Maputo, 28 mei 2009

Mijn broer woont al bijna drie jaar in Maputo, de hoofdstad van Mozambique en het werd dus de hoogste tijd om hem eens op te zoeken, samen met twee andere familieleden. De KLM vliegt elke dag op Johannesburg en vandaar is het nog maar 500 km naar Maputo. We hadden weer het vliegtuig kunnen nemen, maar een huurauto is net zo duur als een retourvlucht voor drie personen en dat biedt bovendien de mogelijkheid om nog iets van de mooie provincie transvaal te zien en het krugerpak te bezoeken.

Ons hotel iets buiten Johannesburg lag achter slagbomen en hoge muren met schrikdraad en dat sloot dus naadloos aan bij onze verwachtingen. Tussen johannesburg en maputo ligt een prachtige snelweg en de eerste 100 km liep door vruchtbaar maar wel wat saai boerenland. Ik kon me goed voorstellen dat dit land voor de eerste Europese boeren, die zich hier vestigden het beloofde land moet hebben geschenen. Na100 km sloegen we af naar het noorden en betraden een adembenemend mooi berglandschap. Afgezien van een enkele sinaasappelplantage was het land bijna uitgestorven en van een grote schoonheid.

Tijdens de lunchstop hoorden wij overal om ons heen een soort Nederlands spreken en dat is toch wel een vreemde ervaring na een vlucht van 10 uur naar de andere kant van de wereldbol. De weg werd steeds smaller en bij het vallen van de avond bereikten wij Pilgrim's Rest, een voormalig mijnwerkersdorp, maar thans een toeristisch plaatsje met veel straatverkopers rond het zeer pitoreske Royal hotel, waar de Engelse tijd nog zicht- en voelbaar was. Het was allemaal nog uitermate Brits en het plaatsje had net zo goed in Wales of in Schotland kunnen liggen.

De volgende dag zijn we via de pot-holes, door  twee rivieren fraai uitgeslepen gaten in de bodem van een canyon  en wederom een prachtig en verlaten berglandschap naar het Krugerpark gereden,  waar we al snel werden getracteerd op giraffen en ander groot wild. Na een rit van ca 80 km over verharde en onverharde wegen waren we net op tijd binnen in kamp skukuza, waar de poort om 17.30 dicht gaat. De volgende dag zijn we doorgereden naar kamp berg en dal aan de zuidzjide van het krugerpark. Via een gate aan de zuid-oostzijde van het park hebben wij het krugerpark verlaten en waren al snel aan de Mozambikaanse grens.

Het passeren van de grens verliep vlot en we reden Mozambique binnen. Wat een verschil met Zuid Afrika . Geen vruchtbare suikerrietplantages en fraaie vegetatie meer maar een volstrekt leeg en dor savannelandschap. Dat ging door tot in de buitenwijken van Maputo en mijn eerste neiging was om daar om te draaien en zo snel mogelijk terug te rijden naar Zuid Afrika. 

Maputo moet in de Portugese tijd een mooie en schaduwrijke stad geweest zijn met fraaie stranden aan de indische oceaan mar het vertoont  thans alle zegeningen van de communistische heilstaat in de vorm van lelijke hoogbouw in DDR-stijl en de gevolgen van de burgeroorlog die hier heeft gewoed van 1974 tot 1992 en tot een ongelooflijke armoede en verwaarlozing heeft geleid. Van Dis beschreef in  ' in Afrika'  zijn reis in 1991 door een verwoest Mozambique. 

Sinds 1992 is Mozambique een democratisch land, waar het Frelimo, dat het Marxisme inmiddels heeft afgezworen, nog steeds de meerderheid der stemmen heeft. Alleen de straatnamen herinneren nog aan die tijd, want alle boulevards en straten dragen de namen van Frelimohelden en verder van alle schurken uit de voormalige communistische broederlanden. 

Ondanks het feit dat Mozambique veel ontwikkelingsgelden ontvangt, is de situatie van de bevolking er weinig op vooruit gegaan. Het is nog steeds een van de armste landen ter wereld.

Even een stukje geschiedenis: Mozambique is in 1974 onafhankelijk geworden, maar er ontstond een gruwelijke burgeroorlog tussen het marxistische Frelimo  en het vooral door het buitenland gesteunde Renamo, een wrede boevenbende, die geen middel heeft geschuwd om het Frelimo de voet dwars te zetten. De burgeroorlog heeft geleid tot circa 800.000 doden en de totale vernietiging van het voorheen tamelijk welvarende Mozambique, dat beschikt over goede landbouwgronden, talrijke bodemschatten  en tijdens de Portugese overheersing het vijfde geindustraliseerde land van Afrika was.

Het is thans einde herfst in Mozambique en het klimaat is heerlijk. Koele nachten en zonnige maar niet te hete dagen.

Om even de gedachten te bepalen: Het ligt aan de oostkust van Afrika, ten noorden van Zuid Afrika en ten zuiden van Tanzania. Het heeft een kustlijn van 2500 km en het ligt tussen de 11e en de 26-ste breedtegraad ten zuiden van de evenaar. Het ligt net zo ver ten zuiden van de evenaar als de sahara en zuid Egypte ten noorden ervan.  Ik geef  Willem Alexander en Maxima groot gelijk dat ze hier een huisje gaan bouwen.

Maputo heeft ook nog enkele mooie wijken met luxe villa's en schaduwrijke  boulevards en het toeval wil dat mijn broer daar een huis heeft kunnen betrekken.

Hij heeft gelukkig een mountainbike en ik heb daarmee al mijn eerste tochtjes gemaakt. Wat direkt opvalt is de vrolijkheid van de Mozambikanen ondanks alle moeite die ze moeten doen om het hoofd boven water te houden.

wordt vervolgd.