rooskeja
Ze zaten op de loer, 's avonds, om vlug naar beneden te schuifelen zodra het licht uitging. Ze waren in grote getale, ze waren overal, ze kwamen in verschillende vormen. En ze hebben me verjaagd. Ik kan best veel aan: een extreem luid snurkend echtpaar en hun zoon, die op de grond in de keuken liggen te slapen, de keuken waar ik langs moet als ik 's nachts naar het toilet moet; een ongemakkelijk gevoel dat ik in hun slaapkamer slaap en zij in de keuken; diarree hangend boven een gat in de grond, omdat de vrouw des huizes op de met koemest aangestampte grond kookt, voor alles wat ze doet hetzelfde mes gebruikend, zonder het tussentijds af te spoelen; om vijf uur 's ochtends wakker...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 389 keren gelezen
Op het dorpsplein ligt een man op zijn buik op de grond, onder hem is het vochtig. Een schooljongen fietst er rondjes, een hond snuffelt aan een stuk plastic. In een hoek is een klein winkeltje waar van alles en nog wat te koop is. De mannen die in en bij het winkeltje staan, kijken van de man naar mij en weer terug. Iets verderop staan mannen op verschillende daken elektriciteitskabels naar elkaar te gooien. De man wenkt ons. Hij opent een deur en we komen in een kamertje dat voor de helft afgescheiden is met een gordijn. Achter het gordijn staat tegen de ene muur een laag bed, tegen de andere muur een hoge, metalen tafel, en in het midden een rijdend dokterskarretje waar een...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 325 keren gelezen
Moses is zijn naam, zwart is zijn lijf, bekende manieren in een vreemd land, een Nigeriaan in India. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ook in India kan een Afrikanist een Afrikaan vinden. Zoals veel jonge Afrikaanse mannen is Moses’ werk ‘business’. Business kan van alles betekenen, en het betekent ook van alles. Het ziet er niet naar uit dat Moses een rijke zakenman is, maar zoals veel jongemannen hoopt hij dat op een dag te worden. Zaken doen zit hem in zijn bloed; toen hij zes jaar was, handelde hij al met de blanken. Hij werkte op de enorme cacaoplantage van zijn vader, waar hij de cacao oogstte, de bonen droogde en het witte sap opdronk dat bij het...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 501 keren gelezen
Halleluja, halleluja, halleluja! Please sing with me people, sing J, J! sing E, E! S, S! U, U! S, S! Jesussssssss! Halleluja! Ik ben door mijn gastheer uitgenodigd voor een optreden in de avond. Het duurt even voordat het tot me door is gedrongen dat het wel eens een gospelmuziekavond zou kunnen worden; ik ben tenslotte omringd door Christenen die hun geloof niet onder stoelen of banken steken. Mijn gastheer lijkt ook niet bepaald iemand die met zijn familie naar een rockconcert zou gaan. En inderdaad, ik beland bij de Gospel Musical Night, met als sterren van de avond Mr. Vijay Benedict en Mr. Reuel Benedict. Ze zijn voor ons helemaal vanuit Mumbai gekomen, om voor een onvergetelijke...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 408 keren gelezen
“Je moet gepaste kleren hebben voor als je op bezoek gaat naar de dorpen”. Daar staan we dan, in een van de vele winkeltjes die de mooiste kleding uitgestald hebben en die binnen hun hele voorraadkast voor me op de toonbank leggen. Ik zeg niets, ik twijfel. De combinatie van deze vrouw en een aankoop doen, daar komt in Nederland al narigheid van. In India is het nog duizendmaal erger. Rood, blauw, met een kralenhals, borduursel, zilverkleurig stiksel, drukke bloemenpatronen, rustige bloemenpatronen, goudkleurig stiksel met meer kraaltjes, glitterende kraaltjes, figuurtjes, sierlijke vormen, geel, lichtblauw, donkerblauw, groenblauw, roze, paars, bruin met lichtblauw, bruin...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 442 keren gelezen
De wil om te verdwijnen in het afvoerputje van de vliegtuig-wc. Alles wordt erin meegetrokken met een enorm hard slurpend geluid dat me de stuipen op het lijf jaagt. We zijn nog niet eens geland en de geur van India is al overweldigend. De jongeman naast me werkt als IT-man in een farmaceutisch bedrijf in Boston, India op zijn best. Hij gaat na een jaar twee weken bij zijn familie op bezoek, hij is zoals veel kinderen naar een kostschool gegaan, dus is aan de verwijdering gewend. Zijn kostschool werd gerund door nonnen en Home Alone was één van zijn favoriete films, wat maakt dat hij met kerstmis weer in de Verenigde Staten terug zal zijn. Een witte kerst, alleen in een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 314 keren gelezen
Dakar. Place de l’Indépendance. “Madame, mogen we u wat vragen? We zijn van het ministerie van toerisme.” Wat vindt u van de bereikbaarheid van toeristische plaatsen, hoe zijn de hotels, bent u tevreden over de manier waarop u door Senegalezen benaderd wordt? Hoe is het klimaat, bevallen de stranden u, en de uitgaansgelegenheden? Waarvoor zou u terugkomen naar Senegal? “Mama Khady.” Merci. Mama Khady Mbaye, magistraler dan de mangoboom waaronder ze op haar mat zit, een bidsnoer in haar hand, een kleinkind over haar heen duikelend. Mama Khady, die een stuk boter in zestien stukjes snijdt, de stukjes in een voormalige mosterdpot doet en ze vervolgens...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 281 keren gelezen
Als je al lang onderweg bent, je hebt al tijden zin in een goede hap fastfood en je bent toevallig in de buurt van Thiès, ga dan naar restaurant Les Délices en eet dan de beste hamburgers in de wijde omgeving. Het restaurant ligt aan de Avenue Léopold Sengor, één van de hoofdstraten van de stad. Op vrijdagavond zwermen de Franse militairen uit hun kazernes om er biertjes te drinken, pizza's te eten en vrouwen te bewonderen in het verder vrij sfeerloze restaurant. De frietjes in de hamburger maken het gevaarte delicieus! En dan morgen gewoon weer tjeb-bou-djen...
Toen een vriend van me vroeg of ik zijn schoolgeld voor dit jaar wilde betalen omdat zijn Amerikaanse vriend niks meer van zich liet horen, besloot ik dat ik dan ook Ibrahims schoolgeld weer zou gaan betalen. De vriend zei dat hij 150 Euro nodig zou hebben voor het schooljaar, waarop ik besloot hem en Ibrahim beide 100 Euro te geven. Ibrahim wist van niks, hij had er niet om gevraagd, maar het voorgaande jaar had ik hem wel gesteund, dus vond ik het raar een andere jongen wel geld te geven en Ibrahim niet. Toen ik Ibrahim over mijn besluit vertelde, zei hij wel twintig keer "God bless you" en dat ik zo'n goed mens was en meer van dat soort dingen. Ik kan altijd wel wat zegeningen van...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 507 keren gelezen
"How are you?" "Fine, thanks, how are you?" "... well, you see, just managing, you know, we people here, we are suffering!" Soms verspreekt iemand zich en zegt per ongeluk dat het goed gaat. Dan corrigeert hij zich snel en zegt dat het niet slecht gaat, maar ja, we zijn wel in Kameroen hè, je ziet het zelf. Ik vraag wel eens hoe dat er dan uitziet, dat lijden. Ik vraag wel eens wat dat dan is, armoede. Het is zo makkelijk om een ellendig beeld neer te zetten. Neem het verhaal van mijn onderzoeksassistente Rukaya: Ze waren met vijf kinderen thuis, nu zijn zij en haar broer en zus nog over. Twee van haar zussen zijn overleden, haar moeder ging in 2003 en haar vader vorig...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 931 keren gelezen
"Vanavond is er een beauty contest in Ayaba, kom je ook? Het begint om half zeven." Carine, een studente journalistiek, heeft me uitgenodigd voor een feestje in hotel Ayaba, dat eens het beste hotel van de stad was. Ook als je geen gast bent, kan je voor een klein bedrag van het zwembad gebruik maken, waar je in het weekend alle ontwikkelingsorganisatie-blanken tegenkomt. Je kan er ook tennissen, eten in het restaurant, drinken in het café en dansen in de discotheek onder het hotel, op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond. Het hotel heeft duidelijk betere tijden gekend, maar er komen nog steeds veel mensen met dikke nekken in grote auto's. Al goed geïntegreerd vertrek ik...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 865 keren gelezen
Elke donderdag is er in Upstation een veemarkt, waar voornamelijk Fulani mannen, maar ook anderen, bij elkaar komen om koeien te verhandelen. Eet 'soya', geroosterd vlees, drink palmwijn met mannen die een goeie of een slechte deal hebben gemaakt, laat u verrassen door koeienmedicijnen uit Deventer en bewonder de koeien.
Vanaf Finance Junction komen er gedeelde taxi's langs die mensen meenemen naar de 'cattle market' voor 200 (of 300) CFA per persoon (maximaal 50 cent). Een privé taxi is natuurlijk wat duurder, afhankelijk van de gebruikstijd tussen 1000 en 5000 CFA. De kronkelende weg de berg op geeft een superuitzicht over de stad. De bakstenen huizen en militaire barakken waar u langsrijdt in Upstation stammen uit de koloniale tijd.
... en toch moet ik even reageren op het beeld dat is neergezet van de Mbororo in Kameroen door reiscorrespondent Wil Thijssen in De Volkskrant van 28 maart 2009 op pagina 34. Mooie foto's van mooie mensen, posters en pannen, dat vind ik ook, daarom doe ik ook onderzoek met ze. In de stad. In de stad, waar ze niet meer met hun koeien leven. De Mbororo of Mbororo-Fulani, het is maar hoe men ze wil noemen, een stam die volgens Wil Thijssen uitsterft omdat "de Fulani geen land bezitten". Het valt me altijd weer op dat vooral in de Afrikaanse context het woord 'stam' wordt gebruikt, wat toch makkelijk botjes in neuzen oproept, waarom niet 'etnische groep', maar dat is bijzaak. Het is...
- 3 reacties
- 1 aanbeveling
- 994 keren gelezen
Op commercial avenue hoor ik ineens vanaf grote hoogte "ROSIEIEIE!!!" Ik kijk omhoog en daar hangt Terence stralend over een reling. Terence is een schilder, maar in het verleden heeft hij ook zeep gemaakt en hij bouwt ook wel eens een huis. Hij heeft een vriend in Turkije en is ervan overtuigd dat hij me op een dag weer zal ontmoeten 'at the other side'. Want daar, daar aan de andere kant van de oceaan, daar is het echt te doen. Puur genieten. Iedereen heeft het erover, en als dan in december alle bushfallers een paar weken bij hun familie in Bamenda op bezoek komen en in dikke auto's rondrijden, krijgt dat verlangen weer een nieuwe impuls. De Verenigde Staten en Europa, maar ook Dubai...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1052 keren gelezen
Ze wil dansen, dansen, de tijd vergeten, zichzelf vergeten. Ze wil vergeten dat ze bestaat, dat er secondes bestaan, minuten, uren die voorbij gaan en nooit meer terugkomen. Ze heeft te veel gedronken.De avond ervoor, toen een gedrongen lachende spierbal zijn liefde had verklaard en twee flessen bier genoeg bleken om de dag weg te wassen, had ze Abdourahman ontmoet, een jonge Mbororo. Trouw aan haar onderzoek als ze was, had ze telefoonnummers met hem uitgewisseld en hem beloofd dat ze elkaar zouden zien. Hij zei nog drie uur, zij bleef erbij dat vijf uur haar beter uitkwam. De spierbal accepteerde haar weigering die avond zonder problemen en ze sliep als een roos. Ze dronk enkele glazen...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 828 keren gelezen
Met een zucht komt de trein tot stilstand. Ngaoundéré, wordt er gezegd. Het is 8 uur ‘s ochtends en we zijn er al. Ik had best een paar uur vertraging willen hebben, maar na ongeveer 12 Kameroenese uren (14 uur) onderweg te zijn geweest, zijn we er al. Ngaoundéré. Er komen nog wat andere blanken versuft uit hun slaapcoupé, die toch ook maar met hun spullen de trein uit gaan. “Garoua! Maroua!” wordt er geschreeuwd, en er staan al een paar busjes te gassen om naar het noorden te gaan. We gaan bij een stalletje zitten en bestellen een omelet en thee. Zullen we naar de Auberge de la Gare gaan, volgens de Bradt Guide een hotel met...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 771 keren gelezen
We rijden in een goede four-wheel-drive over de ringroad. De naam ‘ringroad’ doet vermoeden dat er een cirkel kan worden gemaakt. Op de kaart is dat ook zo. We zijn op weg naar Fonfuka, Bum. Boem boem boem, dat kan je wel zeggen. Na ongeveer dertig kilometer van Bamenda houdt het asfalt op. President Biya schijnt het asfalteren van de ring road tot zijn droom te hebben verheven. Een nobel streven; tot nu toe lijkt de weg meer op een nachtmerrie voor eenieder die het waagt de Grassfields zo ver in te gaan. De chauffeur zegt “Yes, driving here is a lot of galloping”. Na kilometers onverharde weg is er ineens weer een stukje asfalt en we halen even opgelucht adem. De...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 649 keren gelezen
“Dit is het verhaal van een boze man. Schrijf het maar op, laat het de hele wereld weten.” We staan in een zompig regenwoud, omringd door metershoge bomen, muggen, vlinders, planten met stekels, termietenhopen, lianen, rottende bladeren en nog meer muggen en andersoortige steekbeesten. Mijn schoenen zijn waterdicht, maar nu het water er eenmaal in zit is dat geen voordeel. Om de meter vecht ik met stekelige slierten die zich in mijn broek vasthaken en om het kwartier spuit ik meer muggenspul op. Ik stink naar zweet, maar dat doen we allemaal. Ik zal nu echt gegrepen worden door rivierblindheid, malaria of een andere ziekte die door die rottige steekbeesten verspreid wordt, en...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 1924 keren gelezen
Als je een klein beetje aan Afrika gewend bent, weet je dat je vaak net iets meer geduld moet hebben dan je in je hebt. Het lukt me tegenwoordig veel beter dan eerst; toen ik een paar jaar geleden een half jaar in Senegal was, schoot ik met regelmaat uit mijn slof, hoewel ik erg goed wist dat je de dingen meestal niet met boosheid oplost. Hoe dan ook, soms lukt het me met geen mogelijkheid om rustig te blijven. Mijn advies voor eenieder die ooit naar Bamenda komt, honger heeft en geen zin heeft om boos te worden: ga vooral niet naar restaurant Alizane aan de Commercial Avenue. Het was me al bekend dat het personeel niet al te vriendelijk was, maar niet dat ze het konden presteren om na...
- 2 reacties
- 3 aanbevelingen
- 5487 keren gelezen
Welkom in Bamenda, North West Province, één van de twee Engelstalige provincies van Kameroen, waar soms wel acht mensen in een taxi passen, waar de Guinness rijkelijk vloeit, de mensen niet altijd blij zijn met hun Franstalige landgenoten en de meeste mensen voor half tien in bed liggen. Mijn afstudeeronderzoek voor Culturele Antropologie in Senegal smaakte naar meer, dus daarom besloot ik op het advies van één van mijn begeleiders door te gaan met de onderzoeksmaster African Studies. Ik doe nu in en rondom de stad Bamenda onderzoek naar de veranderende waarden van de Mbororo, die vroeger in familieverband met hun koeien rondtrokken. Vroeger is niet meer, de...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 932 keren gelezen
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Halleluja!
Halleluja, halleluja, halleluja! Please sing with me people, sing J, J!...
De spijkerbroek aan de muur
Op het dorpsplein ligt een man op zijn buik op de grond, onder hem is het...
Stapels kleren en een...
“Je moet gepaste kleren hebben voor als je op bezoek gaat naar...
NH Best
NH Best, De Maas 2, 5684 PL Best. 049-933.46.10. www.nh-hotels.com...
Vier sterren voor 59 euro
Er zijn van die momenten waarop je je ineens ten volle beseft hoe bizar een...
Boottochtje op het meer...
Maandag 6 oktober 2008 - Dag 425 - Nainital - Dag vrij Vanmorgen iets...
Ontbijt aan de ‘Assan'...
Maandag 22 september 2008 - Dag 411 - Nahan - Banbasa - 3e etappe - Paonta...
Het zomerpaleis van de Prins
Waar slapen we? Hotel Central Burgemeester Loeffplein 98, 5211 RX Den Bosch,...
