Het is 12 uur, de zon staat hoog aan de hemel. Ik zit op de trappen van een tempel in de schaduw. Achter mij slaat iemand op een drum: etenstijd. Beneden hoor ik de kinderen uit school komen. Ik kijkt uit over de oude stad van Lijiang. De kleine daken als een lappendeken aan mijn voeten, daaronder een wirwar van steegjes, straatjes en stroompjes.

Misschien heeft heel China er ooit zo uitgezien; rode lantaarns, beekjes met goudvissen erin en kleine vrouwen met rieten manden op hun rug. Lijiang zou zo een filmset van een mooi kostuumdrama kunnen zijn. Dan moet je wel even de vele souvenirshops, kuddes Chinese toeristen en disco' s wegdenken. Maar dan nog is Lijiang de mooiste plaats die ik tot nu in China heb bezocht. Want gelukkig zijn het toch vooral Chinese toeristen die hier rondlopen en blijven de MacDonals en Starbucks achterwege. De souvenirshops verkopen eigenlijk best leuke spullen uit de streek. En in de disco's dansen meisjes in traditionele kleren op Chinese pophits.

In die disco's was ik gisteravond met twee jongens uit het hostel de enige westerlingen en dat zorgt altijd voor enige hilariteit. Zo tikte er een jongen op m'n schouder en zei in gebroken engels tegen me: "Hi! You are very beautifull!". Ik moet mijn lach vreselijk inhouden en zei: "Thank you". Hij knikte en liep weer weg. Toen pas kon ik in lachen uitbarsten. Tsja, is toch weer eens wat anders dan: "Ken ik you niet ergens van?". Verder kregen we alledrie een roos van chinese aanbidders en stonden er hordes giechelende zeventienjarige meisjes om de jongens heen waarmee ik uit was.

Die jongens heb ik leren kennen in Mama Naxi's guesthouse. Mama is een kordate vrouw die drie guesthouses bestiert en een hoop personeel in de rondte commandeert. Ondertussen heeft ze ook nog tijd om je met fruit vol te stoppen, te knuffelen en voor haar dozijn katten en honden te zorgen. Er is hier absoluut geen organisatie ( Check in? Nergens voor nodig! Zoek maar een bed uit!) en alles valt uit elkaar als je er tegenaan stoot. Maar dat is juist de charme van deze plek. Ga hier niet heen als je een schone plee wilt, wel als je op een schommelbank een boek wil lezen met een hond die ondertussen je tenen probeert te likken.

Het hoogtepunt bij Mama is het avondeten. Iedereen zit om 6 uur klaar voor de heerlijke schotels vlees en groente die dan op tafel komen. Iedere avond is het lekker, gezellig en meer dan je op kunt. En dat voor slechts anderhalve euro.

En als je dan toch in Lijiang bent, moet je ook een bezoek brengen aan de Tiger Leaping Gorge. Deze kloof is ongeveer 20 km lang en meet van de rivier naar de top bijna 4000 meter! Maar bovenal is deze kloof onweerstaanbaar mooi. Tijdens een wandeling van 4 uur vergaap ik me aan de toppen die soms achter de wolken tevoorschijn komen. Ik moet door watervallen heen lopen om het pad te blijven volgen. In die 4 uur kom ik slechts een handvol andere wandelaars tegen en een roedel paarden. Verder ben ik helemaal alleen op 2600 m. hoogte en geniet. Enkel vogels en mijn voetstappen is alles wat ik hoor.