Het woord 'thuiskomen' wordt meestal in positieve zin gebruikt. 'Het was alsof ik thuiskwam' betekent dat je eindelijk hebt gevonden waar je lang naar op zoek was, of dat je je na lange tijd weer eens op je gemak voelt, je hebt je draai gevonden, als een vis in het water, dat soort termen.
Als ik thuiskom van een reis voel ik me niet bepaald alsof ik eindelijk vind waar ik lang naar zocht en ik voel me al helemáál niet op mijn gemak. Happend naar lucht rijd ik vanaf het vliegveld de sleur tegemoet en probeer ik hardnekkig de inspirerende sfeer van de voorafgaande reis vast te houden. Niks vis in het water; meer een vis die spartelend aan de hengel plotseling uit zijn natuurlijke habitat wordt gezwiept.
Met een smak kom ik op de oever terecht; dat mooie, groene Nederland, zo lekker vlak, zo lekker rustig....help! Rust is nou precies waar ik geen behoefte aan heb. Leid me alsjeblieft af van het feit dat ik de eerstkomende tijd niks nieuws meer ga beleven, geen Egyptisch meer kan oefenen op echte Egyptenaren en dat ik weer naar dezelfde supermarkt moet!
Ik weet wel dat ik het hier prima naar mijn zin had voordat ik wegging, maar nu lijkt alles zo saai. De straten zijn leeg en stil. Iedereen leidt zijn eigen leventje. In de bus word je chagrijnig aangekeken - en kijk ik net zo chagrijnig terug. Er worden geen affectieve begroetingen en flauwe grappen over en weer geschreeuwd tussen taxichauffeurs en bevriende winkeleigenaren. Hoe kon ik hier ooit leven? Er gebeurt echt niks!
Door het gebrek aan afleiding ga ik nadenken: eigenlijk sta je bij thuiskomst voor een keuze. Ga ik opnieuw herintegreren in mijn oude, vertrouwde doch oersaaie landje, of ga ik zo snel mogelijk weer weg om in mijn behoefte aan adrenaline te voorzien. Als ik voor het eerste kies, lijken studeren, trouwen en een gezin stichten de enige noodmaatregelen om de sleur te overleven. Maatregelen die er tegelijkertijd voor zorgen dat mijn vrijheid en daarmee de kans op avontuur juist afneemt! En de gedachte aan nóg minder avontuur, dat kan mijn hartje nu echt even niet aan.
Ik lijk wel een ontevreden vijftiger met een midlife crisis. Maar misschien is die midlife crisis niet zo'n afwijking als men denkt. Misschien is het wel het enige moment in het leven dat we eindelijk haarfijn zien hoe het echt zit: we leven allemaal zo klein en veilig mogelijk terwijl er veel meer te beleven is in de wereld. Maar uit angst dat we de risico's ervan niet aankunnen, houden we onszelf maar bezig met pietluttigheden als een keukenaanbouw van tien centimeter of het kijken van "Sterren dansen op het ijs".
Natuurlijk is het een illusie om te denken dat het gemiddelde leven in Egypte minder saai is. Sleur is universeel - dat is de meest opbeurende gedachte die ik op dit moment kan bedenken - en doet overal zijn intrede, als je maar lang genoeg op één plek blijft. Wij Hollanders hebben nog de luxe om er af en toe tussenuit te glippen, door middel van reizen. De meeste Egyptenaren zijn nooit verder gekomen dan de grenzen van hun eigen land. En op alles wat ze van hun land weten zijn ze dan ook nog eens jaloersmakend trots!
Trots op Nederland: een gevoel wat ik nu even met geen mogelijkheid weet te produceren. Als Verdonk me zo zou zien...
Zonder sleur geen avontuur.
Het is niet voor niets dat nederland de grootste uittocht vergeleken met andere landen kent tijdens de vakanties. Volgens mij omdat we de geweldig rust, ruimte en natuur in Nederland niet kunnen beleven. Ik heb het jaren geprobeerd en gedacht dat Nederland ook mooi kan zijn, maar helaas... we groeien dicht en kennen alleen nog gedoogde parken (=simulatie natuur). Nederland wordt zwart van de mensen (nummer 1 dichtsbevolkte gebied europa) en het asfalt (nummer 1 van europa). We gaan het ook steeds meer virtueel beleven (plasmaschermen aan de wand met "natuurgetrouwe" weergave). Iedere thuiskomst na een vakantie levert mij een depressie op na de confrontatie met ons 'thuis' land.
Mooi beschreven en heel herkenbaar. Ik heb vroeger heel veel gereisd m.n. in Mexico en Centraal America. Wanneer ik thuiskwam maakte zich altijd een enorm gevoel van leegte en ongemak van mij meester. Acht jaar geleden ben ik per ongeluk verzeild geraakt in Thailand, waar ik al eerder was geweest. Om een lang verhaal kort te maken: Ik woon en werk hier, betaal belasting (heerlijk) en zou nooit meer naar NL terug willen om de door jou genoemde redenen. Sleur? Niet echt. Wanneer je buiten leeft en het leven zich buiten afspeelt is er m.i. nooit echt sprake van 'sleur'. Een televisie-loos leven. Heerlijk!
Ik moet er wel bij vermelden dat ik dol ben op mijn werk, mijn vrouw en de stad waar ik woon (Bangkok).
vriendelijke groet,
cor
ook voor mij is datgene wat je schrijft erg herkenbaar!
ik woon al een kwart van mijn leven op sicilie en ga regelmatig (2x per jaar) met plezier voor een paar weken naar nederland, maar dan ook snel weer terug naar Sicilie!
Succes met het nemen van een beslissing! corina
Het landschap van Nederland kan weldegelijk een verademing zijn als je een poosje op reis geweest ben geweest. Water, groen, geordend, schoon. Dit is uit het vliegtuig gezien al duidelijk te voelen. Ook zijn er genoeg plekken om eens naar toe te trekken en om van te genieten. Het probleem zit vooral in de nederlanders waar je weer mee moet omgaan. De onvoorstelbare onbeschoftheden waar je overal tegen aan loopt. Horeca, collega's, overheid etc. Die lulhannes in de politiek nog maar even over te slaan. Het voordeel is dat je zonder veel omhaal dingen duidelijk krijgt of zaken in orde komen.
Onbeschoftheid in de politiek, ik neem aan dat je Wilders en Marijnnisen bedoelt.
Maarre, ik ken nog wel mooie plekjes in Nederland.. En hoef daar weinig moeite voor te doen om ze te vinden. Ook dicht bij huis. Om is een keer positief te doen. Enne, die Egyptenaren? Mooi en levendig zolang je geld hebt... De gemiddelde Egyptenaar ruilt direct met jou zorgeloze NL levendje.
Oftewel, hou is op met zeuren en kijk naar wat je wel hebt, maar dat is de cultuur. Te beter je het krijgt, te meer je zeurt en voor je het weet,..
Wat een gezeik , ga eens lekker fietsen in Drenthe , Friesland of Groningen , prachtige natuur en vriendelijke mensen .Je moet in Groningen wel weten dat het kortaffe "moi" een vriendelijk "goeiedag" is . Dit soort globetrotters kent Nederland helemaal niet . Ik woon in Groningen , heb de halve wereld bereisd en vind Nederland een prachtland , vooral het noorden.
@ George Capelle:Helemaal met je eens George. Nederland is niet saai maar is een prachtig land.
@Iwi, reiscorrespondent: Ga ajb naar Egypte verhuizen en geef niet zo af op Nederland.
@Iedereen: Ik vind dit stukje waardeloos, slecht onderbouwd en respectloos. De Nederlandse cultuur (en de normen en waarden) worden verkwanseld door dit soort lui.
Herkenbaar Iwi. Net een paar dagen terug van een reis van vijf maanden door Zuidoost Azië en Australië. Natuurlijk is het fijn om weer maisbrood met filet Americain te eten, en Old Amsterdam met pesto van de AH. En het is fijn om familie weer 'life' te spreken ipv via mail en telefoon. Maar toch... De angst voor sleur dringt zicht direct op.
En natuurlijk heeft NL leuke plekken. Amsterdam in de zomer is m'n favoriet. Tijdens het reizen heb ik het niet gemist.
@ iwi: misschien moet je het gewoon eens proberen, een paar jaartjes in het buitenland wonen. Je zal dan merken dat het gras aan de andere kant altijd groener is.... Ik woon nu 4 jaar in Singapore, en geniet met volle teugen als ik weer terug kom in Nederland, en dan met name in.... Groningen! Ben daar geboren en getogen, en de weidsheid van het landschap, de frisse lucht, de wolken luchten, de trekvogels, het zijn allemaal dingen die ik mis. Ook de creativiteit van mensen, niet alles gaat om geld, maar met name om de kwaliteit van het leven. Een balans die in Azie wel even wat anders ligt (geld geld geld!). Tuurlijk, in het buitenland wonen is een verrijking en er zijn hier dingen beter geregeld dan in Nederland. Maar geloof me, in Nederland heb je het zo slecht nog niet.....
Reactie op Damian Neter: Nederland is niet het dichtsbevolkte land van Europa dat is namelijk Malta en een goede derde in Europa is Belgie.
Leuk stuk. Helemaal herkenbaar die cultuurschok. Na een jaar te zijn verbleven in Turkije, voelde "thuiskomen" eerder als een koude douche dan een warme. Vooral het individualistische, overgereguleerde karakter van Nederland stuitte me onmiddellijk tegen de borst.
Als je voor het eerst naar het buitenland gaat (in mijn geval Turkije) dan moet je een tijd lang wennen aan de daar geldende cultuur. In de eerste weken van mijn verblijf was ik ontzet over het gebrek aan regels (of de naleving hiervan), het lagere tempo enzovoorts.
Echter, ik heb ook kennisgemaakt met de prachtige kanten van de cultuur in Turkije: de warmte (mensen gaan echt door het vuur voor je), flexibiliteit en de mogelijkheid om daadwerkelijk wat te bereiken als individu.
Als je vanuit zo'n samenleving komt en weer voet aan land zet op Nederlandse bodem, is dat wel even wennen ja. Opeens zie je weer mensen rennen op het station, omdat ze de trein moeten halen, omdat ze anders 10 minuten te laat zijn op hun werk. Opeens is elk stukje land weer ingekaveld en gereguleerd. Opeens kost een kop koffie weer 2 of 3 euro. Opeens zie je weer chagrijnige gezichten, volledig in zichzelf gekeerd, geen aandacht hebbend voor anderen.
Bovenstaande heeft dus weinig te maken met het al dan niet prachtig zijn van Nederland, want daar bestaat weinig twijfel over.
Terugkijkend ben ik van mening dat qua warmte en gastvrijheid Nederlanders veel kunnen leren van Turken of andere Mediterraanse culturen (en omgekeerd natuurlijk). Het feit dat een mening van iemand meteen wordt neergesabels als "gezeik", "respectloos" is volgens mij al een duidelijk voorbeeldje .
Ik ben in ieder geval blij dat ik tot een cultuurvergelijk heb mogen komen. M.i. zouden figuren zoals George & Winnie dit ook eens moeten doen, alvorens met termen te gaan gooien en iets te roepen over normen en waarden (jammer hoor, erg paradoxaal pot verwijt de ketel-gevalletje).
gr
@Gerben Wedekind
Als ik thuiskom in Nederland dan kom ik thuis. Ik heb het vaak gedaan en het bevalt mij thuis beter dan het buitenland. Ik vraag me af waar in Nederland de afgevers thuiskomen. Waar ik woon zijn de mensen wel gastvrij en zeker niet individualistisch bezig (Noorden) over andere gedeelten van Nederland kan ik niet oordelen maar ik zou er niet voor kiezen om in het drukke westen te gaan wonen.
Je hebt wel gelijk wat betreft het overreguleren in Nederland. Maar ook daar staat (vaak) heel wat tegenover. Het blijft een respectloos stukje, vind ik, als je zo afgeeft over je vaderland.
Ha Winnie,
Dank voor respons. Net als jij kom ik niet uit het Westen, en het is daar prachtig overigens. Ik ben het ten grote dele met je schrijven eens, behalve het laatste, door jou gemaakte punt.
Is er iets mis om kritisch te zijn op het land waar je vandaan komt? Als je dit niet doet, kan en zul je nooit iets veranderen/verbeteren lijkt me zo. Het is de kunst om op dusdanige wijze kritisch te zijn dat de situatie in het land waarin je leeft verbeterd wordt (waardoor je nog meer "van je vaderland gaat houden").
Het stuk van de auteur beschrijft enkel het gevoel van cultuurshock zoals dat ervaren wordt na een lange, intensieve periode buitenlandverblijf. Normale reactie lijkt me zo, geschreven vanuit emotie zonder intentie om Nederland echt af te vallen (toch?).
Haha, klopt helemaal, Gerben. Ik heb echt niks tegen Nederland "an sich", om maar eens een mooie Nederlandse term te gebruiken. De oproep om een stukje over thuiskomen te schrijven viel bij mij in de mailbox toen ik net terug was van een half jaar Egypte en dus midden in de ontwenningsfase zat. Ik wilde graag overbrengen dat het gezellige woord "thuiskomen" voor mij meestal twee weken chagrijnig en pessimistisch rondlopen betekent; een periode waarin ik elke vergelijking in het voordeel van het net achtergelaten land beslecht. Totaal subjectief natuurlijk, maar die eerste twee weken vind ik mezelf echt zielig omdat ik uit mijn nieuwe context ben gerukt.
@ Klaas: Ik weet wel dat ik dan niet écht zielig ben en dat veel arme Egyptenaren zo met me willen ruilen, maar ik kan er niks aan doen dat ik me zo aanstel, zo voel ik me nou eenmaal na zo'n reis en daar ben ik dan maar eerlijk over.
Overigens, als me was gevraagd een stukje te schrijven over "arriveren" in Egypte, dan was dat voor Egyptenaren ook een doorn in het oog geweest, want die eerste twee weken was ik ook niet bepaald gecharmeerd van de chaos op straat, diezelfde schreeuwende taxichauffeurs en de constante stroom van aandacht die ik daar tegenkwam. "Thuiskomen" en "arriveren" zijn momentopnames en kunnen je veel informatie geven over de belangrijkste verschillen tussen culturen.
Saillant detail: op het moment lees ik al jullie reacties telkens vanaf een andere computer, omdat het toeval wil dat ik een fietstocht door Nederland maak vanuit het drukke Westen naar het schijnbaar geweldige Noorden. En dat lieg ik niet! Tot nu toe bevalt het me uitstekend. Die overorganisatie komt wel goed uit bij de routeplanning en anders geeft de recht-door-zee-Nederlander je een korte, foutloze uitleg. En onder het Hollandse zonnetje valt tenminste nog prima te bewegen.
Zou zo maar kunnen dat ik er binnenkort een razend enthousiast stukje over schrijf...
Groeten uit Holland!
أنا بحب هولندا !!
Goh, wij gaan altijd naar grote metropolen op vakantie en als ik dan terugkom in Nederland schaam ik me altijd rot dat ik Nederlander ben en hier moet wonen. Verwildering van de samenleving met de polarisering tussen bevolkingsgroepen en alles wat erbij hoort, samenleven en samen werken aan een mooi land heet tegenwoordig het 'links sanitair' en is niet meer een doel van politiek en kiezers, dan de revival (noem het de neo-moraliteit) van de verstikkende jaren 50 moraal waarbij je geen tieten meer mag zien op stranden en saai... zo ongelooflijk saai is dit land. Het goede nieuws? In de zomer zie je Jan Smit, Danny de Munk, Paul de Leeuw, Gordon en Joling een keer niet op de buis. Helaas heeft Nederland maar 5 talenten onder het volk dus die zie je normaliter elke dag wel ergens langsflitsen op tv. Zodra het kan... Hello World, here we come!
Ja
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zo, heb jij even wat teweeg gebracht met dit stukje.
Ik vond het een mooi stuk. Ik snap wat je bedoelt. Het las lekker door, en het bracht een glimlach op mijn gezicht.
Wat betreft een aantal reacties.... Kom op, mensen, een beetje relativeren moet toch kunnen, hè. Toch leuk om te zien dat sommige mensen wel hebben begrepen waar dit stuk over gaat.
Durven praten over gebrek aan onderbouwing zonder zelf een verdere onderbouwing te geven vind ik overigens prachtig! :)
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
![]() |
Quebradaada de Humahuaca - Vrouwen met zakken cement verzamelen zich aan de grens tussen...
Noorwegen - Noorwegen is een modern en eigentijds land waar geschiedenis en...
Istanbul - Het is begin mei 2002 en ik reis vanuit mijn woonplaats Samos de...
Restaurant Het Heimwee - Waar eten we? Restaurant Het Heimwee in Nijmegen. Waarom?...
Chisinau - Operazangeres Annemarie Kremer repeteert in Moldavië voor Norma....
Odessa - SP-Kamerlid Harry van Bommel (47) was waarnemer bij de verkiezingen in...
Kopenhagen - Minister van VROM Jacqueline Cramer (58) is in Kopenhagen, maar ziet...
Vancouver - Voorzitter van NOC*NSF Erica Terpstra (66) kan zelf wel een Terpje...
Rusland - Welke ontmoeting in de trein was zo speciaal dat je die nooit meer zal...
Duitsland - Sta je niet graag op de latten en trek je liever wandelschoenen aan,...
Bali - Waar kun je het beste naar toe als je Kerst wilt ontvluchten? Waar...
Iran - Hoe reis je als vrouw alleen het beste rond in minder...