restaurant restaurantrecensie restaurantbespreking de polderkeuken stolwijk

 

 

Waarom de Polderkeuken? Het is een tip van een lezeres uit in Stolwijk. 'Bij de naam Polderkeuken krijg je niet meteen hoge verwachtingen', schrijft ze. Maar ze las in de plaatselijke krant dat het restaurant de Gouden Pollepel had ontvangen als beste van het Groene Hart. Dat maakt nieuwsgierig. Ze gaat mee, op voorwaarde dat ze anoniem mag blijven. Stolwijk is een dorp.

 

Hoe zitten we erbij? Het is niet te missen. Op de hoek van het dorpsplein staat een imposant terracottakleurig hoekhuis, hoekig en strak als de polder zelf en bijna even hoog als het gemeentehuis, dat er pal tegenover staat. Het restaurant zit op de bovenste verdieping. De vloer is belegd met houten planken, de wanden zijn tot borsthoogte bekleed met witte tegeltjes met Delfts blauw motiefje. De bar ziet eruit als een fornuis, in de hoek is een aanrecht met een schaal sinaasappelen erop. Het idee is dat je in de keuken eet.

 

Wat eten we? De Polderkeuken presenteert eten 'met Bourgondische inslag en de smaak van het platteland'. We proberen het poldermenu: tartaar van jodenhaas met kwartelei, balsamicostroop en hazelnootsneeuw; rolletje van snoekbaars en kreeft met kruidige Sint Jakobsschelpen en spinazie; reerug met saus van morieljes, stamppot met truffeltapenade en spruitjes; kaas met vijgenbrood.

 

Smaakt het? We zouden met alle plezier opschrijven dat de Polderkeuken eerlijke streekproducten verwerkt tot originele gerechten tegen een schappelijke prijs. Maar daarmee zouden we de werkelijkheid ietwat geweld aandoen. We twijfelen niet aan de goede bedoelingen, maar de Polderkeuken maakt zijn geuzennaam niet waar.

Het voorgerecht is prima. De jodenhaas (biefstuk uit de voorvoet) is met het mes tot grove tartaar gehakt. Het is een beetje slordig gedaan, maar de beige sneeuw van geraspte hazelnoot is een leuke toevoeging. De vanille (!) op het ei is gek.

 

Het tweede gerecht is minder. De snoekbaars is gemalen tot een sponzige vispaté met brokjes kreeft. Er liggen twee coquilles bij, bedekt met een slap kruidenflapje. De schaaldieren smaken bitter, wat geen teken van versheid is. Maar hé: coquilles en kreeft in de polder?

Hetzelfde geldt voor ree. Koeien, eenden en hazen zat, maar ree zul je ook niet snel tegenkomen in de Krimpenerwaard. Toch serveert de Polderkeuken ons dat. 'Deze is door', zegt mijn tafelgenote, een kritische eter, terwijl ze haar filet inspecteert. De mijne ook. Te lang op het vuur gestaan. Jammer, want het vlees is goed en de puree is opgevrolijkt met een flinke lik truffeltapenade.

Kaas is voor luie koks, daarom bestellen we het nooit. Maar als er iets is waar Stolkers trots op kunnen zijn, dan zijn het hun boerenkazen. Maar wat ligt er op ons bordje 'Polderkoningen'? Een stukje morbier, een puntje camembert, een plakje Stilton, een schijfje Doruvael en één, ja één stukje Stolkse kaas. Geitenkaas. Wel de lekkerste.

 

Hoe is de bediening? De gastheer is ook eigenaar. Hij is amicaal maar beleefd en schenkt leuke wijnen.

 

Wat kost het? Vier gangen 45 euro.

 

Komen we terug? Pas als er kreeft kruipt door de Krimpenerwaard of het kaasplateau uit louter Stolkse kazen bestaat. Gelukkig heeft mijn tafelgenoot daarvan een kilo meegenomen.

 

Punten

Eten 6

Bediening 7,5

Entourage 7,5

Prijs-kwaliteit 6

De Polderkeuken

Dorpsplein 7

2821 AR Stolwijk

0182-343602

www.depolderkeuken.nl