landcruising.nl
Pedro Domingo Murillo, de man die wordt geëerd omdat hij in 1809 de eerste echte rebellie organiseerde die in 1825 leidde tot Bolivia's onafhankelijkheid, is het middelpunt van verkoopsters van zakjes gedroogde maïs en kinderen die zich vermaken met het voeren van honderden duiven. Onder het metershoge standbeeld van Murillo staan beelden van de vier symbolen die de sleutel vormen tot Bolivia's toekomst: een soldaat voor Eenheid, een leeuw voor Kracht, een engel voor Heerlijkheid en voor Vrede is er een dame die het schild van La Paz vasthoudt met daarop de woorden: "Los Discordes en Concordia en Paz y Union". Vrede of Oorlog? Het vroegere Plaza de los Españoles zou...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 42 keren gelezen
Eigenlijk staan we een uur te laat op. De zon is nog even een rode bol maar is al een stuk boven de horizon en de Pakaas Rivier gestegen – het is zes uur. Snel een kop Nescafé naar binnen – het ontbijtbuffet is pas om half acht open – en naar buiten. Waarom ben ik van nature geen ochtendmens? Waarom kan ik zo moeilijk opstaan? Keer op keer constateer ik dat de mooiste uren van de dag ‘s ochtends zijn. Nu ook, zachte kleuren en leven dat wakker wordt. Vlak bij onze hut zitten drie stellen kleine, roodbruin gekleurde vogeltjes met een lange snavel à la een ijsvogel. Eén stel heeft een nest binnenin een groot [actief] termietennest in de boom,...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 168 keren gelezen
Een golf van bruin water plenst tegen de voorruit. We zien nu de wereld door bruinige vlekken, de ruitenwisser doet het niet zo goed. De ene plas volgt de andere en de Land Cruiser baant zich er zonder problemen een weg doorheen. Vijftig kilometer dwars door een donkergroen cerrado landschap, waar alleen de stammen van bomen een andere kleur vertonen: zwart. Vorige maand nog heeft een brand hier een groot deel van de cerrado in de as gelegd. De bomen van de cerrado hebben een natuurlijke bescherming om vuur te overleven, hun bast heeft kleine luchtkamertjes waardoor het vuur er langs gaat, maar de boom niet kapot brandt. Dit hart van het Indianen Reservaat van de Xavante Indianen...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 241 keren gelezen
We halen onze gids Ailton op en Coen wandelt even aan de overkant het Hotel Turismo binnen – het oudste hotel van Chapada dos Guimarães. Aldaar ontmoet hij Esmeralda en Cor, Nederlanders die hier voor een tiendaagse vakantie zijn. Ze zijn een beetje zoekende wat ze willen doen, want het blijkt dat een wandeling langs watervallen in het nationale park Chapada dos Guimarães alleen nog maar onder begeleiding van een gids mag en dat een ander spectaculair gebied, Cidade de Pedras, is afgesloten door IBAMA – de Braziliaanse overheidsinstantie die zich bezighoudt met de bescherming van natuur. Esmeralda en Cor willen wel met ons mee, en zo rijden we met twee auto's...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 368 keren gelezen
Atacama Woestijn en duinen?! De Atacama Woestijn die wij vorig jaar verkenden bestond uit één grote vlakte van grijze gruis en stenen. Dus toen de organisatie van de Dakar Rally aankondigde dat de Atacama Woestijn een belangrijk onderdeel van de rally in 2010 zou worden vanwege z'n duinen stonden we even raar te kijken. En daar we toch dichtbij waren, wat zijn 1700 kilometers in Zuid Amerika, besloten we een kijkje te gaan nemen. Op zoek naar de Dakar Rally 2010 in Chili Vanaf La Paz, Bolivia rijden we in twee dagen naar Iquique aan de Chileense kust en zijn in voor een verrassing: de magische duinen van de Atacama Woestijn! Deze woestijn is 2000 kilometer lang dus het...
- 1 reacties
- 2 aanbevelingen
- 891 keren gelezen
In Brazilië ben je voor of tegen de MST – althans dat is de indruk die we krijgen. MST is 'Movimento Sin Terra', oftewel de Landlozen die zich georganiseerd hebben. Ooit begon MST als beweging tegen ongelijk landbezit, een paar hele rijken bezaten [en bezitten] veel land terwijl er velen zijn die niets bezitten. Deze strijd tegen ongelijkheid is uitgegroeid tot een politieke beweging. MST bezet stukken ongebruikt land en claimt deze – en daar zijn de landeigenaren het uiteraard niet mee eens. Asentamentos zijn stukken land die de overheid heeft toebedeeld aan MST en in Campo Verde krijgen we de kans om er een aantal te bezoeken. MST en asentamento's MST kent vele...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 315 keren gelezen
Terwijl we richting het Paresi Indianen Reservaat in Mato Grosso rijden, vertelt onze gids Claudiomiro over de gloednieuwe asfaltweg die dwars door het reservaat wordt aangelegd, waarvan men verwacht dat zo'n 1000 vrachtwagens per dag er gebruik van zullen maken. "El Progresso", zegt Claudiomiro. "Het zal deze Indianen hun cultuur kosten. Die zijn ze al grotendeels kwijt, nu is het een kwestie van tijd en er is niets meer van over," vervolgt hij. Maar ja, de Indianen willen zelf wel. De overheid betaalt en onderhoudt de weg, zij mogen tol heffen en die houden. Het kapitalisme is hier doorgedrongen. Een ander voorbeeld dat Claudiomiro geeft, is onderwijs. "Aan de ene kant zeggen we dat...
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1058 keren gelezen
Brazilië is een wereld van 'wij Blanken' en 'zij, Indianen'. Als ik onze gids Toco voorzichtig vraag of het klopt dat ik het gevoel heb dat veel Brazilianen geen respect hebben voor de Indianen, zegt hij zonder aarzeling, "Ja, dat klopt." Deze vraag stel ik de komende tijd vaker en ik schrik ervan hoe die zonder aarzelen of schromen bevestigend beantwoord wordt. Andersom trouwens ook, Indianen hebben evenmin respect voor 'Blanken' [zoals hier de niet-indiaan wordt gegeneraliseerd]. "Blanken maken alles kapot, ze hebben geen respect voor de natuur," zeggen de Indianen. Toco verwoordt wat vele 'blanken' vinden, "Er komen veel buitenlanders naar Indianendorpen – veelal...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 833 keren gelezen
Groen met gele vlakken. Geel met blauwe, of volledig knalrode vlakken. John Deer, New Holland en Cave I hebben giga landbouwmachines vlak na de ingang geplaatst, met banden hoger dan ik ben met m'n 1m64. Het is de eerste blik die we krijgen van de ExpoSerra, een jaarlijkse beurs en evenement in Tangará da Serra, in het hart van het landbouwgebied van Mato Grosso in West Brazilië. Tien dagen lang worden hier tentoonstellingen gehouden, lezingen gegeven over landbouwproducten, wordt er vee verhandeld en vermaak geleverd in de vorm van eetgelegenheden, kermis, muziekoptredens en vier avonden rodeo waarbij de cowboys zo lang mogelijk op een stier moeten blijven zitten....
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 584 keren gelezen
Zoek je een vakantiebestemming in combinatie met een goed doel? Misschien is deze plek in Honduras wat voor je. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik hier niet zelf ben geweest maar deze websites onder m'n aandacht werden gebracht en het me een interessant project lijkt.
Roger Harrison is de eigenaar van een Bed and Breakfast als ook van een "Paramedics For Children". De opbrengsten van het het Bed and Breakfast gaan naar projecten van de Mayan Chorti Indianen die in de valley van de Copan Ruines wonen.
Kijk op de websites en zie voor jezelf of je het wat lijkt.
Mato Grosso is Brazilië's rijkste provincie waar het gaat om landbouw. Toerisme is nauwelijks ontwikkeld. Toch laten brochures plaatjes zien van groene bossen, heldere rivieren en gigantische watervallen. Daar willen we wel wat van zien en komen zo terecht in Tangará da Serra. Niet alleen is er genoeg natuur om van te genieten, er zijn avontuurlijke sporten te doen als duiken en abseilen. Cuiabá 2014 komt eraan! Asfalt en zo'n veertig kilometer rode, stoffige zandweg leiden naar Tangará da Serra. Het is een heuvelachtig gebied waar landbouwvelden en bossen elkaar afwisselen. Het is niet superboeiend maar toch aangenaam om te rijden. Tangará da Serra is...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 787 keren gelezen
Het leek op een verfrissende zomerbui: een paar wolken die langzaam dichterbij kwamen en donkerder werden. Maar ineens was de hemel gesloten, een homogene massa van grijs waardoor het meer grauw werd, evenals het gras eromheen. Bomen en bergen waren niet meer dan zwarte schaduwen. Even scheen boven het meer nog een klein, wazig geel vlekje – een laatste herinnering aan de fel brandende zon die pas geleden nog alles verbrandde of naar schaduw dreef. Het werd een ware tropenstorm die urenlang duurde. Met donder en geweld kwam het naar beneden, met zware windvlagen die takken afrukte en hele bomen ontworteld. Het was dan ook een kwestie van wachten tot de stroom uitviel. De tuin...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 360 keren gelezen
De zon gaat onder achter de berghelling. Gekwaak van eenden, gezoem van insecten en gekrijs van ara’s echoën over het water. De makaken zijn uitgegeten en trekken zich terug van de voederplaats, en ook de brulapen zijn dieper het bos ingesprongen voor de nacht. Refúgio [hotel] Ponte de Pedras is een dierenparadijs. Om half zes 's morgens komt de zon op en brengt niet minder fraaie taferelen. Vanuit de eetzaal zie ik hoe tegen een paarswordende hemel een grote groep witte vogels over het water scheert en een kaaiman in het water plonst om zich de rest van de dag niet meer te laten zien. Een wandeling langs de oever van het meer bewijst dat vannacht de capivara's...
- 4 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 529 keren gelezen
De kaart van Brazilië werd nog maar eens opengevouwen. Ik sloeg onze reisgidsen er nog maar eens op na. De staat Mato Grosso beslaat een groot stuk van het Braziliaanse binnenland, maar verder dan de toeristische trekpleisters als de Pantanal en Chapada dos Guimarães kwam ik niet. Hoe kan er op zo'n groot stuk wereld geen toerisme zijn, vroeg ik me af? Altijd in voor een nieuwe uitdaging legde ik Coen mijn plan voor, "We gaan kijken wat er in Mato Grosso te doen is," en wees mijn geplande route op de kaart aan. Coen kromp even ineen. Die zag die kilometerteller en daarmee auto onderhoud – en mogelijke reparaties – al aankomen. "Voor hetzelfde geld rijden we een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 493 keren gelezen
Een perfect geasfalteerde weg snijdt door het 'cerrado' landschap van Mato Grosso. Net een rollercoaster. Met het gaspedaal zover mogelijk ingetrapt stomen we de heuvel op, onze maag gaat richting keel als we over het hoogtepunt heen vliegen, en dan zeilen we in sneltreinvaart naar beneden zonder dat het gaspedaal hoeft te worden aangeraakt. Naar boven en naar beneden gaan we, de toppen bieden uitzicht over de weidse 'cerrado' – het typische hoogland van Brazilië. Het is een droog landschap van savanne dat voornamelijk uit gras bestaat, maar ook stukken heeft met een ondoordringbare wirwar van lage bomen en struikgewas. Het is een paradijs voor liefhebbers van planten, er...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 616 keren gelezen
Straten zijn leeg, geen verkeer te bekennen. Het is zondag. De dagelijkse bedrijvigheid in de buitenwijken met autowinkeltjes is verdwenen; rolluiken en elektriciteitsdraden tekenen het straatbeeld. Cuiabá heeft veel kerken. Grote kerken. Een kathedraal, Presbyteriaanse kerken, Pinkstergemeente, Baptisten. En op zondagochtend zitten ze allemaal vol. We mogen graag kerken kijken, maar het is vandaag te heet om adem te halen, laat staan kerken te bekijken. We gaan naar het strand aan een rivier ten zuiden van Cuiabá, in west Brazilië. Braziliaanse cultuur De Brazilianen hebben een joie-de-vivre die ons doet glimlachen. Op dagen als vandaag trekken ze erop uit met...
- 6 reacties
- 5 aanbevelingen
- 1439 keren gelezen
Vier toekans vliegen in de boom, twee komen dichterbij om broodpap te eten. Dit zijn de huistoekans van Fazenda 4 Cantos, gelegen in het hart van de wetlands van de Pantanal, waar we een paar dagen te gast zijn. De prachtige zwarte vogels met hun buitenproportionele gele, oranje snavels blijven een wonder om naar te kijken. Eentje wil z'n pap op de boomstam geserveerd hebben, de ander eet uit de hand. Op het platteland van de Pantanal Met de manager Pablo gaan we 'even' naar de buren, een fazenda zo'n zes km verderop. We worden ontvangen door de beheerder, een vriend van Pablo. Het eenvoudige huisje is blauw geverfd en schoon, de dieren worden van de patio geweerd en men hecht...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 675 keren gelezen
Ik schrik wakker. Wat is dit voor een vreemd voertuig dat langskomt? Ah nee, ik ben in de Pantanal, het lawaai komt van een groep krijsende vogels. De dageraard is aangebroken. Vanuit de daktent kijken we uit over het water, waar de hemel zachte tinten begint te krijgen. Langzaam verschijnt er een donkerrode rand boven het zwart van het bos. De zachte kleuren veranderen in rood, oranje en geel totdat ze langzaam vervagen en de zon in rap tempo stijgt. Het is nog fris, de nacht was koel genoeg om onder het dekbed te slapen. Eenmaal uit de tent zie ik dat we gezelschap hebben van ibissen, curicacas is de lokale naam. We zagen ze ook veel in waterrijke gebieden in Argentinië en...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 918 keren gelezen
Asunción is ons weer goed bevallen. Een fijne stad met fraaie musea en in de omgeving schattige kerkjes en verder naar het oosten Jezuiten kloosters. Maar dit keer houden we het bij een weekje kamperen in de Botanische Tuinen waar we wat kluswerk verrichten. Daarna steken we door naar de Braziliaanse grens. Van een kobaltblauwe lucht gisteren gaan we nu naar wazige, grijze bewolking waar af en toe een druppel uitvalt. Toch is het niet koud. In het National Park Cerro Cora, aan de noordkant van Paraguay, heerst een subtropisch klimaat – het is er vooral erg vochtig. De afwezigheid van een brandende zon maakt dit een goed moment voor een wandeling. Een combinatie van cavia...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 482 keren gelezen
Een grote, vlakke zandvlakte met her en der wat gebouwen. Nergens een bordje 'Aduana' of 'Immigration'. "Zoek het maar uit," is het non-verbale signaal, en Coen parkeert de auto. Zodra hij de motor heeft afgezet, komt iemand vertellen dat dit niet de goede plek is – we zijn niet verbaasd. Dit keer moeten we door een grote bak met water rijden: desinfectie. Da's een eerste bij de Chileense grens. De bak is nog geen dertig centimeter diep dus het water haalt net de helft van de banden en de rest van de auto blijft even smerig. Om onbekende redenen hoeven de net aangekomen fietsers niet door het bad. Welkom in Chili! Wat wordt er dit keer ingepikt bij de Chileense grens? Coen gaat...
- 4 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 592 keren gelezen
landcruising.nlSinds 2003 zijn wij, Karin-Marijke en Coen, onderweg met onze antieke LandCruiser BJ45. Wij hebben alles in Nederland verkocht en zijn onze reis oostwaarts begonnen - zonder vastomlijnde plannen. Zo hebben we Iran, Pakistan, India, Bhutan, China, Bangladesh, Myanmar, Thailand, Cambodja, Laos, Vietnam en Maleisië uitvoerig bezocht.
Nu hebben we onze zinnen gezet op Zuid Amerika. Sommigen zeggen dat wij de langzaamste reizigers zijn die ze tegenkomen. Voor ons gaat alles om het genieten. We houden van de kleine weggetjes die ons doen verdwalen en laten zien wat de wereld te bieden heeft. Dit avontuur is ons leven en wij leven voor dit avontuur.
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Terug in La Paz
Na ruim een jaar in Valencia, Spanje gewoond te hebben zijn we terug in La...
La pazzievolle weken
´Hmmm.. gewoon weer heerlijk kunnen eten wat ik wil, zonder het...
Een huis kopen. Hoe wilt...
We gaan een huis kopen! Beter gezegd: mijn schoonouders gaan een huiskopen en...
Liefde van mijn leven
Liefde van mijn leven Capelle aan de IJssel, dinsdag 1 juni...
Werk, werk, werk!
Vorig weekend heb ik iets gedaan wat ik nooit eerder had gedaan… Binnen...
rondje wereld
perth - 6 uur vroeger dan NL. na het festival in perth, heb ik 2 dagen...
Off-roading door een...
's Nachts horen we vreemde geluiden. Geen vreemde mannen, maar ezels die...
Loose screw
Grote hoeveelheden toeristen en verdubbelde prijzen. Het zijn de nare...
In het hart van de...
Ik schrik wakker. Wat is dit voor een vreemd voertuig dat...
Jezuïeten estancia's...
Rondom Córdoba liggen diverse juweeltjes: oude...
