Waarom Amberes? Voor het laatste etentje van het jaar laten we ons leiden door een vriend en smulpaap uit Utrecht. Hij drong aan op Amberes. 'Ik heb er al vier keer gegeten en het is nog nooit tegengevallen', schreef hij. Dat maakte ons nieuwsgierig. Utrecht is een moeilijke eetstad. Veel middelmaat, weinig uitschieters.

Hoe zitten we erbij? Amberes is een strakke stadse bistro. 22 stoelen op een bonkende houten vloer tussen paarse  lambriseringen. Aan de muur hangen foto's van Amberes. Dat is het Spaanse woord voor Antwerpen, waar de kok het vak heeft geleerd. Dat geeft toch een bourgondisch aureool. Overigens komt hij gewoon uit Brabant. Ook niks mis mee.

Wat eten we?  Het menu Modern Passé: tartaar van aardpeer en  mierikswortel met bloedworst, langoustine, schuim van appel en haringkuit; anjouduif met boerenkool, pompoenmousse en boterrapen; hertekalf met wintergroenten; yoghurtijs op ingemaakte pruimen en verse vijg, mousse van witte chocolade.

Smaakt het? Gang één is een schuimig hoopje van knapperige blokjes witte groente, een schijf bloedworst en een dotje romigheid bovenop. 'Waar was nou de langoustine?', vraagt onze Utrechtse vriend terwijl hij zijn bord leegveegt. Het edelste onderdeel van het bord was er wel, maar nagenoeg niet te proeven tussen al die andere smaken die de aandacht opeisen, de bloedworst voorop. Typisch een bord waarover te lang is nagedacht.
Van de weeromstuit is het volgende gerecht bijna boers van eenvoud. Een nogal rauw duivenborstje is aangekleed met een plukje fantastisch romige boerenkool, zoete pompoenpuree en bitterzoute raapjes. Het pootje ligt er apart bij om te kluiven.
Het hoofdgerecht is bijna een kopie van het voorgaande. Alleen is de kool nu rood, de puree van knolselderie en bestaat de wintergroente uit harde spruiten en schorseneer. Het vlees bekoort minder. Het is droog en korrelig aan de rand en heeft weinig karakter.
Het yoghurtijs smaakt naar mint en roept met de mousse van chocolade associaties op met After Eight. We weten niet of dat de bedoeling was.
Achteraf was het beste hapje van de avond de amuse van gebakken kalfshersenen met een knapperig soldaatje en crème van aardappel met aceto balsamico. Vorige keren was het beter, zegt onze vriend, die volhoudt dat hij al een paar keer heeft zitten 'stuiteren' van genot. Zul je altijd zien.

Hoe is de bediening?  De sommelier weet veel van wijn, de kok komt zelf aan tafel om zijn gerechten uit te leggen. Dat verklaart misschien waarom het zo lang duurt. Er zit een uur tussen de gangen. Dat is te veel, zelfs in goed gezelschap.

Wat kost het?  46 euro voor vier gangen.

Komen we terug?  Net als we ons ermee hebben verzoend dat Amberes vooral een aanwinst voor de buurt is, krijgen we de rekening. We hadden de sommelier de vrijheid gegeven een wijnarrangement te schenken, niet wetende dat hij die bestelling als een verkoper van louche hypotheken zou gebruiken om de rekening te verdubbelen. Dan mogen de wijnen nog zo goed zijn, dat is buitensporig. Onlangs waren we te gast bij de beste sommelier van Nederland (Cordial in Oss). Zelfs hij deed het voor minder. Amberes is een aardig buurtrestaurant, maar pas op voor de sommelier. Die leeft ver boven zijn stand.

Amberes
Burg. Reigerstraat 29
3589 KK Utrecht
amberes-restaurant.nl

eten 7
bediening 6
entourage  7
prijs-kwaliteit 6