Ariejan Korteweg
Of ik me hier in dit onderaardse gewelf even wil indenken dat ik de Nederlandse eerste minister - kom, hoe heet ie ook weer, juist ja Balkenende - ben. Dan zal hij net doen alsof ie Gordon Brown is. Die heeft geluk, fluistert een Nederlandse dame tegen haar vriendin, op mij wijzend. Tegensputteren helpt niet. Een beroep op een gebrek aan inlevingsvermogen al evenmin. Ik moet plechtig opstaan en Gordon Brown de hand drukken. Waarom? Omdat dit de handdruk is, niet van twee mannen, zelfs niet van een bezoeker en zijn gids, maar van twee volkeren. Een symbool dus, precies zoals de basiliek van Vézelay vervuld is van symbolen. In la Maison du Visiteur (het huis van de bezoeker) aan de...
- 3 reacties
- 2 aanbevelingen
- 587 keren gelezen
Van kaviaar tot Creoolse bloedworst: het is te koop op een van de vele overdekte markten in Parijs. Ariejan Korteweg doet kerstinkopen in 19de eeuwse hallen van ijzer en glas.Waarom hij zich juist in de overdekte markt van Saint-Germain heeft gevestigd? Voor Esmaeil Rezaei is dat geen vraag. 'Iedereen is rijk hier. Er komen toeristen, mensen uit de kantoren in de buurt. Iraniërs en Afghanen uit de hele stad weten me te vinden. Alle producten hebben kwaliteit.'De vraag of het hem bevalt, is moeilijker te beantwoorden. Na lang aarzelen zegt hij van wel. Die aarzeling heeft niet zoveel met de markt te maken. Ooit was Rezaei adjunct-directeur van de Iraanse posterijen. Daarnaast...
- 4 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 2779 keren gelezen
'Wat doet die meneer', informeert jongste dochter als ze in het speeltuintje langs het Canal Saint-Martin een donkere jongeman ziet die bij het fonteintje met een vinger in zijn mond port. 'Hij poetst zijn tanden.' 'Heeft hij dan geen tandenborstel? Waarschijnlijk niet, antwoord ik. De jongen is ongetwijfeld een van de vele Afghaanse vluchtelingen die het parkje hier vlakbij als woonkamer gebruiken. Ze zijn op weg naar Engeland, hopen ze, en ze reizen licht. 'Is hij een zwerver', wil ze nu weten - drie jaar en aanleg om door te vragen. 'Nee, hij is geen zwerver, hij is onderweg', zeg ik. Het kan geen kwaad de kinderen te leren onderscheid te maken tussen de vele soorten mensen die de...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 853 keren gelezen
'Vijf jaar geleden was er geen lyonnais die zich hier vertoonde', vertelt de jonge architect Hervé Vincent, terwijl we langs de door hem ontworpen woonblokken bij de nieuwe haven lopen. 'De mensen kenden dit deel van de stad domweg niet. Vervallen loodsen, silo's, werkplaatsen van de spoorwegen, twee gevangenissen - veel was er niet te beleven. En', hij zegt het na enige aarzeling, 'er was nogal wat prostitutie hier.' Vincent is Lyonnais van geboorte. Hij is trots hier in zijn eigen stad te mogen bouwen. 'In de geschiedenis van Lyon heb je lange perioden van stilstand, afgewisseld door reuzenpassen. Zo is het vanaf de Romeinse tijd gegaan. Tegelijk is er continuïteit. Een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 409 keren gelezen
'Hier heeft de koningin van Denemarken twee maanden geleden nog gedineerd', zegt Philippe Menager als hij de deur van de eetzaal openduwt, een lange, smalle salon met houten vloer en rijk gedecoreerde wanden, gedomineerd door een beeltenis van Psyche. 'Dat zal waarschijnlijk gecaterd zijn, want de keuken is voor zoiets niet helemaal geéquipeerd.' Ook in andere zalen, zoals de salon de Flore met zijn strijklicht, de blauwe kamer en de Italiaanse kamer is het alsof de tijd aan het eind van de zeventiende eeuw tot staan is gekomen. Zoals zo vaak in Parijs is aan de straatkant niet te zien welke weelde schuilgaat achter de muur van zandsteen. Natuurlijk, de boogpoort met dubbele...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 713 keren gelezen
Beetje langlaufen, sleetje rijden, wat alpineskiën en dan wandelen op raquets. Ariejan Korteweg gaat sneeuwzappen in de Haut-Jura. Geen gewoon skigebied.Het is verleidelijk te beginnen met alles wat je niet zult vinden in de Haut-Jura: geen skihutten met Hollands kant-en-klaar-repertoire. Geen lange rijen bij de pistebuffetten om een lap vlees met patatten te halen. Geen skiërs of boarders met oorlogsstrepen die schroeisporen op de hellingen achterlaten. Geen lawinevaste toeristenbunkers met te kleine kamertjes. Geen files op smalle bergweggetjes van en naar het dalstation. Dat laatste natuurlijk tenzij u nu massaal besluit deze winter de Haut-Jura te bezoeken. Het skigebied van...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 638 keren gelezen
Op de vlakte van de vier winden in de Vienne, hartje Frankrijk, ligt het pretpark Futuroscope. Ariejan Korteweg gaat de toekomst tegemoet en stuit op heftige, soms misselijkmakende sensaties. Geavanceerd vermaak, dat is het vooral.De toekomst wordt verschrikkelijk. Er zullen landoctopussen ronddolen, die met al hun poten tegelijk kunnen schrijven. Over de pampa's van wat nu Argentinië is, draven loopvogels, stuiterend van woede. Nog later zullen sterren op elkaar knallen en planeten verpulveren.Voor het heden moet je over stalen zenuwen beschikken. Raceauto's razen door middeleeuwse straatjes, vliegtuigen scheren rakelings over boomtoppen. In de Nijl loeren krokodillen die...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 551 keren gelezen
Een jongeman slentert op een avond door de straten van Dresden. Hij heeft niets om handen en besluit naar een operavoorstelling te gaan. Gewapend met een toneelkijker zit hij die avond op het balkon. Of hij wil of niet, zijn blik wordt getrokken door de glanzende kale schedel van een heer op de parterre. Alles in hem wil de kijker naar beneden smijten, naar dat kale hoofd. Met grote moeite weet hij zich los te rukken en rent de schouwburg uit. De kijker laat hij liggen.Het verhaal is van Louis Couperus, het heet De Binocle, en het zou over de Mont Ventoux kunnen gaan. Kenners hebben het graag over de gestage klim, die geen tijd geeft om te recupereren. Of over de wind, die met snelheden...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 611 keren gelezen
Shakespeare and Company is niet zomaar een boekhandel. De boeken lijken er uit de muren en vloeren te zijn gegroeid om te versmelten tot één groot organisme van bedrukt papier, dat een eigen leven leidt en zich niets aantrekt van de vele honderden die zich dagelijks door de smalle paadjes tussen tafels en kasten wurmen.Of dat nu klanten of bezoekers of bewoners zijn - het onderscheid is niet altijd even duidelijk. Shakespeare and Company is net zozeer een attractie als een boekwinkel. Het adres, Rue de la Bûcherie 37, staat vermeld in elke serieuze reisgids over Parijs als een van de bezienswaardigheden van de linkeroever. Dankzij de ligging, aan de Seine schuin...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 967 keren gelezen
In het Loiregebied liggen kastelen voor ieders smaak. Kastelen met fantasietuinen, met moderne kunst of met de herinnering aan Leonardo da Vinci. Ariejan Korteweg maakt een tocht langs de parken en paleizen van de streek. Het meisje achter de kassa werkt vandaag voor het eerst. Of het altijd zo rustig is bij kasteel Le Rivau kan ze niet zeggen. Als we 's morgens komen, staat er nog maar één auto op de grote parkeerplaats - later op de dag komen er twee bij.Omdat die ene auto van haar is, hebben we alles dus helemaal voor onszelf, die uit twijgen gevlochten zevenmijlslaarzen in het betoverde bos, die struiken in de vorm van een wiedende kabouter, het bos van rennende...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1089 keren gelezen
'Hier aan de linkerkant was mijn kamer. Je ziet nog een stuk haardijzer aan de muur. En onder die stenen ligt een deel van mijn bed. We hadden stalen bedden in die tijd.' Turend naar de resten van zijn ouderlijk huis, en wandelend langs de bouwvallen kan Robert Hébras alles benoemen. Hij weet waar de bakker en de kapper woonden, hij herinnert zich het geluid van de tram in de bochten, hij weet hoe de auto van de dokter klonk die nu honderd meter verderop staat weg te roesten. Op het meest intense moment van zijn leven is de tijd stilgezet. Zijn klok is blijven hangen op 10 juni 1944. Hébras was negentien jaar en leerling-monteur bij de dorpsgarage toen de Duitsers de...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 1249 keren gelezen
Een jonge boxer steekt zijn snoet in een bak water en wrijft die dan hijgend tegen de rug van zijn baas, op zoek naar schaduw. Even verder zit een rij mensen met tapijtjes op het hoofd, een enkeling heeft daar La Revue du Vin de France als een punthoedje bovenop gelegd. Van tussen de wijnranken komt vers publiek aanzetten. Ook zij krijgen van een vriendelijke jongeman een kleedje. Eigenlijk zijn die bedoeld om het zitcomfort op de grashelling te vergroten. Maar als het dertig graden is en de zon hoog aan de hemel staat, worden de prioriteiten wat verlegd. In de diepte, onderaan de helling tussen twee wijngaarden van château La Clotte - een van de kleinere producenten van de...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 806 keren gelezen
Met een eend door de Provence, dat is pure nostalgie. Ariejan Korteweg kachelt langs dorpen en stadjes waarover je onmogelijk iets lelijks kunt zeggen. De climax wordt bereikt op de weg tussen Rognes en Éguilles, als de bijrijder van een passerende auto van pure opwinding uit het raam hangt, twee duimen opsteekt en ‘bravo' jubelt. Een eend maakt wat los bij de mensen, en een eend met een Nederlands nummerbord nog meer. Je ziet de Fransen denken; al die Bataven die in een 2CV vanuit het hoge noorden naar de Provence afzakken - wat een files zal dat veroorzaken op de snelwegen. Medeweggebruikers reageren meewarig, bewonderend, verbaasd, begripvol, nieuwsgierig. Hier is...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 3915 keren gelezen
Van Cavaillon naar Sault, 21 april Een dikke mist hangt over de weelderige tuin van de Mas des Fontaines in Cavaillon. 'Dat trekt straks weg', verzekert de heer des huizes, mr. Fontaine. 'Het zal moeten, want ik ga straks golfen. Als beginner moet ik goed zicht hebben.' Voor het eerst in zeker twintig jaar trek ik een choke uit. De eend reageert naar behoren. Met licht loeiende motor rijden we de oprijlaan van de chambre d' hotes af. De Provence is niet alleen lieve dorpjes en fantastische landschappen. Het is ook een hele cultuur van spulletjes, snuisterijen en hebbedingen. Geurzeepjes, gietijzeren potplanthangers, hoofddoekjes, strooien hoeden, bakjes in de vorm van een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1046 keren gelezen
Cezanne en zo, 24 april Ook de gastheer van La Bastide de Pierre Feu heeft geen tekort aan eendenverhalen. Een vriend van hem had ooit zijn oog laten vallen op een eendje dat al tijden onbeweeglijk was, ergens in zijn Parijse arrondissement. Het bleek aan een dametje te behoren, dat van geen verkopen wilde weten. Na heel lang aandringen ging ze toch door de bocht. De vriend stalde het eend bij hem voor de deur, nadat hij het in tiptop staat had gebracht. Jaren later zou het dak worden opengesneden. Gewoon uit vandalisme - een eend sluit je niet af en je laat ook niks van waarde achter. De verzekering betaalde. Niet lang daarna stroomde de wasmachine van de bovenbuurvrouw over. De...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 866 keren gelezen
Van Forcalquier naar Aix-en-Provence Een meisje van hooguit acht rijdt 's avonds door de hoofdstraat van Pierrerue heen en weer op een knetterend brommertje. Haar ouders kijken goedkeurend maar ook wat angstig toe als ze met een flink gangetje op hen afkomt. In Pierrerue, niet ver van Forcalquier, is 'e'en restaurant, le Bistrot, dat wordt gedreven door een Amerikaans stel. De kok van de twee is wat kwistiger met de kruiden dan in de Provence gebruikelijk. De tonijn smaakt er zeker niet minder om. Op de binnenplaats van chambre d'hotes Jas de Nevières is het inmiddels gezellig. De buren zijn aangeschoven, er wordt een lokaal gentiaanbrouwsel geschonken en de verhalen komen...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 914 keren gelezen
Van Sault naar Forcalquier, Hameau de Nevieres De communicatie tussen mens en natuur en van mens tot mens verloopt in de Provence vast en zeker gesmeerd. Op internetgebied is het nog behelpen. In de Domaine Piedmoure, een kilometer of vier buiten Sault, weigert zelfs de voor de gelegenheid aangeschafte 3G verbinding van Orange dienst, terwijl die toch internet altijd en overal belooft. Geen probleem, zegt mevrouw Bonnard: ga naar bar Le Progres in het dorp, dat zijn vrienden van me. Maar haast je, want als er geen klanten zijn gaan ze vroeg dicht. Dat klopt, de mevrouw van le Progres is de zaak al aan het opruimen, maar had me best willen binnenlaten om haar internet te gebruiken....
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1043 keren gelezen
20 april 2009 Cavaillon Of ik niet eens met een 2cv door de Provence wilde touren, vroeg de baas. Maar natuurlijk, als de krant dat nuttig vindt! Het aanbod behelsde een complete rondgang van tien dagen. Maar al zit Sarkozy in een luwe periode, en zijn er de laatste week geen directeuren gegijzeld - tien dagen weg van het hoofdkantoor leek wat veel. Zo kon het gebeuren dat ik me maandag om half een - na een treinreis van drie uur - in Aix en Provence voor een reis van vijf dagen meldde bij Mark Hukema, de 31-jarige oprichter van de firma huureeneend.nl. Mark blijkt de weg te weten in de Provence. Zijn ouders hebben er en huis, zijn broer (over wie later hopelijk meer) een...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1402 keren gelezen
André Fournier, pastoor van het kerkje aan de voet van de abdij en beheerder van het pelgrimshuis, kan een catechismus ophangen aan Mont Saint-Michel, zoals wijlen Cowboy Gerard dat kon met een pak kaarten: hemel en land die in de Baai lijken te vervloeien, dat is de aarde voordat God de elementen scheidt, de dijk is als de weg door de Rode Zee waar Mozes met zijn staf op het water slaat, de berg is het heilige Jeruzalem dat in de verte wenkt. Een plaats van wonderen. En niet alleen door die adembenemende piramide van rots en steen, bekroond door het beeld van de aartsengel Michael op de torenspits. Het is ook de oneindige ruimte eromheen van lucht en water; een steeds wisselend...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1327 keren gelezen
Met de platte pet stevig op het hoofd toetert Kiko in het oor. ‘Wat dacht je. Natuurlijk woon ik in een wagen. Alle zigeuners hier in het hart van Frankrijk wonen in wagens. Het enige huis dat we hebben is een kantoortje. Om samen te komen, om mensen te spreken, begrijp je? We moeten onze cultuur koesteren, net als dat hier gebeurt.' Dan komt de champagne weer door. Kiko is een belangrijke man bij de zigeuners, had Manuela gezegd. Gisteren was hij jarig en dat wordt gevierd, in Chez Louisette. Ook bij zijn vrienden zit de stemming er al behoorlijk in. Niet lang daarna danst een van hen - de Portugees noemen ze hem- met een verbouwereerde toeriste, die aan het eind van het lied alle...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 1600 keren gelezen
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Topwijn in Fanta-flessen
Wie aan voortreffelijke wijnlanden denkt, denkt niet onmiddellijk aan de...
lucht
Het is moeilijk wat origineels over Sint Petersburg te schrijven. Ik kan het...
Thee en de Islam
Na bijna een half uur door kleine straatjes gereden te hebben in het oude...
Eilandje versus toerisme
Een lachende man in een pak en een oogverblindende paarse stropdas komt met...
de Dag van Dionysius
Vandaag, 9 oktober, is de dag van de Heilige Dionysius of zoals de Fransen...
