La vida loca
Je ziet ze op vrijwel ieder groen plekje in Londen staan. Houten bankjes waarop je kunt genieten van een groen uitzicht of een golvende mensenmassa. Bijna altijd zijn de bankjes bezet. Soms ligt er een zwerver, vaker zitten er verliefde stelletjes, een druk telefonerende zakenman of een in gedachten verzonken grijsaard. Maar als het weer eens regent, zijn de bankjes alleen. Of toch niet? Wanneer de regen over de leuning druppelt zie je de letters zitten. Herinneringen aan mensen die jarenlang op deze bankjes zaten. Om te genieten van elkaar en van het uitzicht waar je nu met je rug naar staat gekeerd om te lezen hoe mooi het is. De houten bankjes van Londen zijn niet alleen om...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 174 keren gelezen
Cuscatlan – land van juwelen. Bij het lezen van deze woorden denk je niet direct aan El Salvador. Twintig jaar na het einde van de burgeroorlog wordt het land nog geassocieerd met vermoorde Amerikaanse nonnen, de IKON, bisschop Romero, doodseskaders, Mara’s, aardbevingen en orkanen. Het land van juwelen lijkt eeuwen geleden in een schatkist te zijn gestopt en mee te zijn genomen naar Spanje. Vanwege de associatie met geweld en gevaar dat nog bij veel mensen leeft, heb je als toerist het hele land voor jezelf. In El Salvador vind je nog geen opgepompte toeristenprijzen of Samsonite-files. Eerder tref je er trotse mensen vervuld met warmte en humor. Mensen die vaak leven in...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 492 keren gelezen
Mijn gebit komt even tot rust wanneer we rijden over een door Japan aangelegde spiegelgladde asfaltweg. Wat een verademing na een halve dag klappertandend over een droge El Salvadoraanse rivierbodem rijden. In de verte verschijnt een stipje langs de weg. Snel zoevend komen we dichterbij. Even later zien we een kleine jongen op blote voeten druk naar ons zwaaien. Met één hand. Zijn andere kinderknuist is stevig geklemd om de staart van een gordeldier. Senor, Armadillo?!! Zien en begrijpen zijn bij ons nog gescheiden door een groot vraagteken. Stoppen dus om de kleine El Salvadoraan aan de tand te voelen over het waarom van zijn mini dierentuin. Hij heeft het gordeldier...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 512 keren gelezen
Naoshima is een eiland in Japan. Het bizarre aan het eiland is dat het 1 groot museum is. Het is kunst, kunst en kunst dat hier de klok slaat. Beelden van Appel en De Saint Phalle zijn over het eiland uitgestrooid, kunstenaars hebben oude huizen en tempels omgetoverd tot hun levenswerk en er staan twee musea die op zich al museaal zijn qua architectuur. Tussen al dit artistieke geweld door struikel je op de meest onverwachte plekken nog over losse objecten van de top van de mondiale kunstwereld.
En dan is er op dit eiland nog een museum dat zijn gelijke in de wereld niet kent: het.......James Bond museum. Ja, je droomt niet, het staat er echt: 007 museum.
Van één van de James Bond boeken, The Man with the Red Tattoo, vormt Naoshima het decor. Je loopt binnen in een pop-art achtige tentoonstelling van boeken, pistolen, beelden, en wat er al niet meer shaken-not-stirred is. Het James Bond museum op Naoshima is net zo bizar als de Austin Powers persiflages van 007.
Schitterend is misschien niet het juiste woord, maar bijzonder is wel op z'n plaats wanneer we voor 'het gordeldier' staan. In de vroege ochtend in Jigokudani nog staan staren naar de badende snowmonkeys in hun warmwaterbron (kijken en bekeken worden), nu brengt een kleine sticker met het oude NOS logo herinneringen naar boven aan de trui van Mart Smeets en de Sanex reclames van Rintje Ritsma. We staan voor de M-Wave in Nagano. De plek waar Nederland op de Olympics van 1998 zeer succesvol was met 11 medailles. Slalommend door het gebouw weten we uiteindelijk het ijs te bereiken. Na een pausmoment met het ijs, maar dan met de hand in plaats van met de mond, gaan we nog even het kleine museum in. Daarna verruilen we deze moderne sporttempel voor de Zenkō-ji, een van de meest bekende tempels in Japan, opgericht in de zevende eeuw. Dat maakt de schaatsbaan van Nagano toch wel bijzonder schitterend: natuur, (sport)historie en heiligdom. Een soort heilige drieeenheid.
Stilte. . . . . Stilte speelt verstoppertje in Kyoto. Maar als je goed zoekt, dan vind je haar. Verscholen in de binnentuin van een ryokan in gion of in een tempel in het bos. ’s Ochtends vroeg heb je de meeste kans de stilte te treffen. Zacht zoeven de fietsbanden bij het krieken van de dag richting de tempel van de vredige draak: Ryoanji. Het noordwesten van Kyoto ontwaakt. Het is herfst. Ook vandaag kleuren de bladeren van de Japanse essen een stukje bonter. Over een paar weken staat Kyoto in vuur en vlam. Maar nu heerst er stilte. In de tempel wacht de vredige draak op wat er komen gaat. De draak wacht al meer dan 1000 jaar op deze heilige plek. In 983 werd de eerste tempel...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 528 keren gelezen
Daar is ie dan. Onze witte Corsa. Hadden we niet een Yaris afgesproken? Tja, als we nog twee uur willen wachten dan krijgen we een Yaris met kont. Maar de reis trekt en ‘onze’ Corsa heeft een grotere motor dan de Yaris. Rijden dus! Twee weken en ruim 5000 kilometer later hebben we een haatliefde relatie met ons witte karretje opgebouwd. Met weemoed leveren we onze Corsa Swing in. Vergeten zijn de overhitte motor in de woestijn, het vallende derde remlicht en de klemmende kofferbak. Gebleven zijn de lachende gezichten van mensen onderweg om die twee met hun hoofden tegen het dak geplakte ‘langen’ in hun koekblik. Of de beelden van onze Corsa als kameleon die de...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 643 keren gelezen
Niet alleen de naam van de eigenaar, Ariel Sonneschein, is wat de Palermo Viejo Bed & Breakfast bijzonder maakt. De inrichting en de omgeving zijn meer dan de moeite waard. Gevestigd in een oud fabriekje telt de B&B 6 kamers, 2 patio's en een ruimte voor ontbijt, internet, comfortabele bank en een bibliotheekje.
De bruisende wijk Palermo ligt aan je voeten wanneer je de B&B van Ariel Sonneschein uitstapt. Eerste straat rechtsaf, paar minuutjes lopen, linksaf op Honduras en je schuift aan op een terras aan het centrale plein van Palermo. Voordat je daar bent aangekomen heb je ontelbare boutiekjes met design en mode gepasseerd en kon je al aanschuiven bij lokale parilla's en internationale restaurants.
Palermo is het kloppende centrum van het nieuwe Buenos Aires. Hier zijn de Argentijnen weer bezig met de toekomst en hebben ze de tranen over het verleden gedroogd. Neem minimaal drie dagen de tijd om deel uit te maken van het leven in Palermo. Met de Palermo Viejo B&B als basis.
Valparaiso, hoe absurd, ben je, je haar in de war, nooit, had je tijd, je te kleden, het leven, heeft, je altijd verrast Pablo Neruda, Chileen, poëet, Nobelprijs winnaar en voormalig inwoner zette in tien dichtregels Valparaiso treffend neer. Vijftig jaar later klopt zijn beeld van Valparaiso nog steeds. Ok, er vielen nog wat extra Victoriaanse juwelen en Jugendstil palazzo's aan vlammen ten prooi. De economie stortte een paar keer in. De haven viel uit de gratie. Maar keer op keer krabbelde de stad op om uiteindelijk in 2003 op de Unesco Werelderfgoed lijst te komen. Valparaiso, anderhalf uur rijden ten westen van Santiago de Chili, heeft wat weg van San Francisco....
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1087 keren gelezen
'Amerikanen begonnen vaak over Yellowstone: 'We zijn hier dan wel hoog en het is koud, maar bij ons in Yellowstone, daar spuiten de geisers veel hoger!' Sinds een week is dat anders. Toen ging het mis bij een proefboring en nu hebben we onze eigen Yellowstone hier in El Tatio.' De Chileense gids vertelt zijn verhaal terwijl uit zijn mond kleine geisertjes komen. Twee kilometer verderop spuiten water en stoom onder luid geraas ruim honderd meter de lucht in. Op 4320 meter boven zeeniveau speelt een blaasorkest van geisers haar muziek. Het publiek bestaat uit de toppen van de Andes. Wanneer om 7 uur de zon de lange weg naar boven heef tgemaakt, krijgen de bergen gezelschap van een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 654 keren gelezen
In april 2009 opende Casa Bonita in het centrum van Santiago de Chili haar deuren. De bed & breakfast zit in een meer dan 100 jaar oud gebouw. Ten tijde van het Pinochet regime kwamen hier dissidenten bij elkaar, wat het gebouw nog meer karakter geeft. Het Nederlands-Chileense echtpaar dat de B&B runt heeft zorg en aandacht besteed aan inrichting en kwaliteit. Dezelfde zorg en aandacht besteden ze aan hun gasten. Vanuit Casa Bonita is Santiago prima te ontdekken. Om de hoek ligt metrostation Republica en lopend ben je in 15 minuten bij het Palacio de la Moneda.
Geef mij een TV en ik ken uw land. Het zou zo maar eens kunnen dat dit waar is. De psyche van een land die voorbij trekt op een klein scherm. Schreeuwende transsexuele TV-hosts met infantiele inslag in Japan, rechtzaken over het eigendom van een lijk die letterlijk het beeld delen met een live achtervolging in Amerika en Berlusconi's schalkse assistentes in Italie. In Chili kijken we gefascineerd naar een show die lijkt te draaien om het laten zien van rondborstige vrouwen in zoveel mogelijk stadia van beweging en vochtigheid. We tunen in op het moment dat er een mechanische stier bereden wordt. Standaard ingredient is een rondborstige vrouw, de variatie is de kleur haar van de...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 629 keren gelezen
Na een uur of dertien vliegen is daar plotseling de Andes. Een berg van ruim zes kilometer hoog schuift aan ons raam voorbij. Het is adembenemend. Niet veel later ademen we de frisse Chileense ochtendlucht, vermengd met een vleugje houtskool in. Na de gebruikelijke formaliteiten slalommen we langs drugshonden naar buiten. Daar staat Dennis, eigenaar van Casa Bonita, Nederlander, getrouwd met een Chileense en 7 maanden na de opening van Casa Bonita toe aan een paar nachten goed slapen. Maar dat zit er voorlopig niet in, want steeds meer mensen weten net als wij de nieuwe B&B in hartje Santiago te vinden. Mond tot mond reclame gaat snel en Dennis en zijn vrouw hebben iets gecreeerd...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 675 keren gelezen
Alsof er een maand lang engeltjes piesten over de tong. Vier weken reizen door Japan prikkelde ogen, oren en mond. Nog voor Tokio begint het al. Hoewel er genoeg valt af te dingen op vliegtuigeten, doet de KLM het best aardig. Het is een beetje als pakjesavond, na het uitpakken van alle bakjes kijk je vol verwondering naar wat er allemaal op je tray ligt. Eten met een Japanse twist geeft de reis al boven Europa kleur. Meer dan bij ons lijkt het in Japan om eten en drinken te draaien. In Tokio struikel je over restaurants, automaten, kioskjes, barretjes en minisupermarkten. We zijn de hele dag bezig de vingers af te likken. Een restaurant op 5 hoog achter serveert terwijl je op je...
- 6 reacties
- 4 aanbevelingen
- 1485 keren gelezen
Ik ben al uren zenuwachtig. Had ik dat boekje maar niet gelezen! Maar het is te laat. Nu we bijna landen in La Paz maak ik me zo druk dat het nakende gebrek aan luchtdruk er probleemloos door wordt gecompenseerd. Koffie en alcohol zijn sinds Madrid ‘liquides non grata.’ De eerste stapjes, vier kilometer hoog, op Boliviaanse bodem zijn uiteindelijk lichter dan gedacht. Ik stort niet ter aarde, hoest geen bloed en mijn hoofd voelt goed. Langzaam daalt de druk. Zowel bij mij als in de lucht. Zouden die verhalen over hoogteziekte dan allemaal een broodje aap zijn? De zuurstoftent en rolstoelen bij de douane doen anders vermoeden. Het tempo waarin ik opereer is na een paar...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 999 keren gelezen
De mussen staan op het punt dood van het dak te vallen. Nog vijf graden en de zwaartekracht wint. In Milaan is het al drie dagen 35 graden. Naast fashion en design zindert Milaan nu ook van de hitte. De stad smelt. Milaan is de mode en design hoofdstad van Italië, Europa, de wereld. New York, Parijs, Milaan. Het is de heilige drie-eenheid van de catwalks. De stad is een lappendeken van exclusieve winkels en boetiekjes. Gucci, YSL, Prada. ‘What the devil wears, he bought in Milan.’ Milaan leren kennen betekent schil na schil afpellen. De stad als ui. Geschiedkundige highlights zijn de Duomo en Het Laatste Avondmaal. De ene is na 600 jaar bouwen net klaar. De ander is...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 999 keren gelezen
Milaan is een stad die je langzaam moet veroveren. Stukje bij beetje, net als bij het pellen van een ui. De mode, de mensen, de winkels, de auto's, het design, Milaan is extravagant maar toch ook weer niet. Hotels in Milaan zijn vrij duur, maar een goed alternatief is een B&B. Wij vonden er een die betaalbaar is, centraal ligt, internet heeft, eigen badkamer, etc. Een soort minihotel in een 19e eeuws palazzo. Vraag naar de kamer zonder nummer (alhoewel 1 en 2 ook prima zijn). De kosten, inclusief ontbijt zijn 65 euro per nacht:
Castaldi House: http://www.castaldihouse.it/eng.htm
Ja, daar sta je dan. Kijkend naar een bronzen beeld van het grootste monster dat ooit leefde: Godzilla. Maar hij is zo klein! Het is dat ie op een sokkel staat, anders zou je de schrik van Tokio een paar bemoedigende klopjes op zijn lelijke kop geven. Op naar die andere Japanse giganten dan maar. Een paar kilometer in noordoostelijke richting van Ginza, aan de overkant van de rivier ligt de wijk Ryogoku. Als snel loop je daar tegen een volgend beeld aan. Ha! Die Japanners zijn dus niet alleen groots in de miniaturisering van camera’s, computers, camera’s en auto’s. Nee, ze kleineren ook hun mythische reuzen. Na Godzilla extra small, staan we nu voor het beeld van een...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 991 keren gelezen
Het asfalt schittert, de lucht trilt. Voor de neus van de witte Chevy Malibu rolt tumbleweed over de weg. Net als de gril deze eenzame struik wil kussen, dartelt ze de berm in om te verdwijnen in de woestijn. Was er ooit een beter moment om te luisteren naar The Sons of the Pioneers: See them tumbling down pledgin' their love to the ground Lonely but free I'll be found Driftin' along with a tumbling tumbleweed Maar de radio zwijgt in alle talen. Terwijl dit toch één van de meest muzikale stukken van Amerika is. Nat King Cole, Chuck Berry, de Stones, U2; tussen LA en Vegas vonden ze hun ‘kicks on Route 66’. Route 66 is legendarisch. Sluit je ogen en easy...
- 2 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1201 keren gelezen
Woensdagavond 27 mei 2009, 20.30 uur. Het staat er echt: Republika Slovenija, EU. Feest aan boord van de Kaskelot. De vlucht voor Catch-22 zit er op. Mission accomplished. Een paar dagen eerder kwamen we in Pula, Kroatië aan wal. De oversteek vanuit Venetië was gemoedelijk. Windkracht 3, grootzeil en genua uit, buitenthermostaat bijna op lichaamstemperatuur en met 6 knopen door een rustige Adriatische zee. Aan de voet van het 2000 jaar oude colosseum ligt Pula’s haven. Vanaf de pier krijsen meeuwen in doodsnood. Er is alleen geen meeuw te zien! De voor hun leven strijdende meeuwen blijken verstopt te zitten in een luidspreker. Om de 5 minuten gaan ze weer dood....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 942 keren gelezen
rrobberrttVoor mijn 2 bedrijfjes, www.idhd.nl en een designlabel, kom ik nog wel eens over de grens, vooral in Latijns-Amerika. Maar we proberen ook zoveel mogelijk de andere kanten op te rijden, vliegen, lopen, fietsen en eens in de 12 jaar ook schaatsen.
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
London is the place for me
London is the place for me Een nieuwe dag en...
Londen, waar ga ik over...
Londen: waar ga ik over schrijven? Ik woon inmiddels meer dan 2,5 jaar in...
Almaar leuker en lekkerder
Harrods kan altijd natuurlijk, maar er is meer te shoppen in Londen. In en om...
Londen, herfst 2009
In Engeland, in de herfstvakantie Zondag 18 oktober. Ann brengt mij...
Holiday Season XL in Londen
Kerst, zoals kerst bedoeld is! The feel good scene, de aardige mensen, het...
Kitsch meets Kitsch -...
De zonnekoning is dood, lang leve de zonnekoning! Jeff Koons, de...
James Bond was here
De kunst van Ian Flemming, Bondsongschrijvers en 007-regisseurs is...
3000 kilo sumovlees
Ja, daar sta je dan. Kijkend naar een bronzen beeld van het grootste...
Tempels vol traditie
De echte fans lopen zelfs warm voor een leeg stadion. Peter de Waard...
Komkommertijd in Londen
Londen, een stad van fish and chips, lauw bier en oploskoffie? Sinds in de...
