schiphol inchecken e-ticket ticket smartboarding

 

Inchecken en boarden zijn tijdrovende bezigheden. Noël van Bemmel laat zich bijpraten over een snellere toekomst met smartboarden en thermisch printen.

 

Waar gebeurd: je moet om 10 uur in Parijs zijn en besluit de Air France-vlucht van 8.50 uur te nemen. Uiterste inchecktijd, staat op je e-ticket, is 8.20 uur. Geen seconde eerder steek je die dag je paspoort in een zuiltje bij balie 12 en loop je koeltjes met instapkaart richting Hal 1, op Schiphol.

Daar staat een rij van honderden mensen. Kinderen spelen tikkertje, ouderen zitten op hun koffer, vooraan lopen passagiers op hun sokken. Het is 8.30 uur. Je holt naar voren waar een beveiliger staat: ‘Goedemorgen mevrouw, vindt u het erg als ik voor ga? Anders mis ik mijn vlucht!'
Je voelt de blik van tientallen passagiers op je gericht. Een mevrouw naast je begint te duwen met haar elleboog. De beveiliger: ‘Dat kan niet meneer.' ‘Maar dan mis ik mijn vlucht!'  ‘Daar kan ik niets aan doen meneer.'

Je druipt af - je overweegt een poging via Hal 2 - totdat je oog valt op twee priority lanes in de hoek. Eén voor business class-reizigers, de ander voor Privium-leden die via een irisscan mogen passeren. Ook hier: tientallen wachtenden. ‘Goedemorgen meneer, mag ik alsjeblieft vooraan. Ik moet een vlucht van 8.50 uur hebben.' Deze beveiliger aarzelt.

Tijd voor de laatste troef: ‘Ik ben journalist van de Volkskrant. Ik moet nú naar een persconferentie van de KLM!'

Om 8.40 uur zit je in het vliegtuig. Met zweetplekken onder de arm. De purser roept tevergeefs drie namen van passagiers die nog ontbreken. Dan trekt hij de deur dicht.

‘Wij willen onze passagiers graag helpen meer controle te krijgen op hun reis', zegt marketingmanager Laurent Petitmangin een uur later in een zaaltje op luchthaven Charles de Gaulle. Een gezamenlijke werkgroep van Air France en KLM bedenkt volgens hem permanent nieuwe, elektronische diensten. ‘Omdat we de klant willen helpen. En willen voorkomen dat hij naar de concurrent loopt.'

Air France-KLM introduceert - naar eigen zeggen - als eerste ter wereld een instapkaart met biometrische gegevens. Deze wordt dit jaar beproefd onder 1500 veelreizigers op het traject Parijs-Amsterdam. Alleen in die richting, want het zogeheten smartboarding-systeem vergt speciale poortjes bij de gate om snel het vliegtuig in te kunnen.

Dat is meteen het belangrijkste voordeel: een poortje dat de stewardess vervangt die instapkaart en paspoort vergelijkt. Dan moet je wel eerst je vingerafdrukken laten scannen op een Air France-kantoor op de luchthaven, eenmalig, drie keer de linkerwijsvinger en drie keer de rechterwijsvinger.

Steek daarna de smartcard in een witte zuil bij de incheckbalie, en de instapgegevens verschijnen achter op de smartcard. De kaart is goed voor vijfhonderd van dergelijke ‘thermische prints'. Mits de kaart niet in een wasmachine belandt of te dicht bij een andere kaart met radiografische chip wordt bewaard.

Zorgen over misbruik van privacy-gevoelige informatie wuift Petitmangin weg. Hij verzekert dat Air France-KLM de gegevens uitsluitend op de kaart opslaat. ‘We controleren alleen of de kaart hoort bij de vingerafdruk.' De kaart zal waarschijnlijk worden aangeboden aan trouwe klanten. Een manager: ‘als we hem aan iedereen geven, staat iedereen weer in dezelfde rij.'

Eén kanshebber is Robin Smit, die tijdens de vlucht naar Parijs op stoel 3C zit. De 49-jarige financieel manager van een Nederlands bedrijf vliegt om de week naar Parijs en naar Londen. ‘Ik print de instapkaart een dag voor vertrek uit en arriveer altijd 40 minuten voor vertrek. Gaat altijd goed.'

De grootste hindernis, stelt Smit, is niet de instapprocedure, maar de veiligheidscontrole. ‘Die mensen werken zó traag. Daar zouden ze wat aan moeten doen.'

Een oplossing is een VIP-pasje kopen bij de luchthaven, zoals de Priviumpas op Schiphol à 159 euro per jaar. Smit: ‘Ik ben financieel directeur, dus ik probeer de kosten laag te houden.'

 

Een alternatief is de instapkaart thuis uitprinten of naar je mobiele telefoon te laten sturen (werkt alleen als het een telefoon is met internet-verbinding). Maar uiteindelijk geeft ervaring met de luchthaven de meeste kans op snelle toegang tot het vliegtuig. ‘In Parijs zijn in principe twee rijen. Ik loop altijd naar de rij achter de winkeltjes langs, en daar staat nooit iemand.'