Boer Henk kan er wel om lachen. Wie gooit er nou zelf gesprokkeld hout in de kachel. Dan wéét je toch dat de tent binnen een minuut blauw staat. Boer Henk van boerderij Het Wesselink in Schalkhaar heeft makkelijk praten; tot twee jaar geleden stookte hij zelf zijn boerderij nog warm op hout. Hoe kan de argeloze bewoner van een duplex-woning met vloerverwarming nou weten dat een vuur van nat hout ongelooflijk rookt.

Leuk is anders, toch is dit juist een van de charmes van een verblijf in het Betere Boerenbed. De legertent staat er al, maar verder moet de kampeerder zichzelf maar zien te redden. Gas en elektriciteit ontbreken; licht komt van kaarsen en ouderwetse olielampen. Onmisbaar is de ouderwetse houtkachel. Daarmee moet de klamme tent warm worden gestookt op een regenachtige ochtend. Maar ook op zonnige dagen is het zaak de potkachel op te porren om een kop koffie (eerst met de hand bonen malen) te kunnen zetten. De eitjes die erbij horen, zijn op het erf te vinden.

Initiatiefnemer van het Betere Boerenbed is Luite Moraal, die drie jaar geleden de proef op de som nam met een volledig ingerichte legertent op een boerenerf. Inmiddels zijn er twaalf boerderijen door heel Nederland met maximaal acht tenten in de wei. Moraal: ‘Juist dat kleinschalige is onze kracht. Na één dag ken jij de boer, en kent hij jou en je kinderen. Je ziet ons niet bij melkfabrieken met duizenden stuks vee, alleen bij kleinschalige boerderijtjes in een pittoreske omgeving.’

Moraal is niet de enige die het platteland heeft ontdekt als alternatief recreatiegebied. Waar het ambachtelijke winkeltje met streekproducten niet meer weg te denken is van het boerenerf, werpen steeds meer boeren zich op als charmante gastheren voor aardbeienpluk in familieverband of anderszins betaalde rondleidingen. En anders hebben ze wel een Bed & Breakfast in landelijke stijl ingericht in de schuur.

Het mes snijdt aan twee kanten. Zijn voor veel boeren de extra inkomsten die dat genereert meer dan welkom, de drukbezette stadsbewoner laat zich onder invloed van de gezondheidscultus en het belang van ‘duurzaam’ consumeren graag onderdompelen in het boerenbedrijf. Participatie is dan het toverwoord. Geen betere remedie tegen stress dan in het weekeinde achter de koeien aan. Meehelpen met de boer!

‘Het idee is dat onze gasten zich moeten aanpassen aan het tempo van de boerderij’, zegt Moraal. ‘Als je eten wilt koken, moet je daar al twee uur van tevoren rekening mee houden. Je moet de groente wassen, de kachel opstoken en vervolgens goochelen met pannetjes op de kachel.’

Volgens Moraal is de doelgroep (‘de goedverdienende randstedeling met kinderen’) tevreden met een minimum aan comfort. Dus staan er in de legertent een rustieke boerentafel met eikenhouten stoelen, waaraan wordt gegeten van een aardewerken bord met boerenbont motief. Slapen doe je in een knus hemelbed; een houten kist met bevroren kruiken doet dienst als koelkast. Poepen gaat op een ouderwetse houten ‘doos’, mét stortbak. Er is zelfs stromend water.

Voor een weekend (drie nachten) betaal je in het hoogseizoen 395 euro per tent (exclusief lakenpakketten à 5,75 euro, handdoekpakketten à 4 euro en 15 euro reserveringskosten). Boer Henk boert kennelijk goed. In het weiland van Boerderij Wesselink staan een Jaguar, twee Volvo’s stationcar en een Japanse middenklasser. Als de schemer is ingevallen en de kinderen zoetjesaan liggen te ronken in de bedstee, schalt een uitgelaten lach over het erf en klinkt het twinkelen van wijnglazen.

Wie dan tot de ontdekking komt dat hij ook wel een glaasje lust maar is vergeten inkopen te doen, die kan voor rosé, lokale brandnetelkaas en toastjes terecht in het winkeltje van boer Henk. Daar is in een hoek van de stal in voorzien: zelf opschrijven, afrekenen bij vertrek.