
De kerstdagen komen eraan. Elk jaar krijg ik een mailtje in mijn inbox: “Doen we dit jaar aan cadeautjes?” Mijn antwoord is steevast “Natuurlijk, sturen jullie even je verlanglijstjes op?”. Sommige leden van mijn familie sparen hun lijstje al weken bij elkaar en hebben hele specifieke wensen “een agenda op A4 formaat met een linnen buitenkant en een ringband, graag een week per twee pagina’s”. Dit lijkt een makkelijk cadeau, maar schijn bedriegt! Vind je een agenda op A4 formaat met een linnen buitenkant, heeft hij geen ringband. Vind je er een met een ringband, heeft hij een dag per pagina. Vind je er een met een week op twee...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 386 keren gelezen
De temperaturen zijn 10 graden gedaald de afgelopen dagen, een Siberisch koufront heeft Valencia in zijn greep en het weeralarm staat op oranje ("riesgo importante") vanwege de heftige regenval. Valencianen blijven het liefst binnen als het regent. De regen is een mooi excuus voor studenten om niet naar college te gaan, om die afspraak af te zeggen waar je toch niet zoveel zin in had, kortom om binnen te zitten met een reden. Nou is dat ook niet zo raar. Met ongeveer 2500 zonuren per jaar, is een grijze dag als vandaag een uitzondering op de regel. En waarom zou je ook naar buiten gaan? Deze stad is niet berekend op water. De straten veranderen in rivieren, emmers bevolken de...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 462 keren gelezen
"Moet jij dan ook elke zondag paella eten bij je schoonfamilie?" vraagt Marcela, een Nederlandse meid die in Spanje studeert. De vraag zit haar al een tijdje dwars. Een van haar Nederlandse vriendinnen heeft een Spanjaard aan de haak geslagen en daarmee ook zijn schoonfamilie. Volgens oud gebruik zit zij dus elke zondag aan de paella. Daarbij heeft zij de pech gehad een schoonmoeder te treffen die liever had gehad dat haar zoon een leuk Spaans meisje uit het dorp had getroffen. Ik stel Marcela gerust. Mijn schoonfamilie heeft de eerste Nederlandse woordjes al geleerd en vertellen aan iedereen die het maar wil horen (en niet wil horen) dat hun zoon een vriendin uit Nederland heeft....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 364 keren gelezen
Mensen zeulen met tassen vol speelgoed (hoe kunnen ze iets vinden dat de kinderen nog NIET hebben?) kleding en gadgets door de winkelstraten. Een verkoper wrijft tevreden in zijn handen, net gevulde bankrekeningen slinken zienderogen, koopjesjagers zijn urenlang prijzen aan het vergelijken. De grote steden in Spanje hebben hun kerstlichtjes ontstoken, het startsein voor de kerstinkopen. Natuurlijk claimen ze dat de lichtjes de stad gezelliger maken. Volgens mij is het een strategie om de kooplust op te wekken. En het werkt. Je hoeft niet ver te zoeken naar kerst verkoop strategieën. Ik hoef maar de supermarkt in te lopen of de verzadigde vetten vliegen me om de oren. Bergen...
- 15 reacties
- 2 aanbevelingen
- 654 keren gelezen
Met zijn tweeën wachten ze voor het voetgangerslicht. Zij zit op een steen. Hij zit gehurkt naast haar. Zij rookt. Hij praat. Zij lacht. Het lijkt alsof ze daar al uren zitten, voor het rode licht. Ik hoop stiekem voor ze dat het nooit meer groen zal worden. Even verderop plukt een man rozen in de berm. Hij bewaart ze voorzichtig in een lelijke plastic tas. Voor wie zouden ze zijn? Moeder, dochter, vrouw of vriend? Het is dinsdagavond in Valencia en love is in the air.
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 337 keren gelezen
Ik heb een reisgids gekocht, een route uitgestippeld, de vliegtickets geboekt. In gedachten loop ik al te struinen door een onbekende stad met schaarse verlichting. In werkelijkheid kijk ik zenuwachtig naar mijn koffer, die met wijdopen mond op mijn bed naar me ligt te grijnzen. Hij heeft honger. Ik voer hem wat basics: sokken, pyjama, ondergoed, broeken, T-shirts. Hij begint al verdacht vol te raken, maar er liggen ook nog verdacht veel spullen naast de koffer. Hoe gaan in godsnaam die wandelschoenen erin passen? En moet ik eigenlijk nog wel een trui meenemen? En welke jas? Waar zijn ook alweer de malaria medicijnen? Hoe krijg ik dat dikke boek mee? Hoeveel kilo mag ik ook alweer mee?...
- 3 reacties
- 4 aanbevelingen
- 654 keren gelezen
Spaanse Oma ligt in het ziekenhuis. Gelukkig niks ernstigs, maar ze moet wel een paar dagen blijven. We gaan op bezoek. "Moeten we niet even informeren naar het bezoekuur?" vraag ik aan mijn vriend (het is zijn Oma). Hij kijkt me bevreemd aan. Bezoekuur. Daar heeft hij nou nog nooit van gehoord. Het bezoek is er gewoon altijd! Op elk uur! En inderdaad, het kamertje van Oma zit volgepakt met familie. Haar familie en de familie van de mevrouw naast haar. En dan gewoon lekker hard praten. De rest wacht ondertussen op de gang. Het lijkt hier wel een winkelcentrum, zo druk is het. De zieke wordt 's nachts ook niet alleen gelaten. Ben je mal! De familie slaapt om de beurt een nachtje bij oma...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 395 keren gelezen
Elk jaar op 1 november wordt in Spanje Todos los Santos gevierd (Allerheiligen). Het is een dag om de doden te herinneren en te eren. De begraafplaatsen worden overspoeld met bloemen en kaarsen. Voornamelijk oudere mensen komen samen om vrienden en familie een eer te bewijzen. In Spanje worden mensen in een soort mausoleum van 4 of 5 verdiepingen begraven. Om bij de hoogste verdieping te komen gebruiken de mensen een trap. Al klinkt het raar, het is een waar plezier om een rondje door deze bloemenzee te lopen.
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 416 keren gelezen
Voor kunstliefhebbers is er tot en met 10 januari 2010 een prachtige expositie van Sorolla in Valencia "Visiones de Espana". Het zijn 14 ernorme kunstwerken overgebracht uit New York, die het leven in Spanje uitbeelden. Sorolla heeft er 8 jaar over gedaan om alle 14 kunstwerken af te krijgen.
Helaas kun je niet reserveren (alleen klanten van Bancaja kunnen dat). De tentoonstelling is elke dag open van 9 uur 's ochtends tot 21 uur 's avonds. Om binnen te komen hoef je alleen in de rij te gaan staan en op je beurt te wachten. De entree is gratis. Adres: Plaza Tetuan 23. Veel plezier!
In Accra zijn er genoeg opties om lekker uit eten te gaan. Je hebt soms wel een portie geduld nodig, aangezien de service wat langzaam is. Maar ach, je bent toch op vakantie, dus waarom zou je haast hebben? Mijn aanraders zijn:
Bluegate. Dit Tilapia restaurant ligt in de wijk Osu. Als je op de hoofdstraat bij Papaye afslaat (fastfood reatuarant, oftewel kip en rijst!) en helemaal rechtdoor loopt kom je er vanzelf. Tilapia is ook de enige vis die ze er serveren. Pas wel even op met de bakjes waar je je handen in moet wassen. Deze bevatten vaak kraanwater en daarom zou je er ziek van kunnen worden. Het beste is om de bakjes even met je eigen flessenwater te vullen. Een leuke optie waar veel locals komen.
Old Bob's is een reastaurantje dat vlakbij Bluegate ligt. Gewoon aan het eind van de straat linksaf. Het ziet er een beetje donker uit van buiten, maar eenmaal binnen is het een gezellig klein, modern restaurantje. Ze hebben verschillende vlees en vis gerechten. De snapper was mijn favoriet.
Heb je zin in iets duurders? Aan Oxford Street zit Monsoon, een sushi restaurant en 's avonds een bar. Komen vooral veel expats.
Aan oxford street vind je ook het kleine openlucht reatuarantje Venus. Internationaal eten tegen een goede prijs.
Na een tijdje in Ghana geweest te zijn had ik soms heel veel zin een goedkope hamburger! (Ja, je ontiwkkelt soms rare voorkeuren als je lang van huis bent). Ik combineerde mijn hamburgerzin met een middagje zwemmen in het Golden Tulip Hotel. Lekker zwembad en lekkere hamburgers.
Voor lunch met een mooi uitzicht op zee kun je naar het Tribes restaurant aan de Liberian Road Extended. Zit in het Afia Beach Hotel (een eenvoudig hotel). Lekkere goed geprijsde gerechten!
Voor een echte Pizza moet je naar Mama mia, gerund door een dikke Italiaan die Peter heet. Op 7th lane in Osu.
Na het bezoek aan het verborgen klooster in Segovia (zie de tip Verborgen Juweeltje) kun je het acuaduct volgen. Eenmaal aan het eind, op het hoogste punt, zoek dan de Licenciado Peralta straat. Hier vind je een kleine bakkerij die door nonnen wordt gerund. De bakkerij is niet meer dan een raampje met tralies ervoor in een klein portaaltje, dus je moet wel even goed kijken. Is er geen non? Druk dan op de bel "monjas". Dan komen ze vanzelf.
Segovia staat bol van de toeristen. De stad heeft dan ook veel bezienswaardigheden, zoals het acuaduct, de kathedraal en het kasteel.
Wil je naar een bijzondere plek waar geen toeristen komen? Bezoek dan het Monasterio de San Antonio el Real, een klooster gelegen naast het hotel met dezelfde naam. Hier komen bijna geen toeristen, omdat de lokale VVV er weinig informatie over geeft. Een verborgen juweeltje dus!
Het klooster is gebouwd in de 15de eeuw en verkeert nog in een perfecte staat, de nonnentjes die er wonen hebben namelijk weinig anders te doen dan bidden en de boel blinkend schoon houden. Verder zijn er nooit invloeden van buitenaf geweest, geen branden en is het gebouw nooit beschadigd in oorlogstijd.Eenmaal binnen waan je je dan ook in de 15de eeuw. De eeuwenoude plafonds zijn prachtig, gemaakt in een stijl die "mudejar" heet, een stijl met veel arabische invloeden. Ook vind je er tableaus van pijpaarde, uit Nederland.
De gids spreekt helaas alleen Spaans, maar met zoveel enthousiasme dat je het bijna gaat verstaan.
Het bezoek kost slechts 2 euro.
Kijk op deze website voor meer informatie: http://www.sanantonioelreal.galeon.com/aficiones1155612.html
Woensdagavond 8 uur. Opeens een heleboel herrie op straat. Mannenstemmen. Er heeft zich een groepje mensen op de stoep verzameld dat verwachtingsvol naar boven kijkt. Naar mijn flat. Vanaf mijn balkonnetje zie ik verder een heleboel mannen met hetzelfde T-shirt aan. Opeens staat er een orkest op de stoep. Aha, een orkest! Dan weet je, er wordt wat gevierd. MAAR WAT DAN?!??! Het orkest begint te spelen. Er wordt nog steeds door de mannen in hetzelfde shirt naar mijn flat geroepen, naar een balkonnetje boven mij. Dan gaan ze over tot actie. Er wordt een mat rotjes afgestoken (lees bommen) en siervuurwerk schiet gillend de lucht in. Aha, vuurwerk! Dan weet je, er wordt wat gevierd....
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 479 keren gelezen
Het regent! Het is ongelofelijk maar waar, de regen komt met bakken uit de lucht. Aangezien ik nu dagelijk, als een echte Nederlander, hier in Valencia met de fiets naar het werk ga, moest ik dus ook in de regen naar huis fietsen. En daar was ik niet op voorbereid, geen regenajs, geen paraplu, niks! Ik besloot er maar van te genieten, hoe vaak krijg je immers de kans in Valencia om door de regen te fietsen? Bijna nooit! Daar ging ik dus, muts op en fietsen maar. Eigenlijk best lekker. En stoer ook, kijk die mensen in hun auto eens kijken. Die denken vast “wat dapper!”. Zingend fiets ik door de regen, de nattigheid begint langzaam door mijn jas heen te sijpelen. Als een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 562 keren gelezen
Soms gebeuren er op reis dingen waar je geen rekening mee houdt. Met een Fiat Panter bijvoorbeeld. Na een gezellige bruiloft in Italië worden mijn vriend en ik door een van de Italiaanse gasten, bij ons bekend als ‘het rijke meisje dat een beetje op Minnie Mouse lijkt’, gevraagd of we na de bruiloft misschien bij haar broer op bezoek willen, die heeft namelijk een hotel met veel land en daar kunnen we dan mooi een paar dagen blijven. Nou slaan wij nooit een aanbod voor een gratis overnachting af en dus wij stemmen vrolijk toe. Met het telefoonnummer van ‘de broer van het rijke meisje dat op Minnie Mouse lijkt’ op zak, trekken we Toscane in. Eerste stop,...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 525 keren gelezen
Wat ik vaak het meest mis als ik op reis ben, zijn mijn eigen bed en mijn eigen douche. Nou heb ik helemaal geen supersonische douche me massagestralen hoor. In tegendeel. Ik heb een eigenwijze douche die maar op een manier aan de muur blijft hangen en dan toch nog regelmatig naar beneden valt. Maar toch, de douches die ik vaak in Het Buitenland aantref, doen nog minder hun best dan de mijne. Een aantal voorbeelden: Neem nou de Schotse douche. Daar kwam bijna geen drupje water uit! Ik stond een kwartier onder de douche om mijn haar nat te krijgen. Het uitspoelen van de shampoo duurde net wat langer. Nou ja, van die shampoo werd de rest van mijn lichaam ook redelijk schoon toch? Moed...
- 9 reacties
- 3 aanbevelingen
- 1126 keren gelezen
In Accra vind je Makola Market, een van West-Afrika´s grootste markten. Je kunt hier van alles krijgen, van zeep, tot vis en van borstels tot slakken. Ben je op zoek naar een nieuwe (tweedehands) outfit? Dan moet je beslist naar de Obruni Wao Market, wat zoveel betekent als de Markt van de Dode Witte Man. Wat ze er verkopen zijn dus tweedehands kleren afkomstig uit het Westen. Het is maar moeilijk te begrijpen dat een levend iemand zijn kleren weg zou doen, deze kleren moeten dan wel afkomstig zijn van dode witte mensen!
Verwacht geen pashokjes en etalages. Hier wordt al het koopwaar op straat uitgestald. Wil je wat aanpassen? Dan zul je je toch op straat moeten verkleden. Pas op voor de langs razende auto´s!
Hoe kom je er? Eerlijk gezegd is dat een groot mysterie! Ben je er eenmaal geweest, vind je het geheid niet terug! Het beste is om een trotro (minibus) of taxi naar Makola market te nemen en daar te vragen naar de Obruni Wao Market. Succes!
Een bijzonder festival wat je beslist niet moet missen als je in Ghana bent is het Aboakyer Festival, ook wel bekend als de Winneba Deer Hunt.
Wat: Dit festival heeft een lange historie. De eerste mensen die zich in vestigden in dit gebied kwamen uit het Western Sudan Empire. Om hun vestiging in Simpa (dat nu Winneba heet) te vieren en de oogst veilig te stellen, moesten ze van de priester elk jaar een lid van de koningklijke familie opofferen. Aangezien de dorpelingen het hier niet mee eens waren werd er besloten dat het een wilde kat mocht zijn. De wilde kat was echter moeilijk te vangen en elk jaar stierven er diverse mensen in de poging om de kat levend aan de priester af te geven. De dorpelingen vroegen nogmaals aan de priester om het ritueel te veranderen. Deze besloot dat er in plaats van een wilde kat, een hert opgeofferd mocht worden. Dat gebeurt nog elk jaar.
Verschillende "companies" (teams), herkenbaar aan de verschillende kleuren waarmee ze hun lichaam beschilderen, paraderen eerst door de straten van het dorp. Daarna trekken se onbewapend het bos in. Het team dat als eerste een levend hert weet te vangen is de winnaar.
Waar: Winneba (tussen Accra en Cape Coat in). Neem de aflsag bij de Swedru junction. Als je in trotro gaat vanuit Accra duurt de reis ongeveer 2 uur (en riskeer je dat je kont geheel gevoelloos wordt).
Wanneer: Eerste zaterdag van mei wordt het hert gevangen. Op zondag wordt het hert geofferd. Het beste is om vrijdag aan te komen, aangezien de "comapnies" ´s nachts al door de straten paraderen.
Griezelen en genieten in de Amazone Tijdens mijn reis door Ecuador kon een uitstapje naar de Amazone niet ontbreken. De toegangspoort tot de jungle is een klein stadje gelegen in het Noord-Oosten van Ecuador, vlakbij de grens met Colombia: Lago Agrio. Lago Agrio Het stadje Lago Agrio, oftewel “Zuur Meer”, werd bekend in de jaren 60, toen Texaco-Chevron in de Amazone naar olie begon te boren. De oorspronkelijke naam van het plaatsje, Nueva Loja, werd al snel veranderd in “Lago Agrio”, vernoemd naar het plaatsje Sour Lake in de staat Texas. De schade die er in 20 jaar in de Amazone is aangericht is onvoorstelbaar. Het drinkwater is sterk vervuild en veel...
- 4 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 673 keren gelezen
Hola!
Ik ben Suzanne, ik woon en werk sinds 2004 in Valencia, Spanje.
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
![]() |
Ruim een maand geleden hebben we de eerste visumaanvraag gedaan, maar op dit...
Maandagochtend acht uur; de eerste Volkskrant ligt na mijn zomerstop...
Eén voor eén moesten we op de weegschaal staan....
Een jeep rijden door China is nog helemaal niet gemakkelijk. Waar ze in de...
In 2008 werkten Vincent en Maarten Jan samen in een vrijwilligersproject in...
Eerste Kerstdag in Israel, het is als een gewone doordeweekse dag als je...
Lyxhustru in Stockholm, zo noemt mijn leraar van de zweedse cursus mij....
Kerstmijmeringen uit Zweden De sneeuw dwarrelt zachtjes...
Daar rij je dan, nietsvermoedend, van Whakatane naar Coromandel. En op eens...
Van kaviaar tot Creoolse bloedworst: het is te koop op een van de vele...