Hotel Abdij de Westerburcht, Hoofdstraat 7, 9431 AB Westerbork.
www.westerburcht.nl.
Tweepersoonskamers vanaf  79,50 euro p.n.

Het is wat je noemt een gezellig hoekje. Zo'n gewone, gemoedelijke Hollandse straat midden in een dorp in Drenthe. De snackbar heet Hoofdstraat 5, de bus naar Assen (twee keer per uur) stopt voor de Super de Boer, een paar jongeren hangen voor de deur van Het Wapen van Westerbork, fietsers pauzeren op een terras met een Hertog Jan, en bij Chinees-Indisch restaurant Lotus is het vandaag wat stil.

Niets aan de hand. Dit is een dorp in Drenthe.
 Tot je bij hotel Abdij de Westerburcht binnenstapt. Althans, tot je de deur van kamer 13 opendoet. 'Ik heb een hele mooie kamer voor u', had de man bij de receptie gezegd. Een upgrade, altijd leuk. 'De B en W-kamer.' De burgemeesterskamer, nóg leuker.
 Misverstand. Wie kamer 13 binnengaat, stapt boven op het ronde blauw-wit-zwarte BMW-embleem, en dan wel een met een doorsnee van pakweg anderhalve meter. In het kekke zwarte tapijt geweven. B-M-W. Verkeerd verstaan.

Zelden als hotelgast zo verbaasd geweest, verbouwereerd zelfs. Wat is dít? Midden op het platteland in Drenthe beland je ineens op een kamer van een jongen die kennelijk van de BMW Z3 Roadster houdt. Poster boven het bed, deel van de motorkap aan de muur, met de brochure Fascinerend BMW 1999 op het bureautje. Zelfs in de betegeling van de badkamer keert het merk terug.

 De themakamer. We hebben er weer een. Acht van de 37 kamers van Abdij De Westerburcht zijn gepimpt. Deze is een hobby van de eigenaar: er staat werkelijk zo'n BMW-cabrio in de garage, en bij een 'BMW-arrangement' mag je er een uurtje in rijden. Wie kiest voor de golfkamer vindt zichzelf terug op St. Andrews, de oudste golfbaan ter wereld. Wie de bierkamer niet kan weerstaan, slaapt in een grote koperen ketel.

Origineel is de autokamer zeker: alleen de houten steunbalken en de dakkapel doen denken aan een gewoon gebouw. En verblindend is-ie ook. Wat jammer is, want dit (niet-gesponsorde) BMW-domein is eigenlijk een prima kamer.

Maar je ziet het niet. Het bed ligt fijn, de badkamer heeft een bubbelbad en behoorlijke douche, er staat een moderne telefoon op het nachtkastje, en de kast is dit keer een witte locker.
 Je zou ook bijna al dat gemoedelijke vergeten. Beneden, in het grand café van het hotel, zitten Westerborkers te kaarten - een hele zaal vol. Aan de overkant sluit de Chinees om 9 uur zijn deuren. Ook bij de snackbar is het al donker.

De kamersleutel pak je bij dit hotel zelf: dat heeft wel iets. Trap op, gang door, nog een hoek om, en dan sta je weer in die autotempel. Nog steeds verbaasd. Zó modern; dan kun je enkel een beetje grinniken om de tv met matige ontvangst en het snoer van de bureaulamp dat te kort is en enkel reikt tot het stopcontact in de badkamer.
 Bed in, even de airco aan met de afstandsbediening. Fout. Themakamer! Op het plafond flitsen drie felle blauwe ledlampjes aan (voor de sfeer, zo blijkt bij navraag). Huh? Dan druk je toch maar een keer op OFF, en nog een keer op ON, en weer OFF, alsof het toch iets met je zal gaan doen.
 Morgenochtend weer de echte wereld in. Met bus 22 naar Assen.