binnen lopen en we renden door het appartement om alle deuren en ramen zo goed en zo kwaad als het ging af te sluiten.

Ongelooflijk wat een natuurgeweld. Grote golven beukten tegen de waterkant. Het zo spiegel vlakke meer was in enkele minuten tijd veranderd in een kolkende water massa en de bomen zwiepten vervaarlijk heen en weer. Ik besloot eindelijk een middag dutje te doen daar we geen kant op konden en de elektriciteit ook nog was uitgevallen. Tegen vieren leek de storm een beetje af te zwakken en waagden we ons naar buiten.

De storm had behoorlijk huisgehouden en de nodige ravage aangericht. Een paar Eucalyptusbomen hadden het geweld niet overleefd en waren in een rijtje van drie omgewaaid en hadden de elektriciteitskabels in hun val meegenomen. Ook was een boom over de weg gewaaid en twee auto's die waren gestopt om te schuilen konden niet weg. Met vereende krachten waren ze de boom in tweeën aan het hakken. Ieder op zijn beurt hakte een gedeelte onder luide aanmoedigingen van de overige mannen. In een kwartiertje hadden ze de boom doormidden gehakt en kon de weg worden vrijgemaakt.

Hoe had ik het kunnen bedenken om uitgerekend hier, waar de zwaarste lokale storm sinds jaren uitbreekt, te gaan schrijven! Mijn nieuwe laptop had een batterijduur van net twee uur en dus zonder stroom was ik snel uitgeschreven.
We konden niet veel doen en maakten een wandelingetje naar het dorp om te kijken hoe de situatie hier gesteld was. Behalve een paar omgewaaide bomen viel het gelukkig erg mee. Alleen was het hele dorp afgesloten van elektriciteit en was iedereen druk bezig met het opruimen van de rommel. Eenmaal terug deden we de kaarsjes aan en besloten onze spullen alvast te organiseren nu het nog licht was. We aten heerlijk in het kaarslicht en lagen vroeg in bed. Morgen zou Sushil ons om zeven uur op komen halen en zouden we via Udhampur onze weg vervolgen.