santiago vis wijn chili robert de koning idhd mercado central allende pinochet 11 september 1973

 

Na een uur of dertien vliegen is daar plotseling de Andes. Een berg van ruim zes kilometer hoog schuift aan ons raam voorbij. Het is adembenemend. Niet veel later ademen we de frisse Chileense ochtendlucht, vermengd met een vleugje houtskool in.

 

Na de gebruikelijke formaliteiten slalommen we langs drugshonden naar buiten. Daar staat Dennis, eigenaar van Casa Bonita, Nederlander, getrouwd met een Chileense en 7 maanden na de opening van Casa Bonita toe aan een paar nachten goed slapen. Maar dat zit er voorlopig niet in, want steeds meer mensen weten net als wij de nieuwe B&B in hartje Santiago te vinden. Mond tot mond reclame gaat snel en Dennis en zijn vrouw hebben iets gecreeerd waar reizigers over praten. Een B&B in een oud pand met dikke muren, houten vloeren en glas in lood ramen. Het gebouw was van de kerk en diende tijdens de Pinochet jaren als ontmoetingsplek van tegenstanders van het regime. Een plek met historie en.....goede bedden.

 

Het is nog stil in de stad als we opgefrist op weg gaan naar de Mercado Central. Dit is het centrum van de vishandel in Santiago. Een plek waar mannen in witte overjassen vis bewerken, aanprijzen en verkopen. Onderweg naar de Mercado lopen we langs het presidentiele paleis. Met historisch besef kijken we naar de deur waaruit op 11 september 1973, gisteren 36 jaar geleden, president Allende naar buiten werd gevoerd. De dag dat het licht uitging en de duisternis intrad in Chili. Bij de herdenking is een 23 jarige jongen omgekomen staat in de krant. Pinochet maakt ook nu nog slachtoffers en de foto en naam van deze jongen kunnen volgend jaar aan de vele kransen en afbeeldingen bij het paleis worden toegevoegd.

 

De stad kijkt echter alweer vooruit. Over een paar dagen, op 18 september, is namelijk de belangrijkste nationale feestdag. In de aanloop hier naartoe rijden de Chilenen rond met vlaggetjes op hun auto en wordt overal geoefend voor parades. Voor de rest is het vooral drinken, eten en dansen dat vanaf 17 september op de agenda staat, vertelt iemand ons.

 

Een minuut of 20 later staan we tussen duizenden vissen, schelpen en zeeegels. Het is zaterdag en de Chilenen slaan flink veel vis in. In de krochten van de markt zijn kleine restaurantjes gebouwd, vaak met niet meer dan een tafel of 5 en drijvend op het aanbod van de viskraam aan de andere kant van het smalle gangpad. We schuiven aan, kiezen 'solo pescado' en drinken een glas witte wijn. Al snel ligt er een kakelverse malse vis voor onze neus. Voor minder dan 8 euro staan we na een half uur weer buiten.

 

Ondertussen is het een stuk drukker op straat. De zon schijnt en mensen zeggen dat de lente is aangebroken. Met de besneeuwde toppen van de Andes als decor, liggen jongeren in het gras en zitten ouderen op een bankje langs de rivier. Er hangt een prettige sfeer in Santiago. Na een bezoek aan de sjieke winkelstraat Alonso de Cordova, nemen we de taxi terug naar Casa Bonita. De taxichauffeur blijkt een niet te stoppen fan van Barry White, un hombre calliente, te zijn en onder begeleiding van zwoele ooooooh yeah baby klanken schuift de stad aan het taxiraam voorbij.

 

De vis van de markt ligt 's avonds bij de trots van de Peruaanse keuken, Astrid y Gaston, weer op ons bord. En niet te vergeten de zeeegel waar we speciaal om hebben gevraagd. De eerste dag in Santiago verdwijnt zo langzaam door de maag. Het smaakt naar meer.