Hier ben ik ook wel benieuwd naar. Ik ben er echt onervaren mee. Daarom dit stukje, dat waarschijnlijk het andere uiterste laat zien. Als ik alleen op reis ben slapen nagenoeg alle heren binnen mijn bereik. En zo niet, dan reageren ze of ik twintig jaar ouder ben dan hen, dus gewoon netjes. Ook tien jaar geleden al, toen ik nog behoorlijk jong was. Overigens wel handig als je toch al bezet bent.
Soms moet ik er een wakker proberen te maken omdat hij bijvoorbeeld het uitzicht voor het raam van het ongelooflijke mooie spoor van Bergensbanen belemmert. Als hij dan toch wil slapen, liever langs het middenpad en niet voor het raam, want ik heb voor de reis gespaard en lang naar oppas gezocht.....Gelukkig ben ik er (vriendelijk) in geslaagd om die man daar een heel klein stukje te laten verkassen. Een compliment over hun land doet wonderen! In het vliegtuig pal boven de grote gletsjer Svartisen op de Poolcirkel liet ik het maar zo, je moet niet altijd op de eerste rang willen zitten.
Boven Nederland kijken de Noren wel met wijdopen ogen naar buiten.

Echt garanties zijn er niet en er kan altijd iets gebeuren, maar de engste dingen maakte ik tot nu toe gewoon dicht bij huis mee. Enige tips om relaxed te reizen: Als ik alleen reis in een land waar ik me niet helemaal vertrouwd voel geef ik bij de hotelreceptie een familie-adres op 'just in case'. Dit genereert bijna altijd enige zorgzaamheid. Vervoer laat ik door het hotel regelen, zodat men weet met wie ik op stap ben (vaak een familielid van de receptionist die er zo ook wat aan verdient). Zo creeer je toch een beetje thuisgevoel en je voelt je wat beschermd. Loop niet in het donker alleen op straat en in minder veilige situaties is contact zoeken met een gezelschapje of een gezin een aanrader; als je ergens bij lijkt te horen ben je minder interessant voor mensen die op iets onaangenaams uit zijn. Gedraag je niet bang maar zoek wel steun, de meeste mensen willen graag behulpzaam zijn. Wees niet te snel eerlijk over je alleen reizen, er kan altijd die avond of de volgende dag een broer / partner / vader arriveren toch? Verzin als kinderloze zo nodig enig nageslacht, dat dwingt meer respect af.
En als het echt niet anders kan en beleefdheid wordt als aanmoediging gezien, wordt dan gewoon even flink boos / beledigd. De haarlakspray is voor absolute noodgevallen (nooit nodig gehad).
Veel reisplezier!

In 1983 reisde ik, 21 jaar oud in mn eentje met rugzak door Egypte. had een tijdje in een kibboets gewerkt en voor ik terugging naar nederland wilde ik iets van mn omgeving zien ;-))
Per bus naar Cairo vanuit Tel Aviv was op zich al een belevenis, met een grondige controle in Gaza en zonder de verplichte 165 dollars te hebben gewisseld (10 dollar in mn paspoort en ik kreeg mn benodigde stempels aan de Egyptische kant van de grens zonder enig probleem) Ik had gehoord dat het veel voordeliger was om in Cairo clandestien te wisselen dus.. Ik voerde bij een korte stop onderweg in de Negev een zwerfhondje mijn laatste boterhammen en had zo'n ontzettende spijt dat ik het niet had meegenomen. De chauffeur wilde het niet in de bus en toen ik dreigde dan ook maar niet in te stappen zei hij dat moet je zelf weten we gaan nu weg.. En ik lafaard ben weer ingestapt...Het is zo goed als zeker van de dorst omgekomen....Wat er van mij terecht was gekomen in die hitte alleen in die woestijn was niet moeilijk te bedenken maar toch maar toch...Soms moet je keuzes maken die je 25 jaar later nog erg zwaar op de maag liggen.Gelukkig ben ik in staat geweest jaren later in Portugal vele honden van een gruwelijk lot te redden maar goed dat hielp me toen niet....

Toen de adembenemende oversteek van het Suez kanaal. Op zich niet echt breed of spectaculair, maar aan de andere kant van het water lag het continent Afrika..Ik was sprakeloos van ontroering om voet te zetten op dat enorme continenet dat zich als een tapijt aan mijn voeten ontrolde, vanuit die uiterste punt waarop ik stond..Een nooit meer geevenaarde ervaring.

In Cairo gekomen een 3e rangs hotelletje gevonden, beneden een prachtige lobby met gepolitoerd hout en velours, op de bovenste etage kakkerlakken in mn kamer en een ondefinieerbare riool stank..Ik deelde die kamer met twee australische meisjes en ik heb om te voorkomen dat onze bedden bezocht zouden worden door ongewenst gespuis, in de keuken diverse koffiekoppen weten te bemachtigen en een grote hoeveelheid petroleum en onze beddepoten in een kopje petroleum gezet waardoor de kakkerlakken zich wel 2x bedachten, haha!! Alleen was er nu dus de stank van deze penetrante vloeistof, maar goed je kan niet alles hebben ...
We werden door de receptionist meegenomen als uitje in een gammele taxi naar een nachtclub waar m ijn pasgevonden reisgenootjes als 2 bevroren kippen aan ons tafeltje zaten en ik me met genoegen liet vollopen met whisky, champagne en cocacola, waarna ik geloof ik wel een deense zakenman teleur heb gesteld door te verkondigen dat wij 3en nu echt naar ons hotel teruggingen en geen flauwekul en daarmee basta...Dat had ik beloofd aan mijn nieuwe vriendinnen, dat we samen ook weer weg zouden gaan en bij elkaar zouden blijven en dat hebben we gedaan. Maar ik zag er niks ergs in om ondertussen de blommetjes es buiten te zetten want je komt nou neenmaal niet elke dag in een nachtclub in Cairo hee...Maar ja zij waren keurige studentes uit Adelaide en ik was gepokt en gemazeld in de Amsterdamse horeca waar ik werkte voor mijn reis, dus ja..

Op de lokale trein naar Luxor, een reis die 27 uur duurde. Adembenemend....Mensen die alles delen onderweg, in het middenpad thee zetten , brood en beleg doorgeven, fruit en snoep en heerlijk brood. Je kon de rook ion de coupees snijden ondanks het ontbreken van de meeste ramen.

Een oudere man zonder benen die in Nederland liefdevol zou zijn verzorgd en in een aangepaste woning zou hebben gewoond met een rolstoel..Deze man hompelde door het middenpad, door de hopen afvalpapier. schillen, blikjes en andere rotzooi door met een zinken emmer op zijn hoofd met daarin in ijs, flesjes coca cola. ..Verkocht ze voor een klein bedrag en kwam later nog es terug om de flesjes op te halen. Voor het statiegeld...

Er was geen toilet in de coupee maar ik had in Cairo een mooie wollen lap gekocht die twee andere vrouwen voor mij ophielden waarna ik erachter hurken kon, in een gat in de bodem mijn behoefte probeerde te doen. Voor elkaar hielden we die lap omhoog zodat we alledrie een beetje in privacy konden wateren..
Want de aandacht van de mannen was overweldigend. Ze waren vriendelijk maar behoorlijk opdringerig en toen het me te gortig werd ben ik gewoon in het bagagerek geklommen en op mn rugzak, tussen de manden met kippen en theestellen in, gaan slapen...gelukkig ben ik lang en stevig gebouwd en als het moet flink va de tongriem gesneden en er zullen er misschien zijn die zich het hooghaarlemmerdijks nog in de oren voelen klinken na de zoveelste ongewenste maar niet-aflatende poging tot aanraking.

Nee een trouwring droeg ik niet en dat was bij die reis wel beter geweest misschien. Maar het waren andere tijden en ondanks de opdringerige mannen heb ik veel gastvrijheid en werkelijke belangstelling ondervonden van de plaatstelijke bevolking. en ook kunnen tonen. Correct gekleed bij moskeebezoek, gezellig kouten op de markt in de grote bazaar, en later, bij de Sinai bedoeinen gekampeerd en ook onder hen veel ontzettend fijne en erudiete mensen ontmoet.
Er waren in die tijd nog geen directe telefoon verbindingen tussen Israel en Nederland, dat ging via een telefoniste en vanuit Egypte is het me helemaal niet gelukt een telefoon verbinding te krijgen met mijn familie in Holland.
Maar denk je dat ik me daar ook maar een ogenblik zorgen over maakte?? Welnee!
Daarvoor was ik toch niet op reis, om bij elk wissewasje naar huis te bellen, kom zeg!!

Sommige dingen waren misschien achteraf,discutabel zoals het liften van Dahab naar de grens met Eilat met een vrachtwagen vol met ijzeren binten, langs de kustweg in het pikkedonker.De chauffeur was een vage bekende van een vage Egyptische bekende van mij. Gewoon gezond verstand gebruiken, wakker blijven, op geen enkele manier een man het idee geven dat er iets te beleven valt, heeft me altijd wel geholpen.
Hoewel ik ook een flinke dosis geluk heb gehad..

Door omstandigheden is het voor mij op dit moment niet mogelijk om te reizen.Maar het vuur blijft smeulen.. De reisfiets is in elk geval aan gekocht.

Joan M

Een efficiënte methode om als alleenreizende vrouw opdringerige mannen van het lijf te houden, is het dragen van een trouwring. Het was ooit een tip die ik (ongehuwd) kreeg van poolreizigster en beroepsavonturier Bernice Notenboom en inderdaad, het blijkt een statussymbool te zijn waar mannen nog steeds (hallo! dit is de 21ste eeuw!) op letten. Zeg nooit dat je geen kinderen hebt! Draag altijd foto's van je neefjes en nichtjes of desnoods van uitgeknipte plaatjes van fotomodelletjes uit tijdschriften in je portemonnee. Het ongevraagd tonen van die foto's (liefst minimaal drie!) is ook een probaat middel tegen opdringerige mannen. Verder altijd duidelijk NEE zeggen als grenzen worden opgezocht - in sommige landen is het vriendelijk proberen iemand af te poeieren vragen om problemen. (Corrupte) politieagenten en douaniers willen ook nog weleens vervelend zijn. Vraag in zo'n geval hun naam, noteer die duidelijk zichtbaar alsof je een klacht gaat indienen (wat overigens geen slecht idee is) en maak - ook duidelijk zichtbaar - een foto. Meestal schrikken ze daarvan terug.Voor lifters: onthou altijd het nummerbord. Als je wordt lastiggevallen kun je met dat nummer de eigenaar achterhalen en aangifte doen.
Laat je door deze tips vooral niet afschrikken, alleenreizen is een geweldige belevenis omdat je juist veel makkelijker contact maakt dan wanneer je als koppel of in een groep reist. Gelukkig zijn de meeste mannen heel behulpzaam en plezierig gezelschap en vergeet niet dat sommige vrouwen ook heel vreselijke wezens kunnen zijn.

Toen we het Iraanse eiland Kish bezochten, ging ik meestal alleen op de fiets rondrijden of wandelen om te filmen en te fotograferen wat er nog over was van de Pahlavi-dynastie. Meestal als je druk bezig bent met dingen, willen mannen graag helpen. Ik benaderde daar zelf mannen om ze om informatie te vragen. Maar ja, Iran is ook heel ingewikkeld wat betreft de verhouding mannen-vrouwen. Veel vrouwen zijn bedekt met zwarte doeken en sluiers maar dat maakt ze niet tot een onderdrukte klasse. Ik werd in ieder geval aardig en ondubbelzinnig geholpen met alles waarnaar ik op zoek was, op een - je zou haast zeggen - Europese wijze. Dus mijn tip is: ga niet ergens rondhangen, al wachtend tot er wat gebeurt, maar geef jezelf een opdracht, zoek ter plekke dingen uit, maak een mooie film of fotoreportage. Dan richt je ook niet de aandacht op "beschikbaarheid" of zoiets.

Ik (vrouw, 24 jaar) heb twee keer alleen gebackpackt in Azië (China en Z-O Azië). Nu is Azië erg veilig en zijn je mannelijke medereizigers misschien nog het lastigst. Desondanks heb ik nooit vervelende dingen meegemaakt. Ik heb in veel alleen in slaapzalen, nachttreinen en bussen gezeten. Ook ben ik vaak alleen uitgeweest in nachtclubs, op trektocht gegaan en heb ik ook kamers gedeeld met mannen. Je moet je nergens in laten beperken omdat je als vrouw alleen op reis bent. Alleen reizen is een geweldige ervaring en juist als vrouw alleen wordt je misschien nog wel vriendelijker behandeld dan anders. Zo werd ik vaak aangesproken en geholpen door de lokale bevolking en oudere reizende echtparen omdat ze bezorgd over me zijn. Iets wat me ook vaak overkwam is dat jonge meisjes werkzaam in restaurants en hotels bij me kwamen zitten voor een praatje en dat er zo hele vriendschappen ontstonden.
Goed contact maken en houden met de lokale plaatselijke (vrouwelijke) bevolking is dus een goede manier om veiliger te reizen (en je veiliger te voelen). Zeker in bussen en treinen is dit belangrijk, al is het maar zodat mensen even op je spullen passen als je naar het toilet moet.

Het volgen van je instinct is ook zeer belangrijk. Ooit kwam ik in een hotel waarvan ik de eigenaar niet vertrouwde. Toen heb ik netjes betaald voor mijn reservering en ben ik gewoon vertrokken. Als je ook maar een beetje denkt dat iets niet in de haak is; gewoon weggaan. In geval van bussen en treinen: niet in slaap vallen en op je bagage goed bewaken. En in geval van vervelende medereizigers is ook het devies: zo snel mogelijk dumpen en weggaan. Blijf nooit ergens waar je het niet vertrouwd uit beleefdheid.

Verder heb ik nooit een trouwring gedragen, maar wel gezegd dat ik een vriend heb. Bij avances maak ik snel maar vriendelijk duidelijk dat ik geen interesse heb en ga ik vervolgens weg.
Wel draag ik geen blote kleren waar dat niet gepast is; pas je aan aan de lokale normen. En ook in andere gevallen is het soms beter om bedekkende kleding te dragen, je trekt er echt minder aandacht mee.
Ook een goede tip: wordt niet te dronken, neem geen drugs en accepteer geen drank of drugs van anderen.

Alleen reizen is zeker niet iets wat voorbehouden is aan mannen. Ik heb nooit iets gelaten omdat ik dacht dat het als vrouw alleen niet kon. Juist als vrouw alleen op reis maak je snel unieke gebeurtenissen mee. Als je gewoon je gezond verstand gebruikt en op je intuïtie vertrouwd, kan alleen reizen een geweldige ervaring zijn.

Het dragen van een trouwring wil niet altijd helpen, omdat mannen zich dan soms alsnog afvragen waarom je alleen reist. Het helpt om veel details te vermelden, bijvoorbeeld dat je man uit een bepaald strenggelovig dorp komt. Verder helpt 'shocktherapie' erg goed in het Midden-Oosten, oftewel: doe iets onverwachts. Een vriendin van me stak altijd haar middelvinger op als ze werd lastiggevallen omdat de mannen meestal niet wisten hoe ze daarop moesten reageren. Meestal werken de woorden "ga weg van mijn kont" in het Arabisch (met een wegwerpgebaar erbij om te benadrukken dat hij vuilnis is) ook. Het helpt om midden op straat te schreeuwen dat hij je met rust moet laten - niets is erger dan in het openbaar in verlegenheid te worden gebracht.

De beste methode is meestal: negeren. Ga niet in op een man die je vriendelijke vragen stelt over waar je vandaan komt etc. Westerse vrouwen voelen zich meestal verplicht tot het geven van een beleefd antwoord, maar het is doodgewoon om nors je hoofd weg te draaien als je wordt aangesproken. Lach niet als iemand je ontzettend lomp probeert te versieren. Zodra mannen zien dat je geen emoties toont en er 0% kans is dat ze kunnen scoren, blijven ze weg.

Het is jammer dat Westerse vrouwen vaak worden lastig gevallen, maar aan de andere kant is het ook logisch omdat het makkelijker is om contact met hen te maken. In veel gevallen negeren Arabische vrouwen mannen die ze niet kennen en Westerse vrouwen doen dat minder snel. Zodra er een soort van vriendschappelijke connectie is, zal de man zijn move maken en mijn advies is dus om geen vrienden te worden met vreemden. Zorg altijd dat je wordt geintroduceerd door iemand of diegene kent via werk/studie.

Ik denk dat het als vrouw verder belangrijk is om niet te bang te zijn om lastig gevallen te worden. De versierpogingen zijn meestal onschuldig en als je de mannen negeert of een simpel wegwerpgebaar doet, houden ze op. Ze dringen zich meestal niet op tenzij je interesse toont (of dat nou een kleine glimlach is of een antwoord op een onschuldige vraag).

Ik begon met alleen te liften toen ik 17 was, dat was in 1963, aanvankelijk in Nederland daarna in Ierland, Frankrijk, Spanje, Marokko. In dat laatste land overigens niet gelift maar wel alleen gereisd. Je hoort heel vaak de engste verhalen over alleen reizen, zeker alleen liften is not done. Meestal zijn het verhalen van horen zeggen en van mensen die als je even verder vraagt niet weten waar ze het over hebben.
Overigens, toen ik zelf een auto had (Daf 33) en daarmee in Israel, Italie en later in Marokko reisde nam ik zelf lifters mee en daar werd ik ook erg mee gewaarschuwd: nooit lifters meenemen. De meeste verhalen komen van mensen die zelf niets durven, die ik ook niet zou aanraden alleen te reizen. Het is iets wat sommige mensen heel goed kunnen, anderen zijn er niet voor in de wieg gelegd. Toen ik de wieg nauwelijks was ontgroeid dacht ik er al over om alleen te reizen, ik ging als klein kind al regelmatig alleen op pad maar dat vond niemand gek in die tijd (toen er nog weinig auto's waren en boze mannen..... ach, mijn moeder zag er geen kwaad in).
Ik heb rare dingen meegemaakt met liften en alleen reizen maar nooit het ultieme, verkrachting, ook geen beroving ook. Wat er me is overkomen was soms vervelend, soms komisch maar alles bij elkaar, jaren bij elkaar opgeteld stelde het niet veel voor. Ik was altijd wel erg voorzichtig en inderdaad, zie de reactie hierboven, je moet je gevoel laten spreken, als je het niet vertrouwt, niet doen.
Alleen reizen geeft je vaak een heel fijn gevoel van vrijheid, je maakt makkelijker contacten, vooral met vrouwen natuurlijk. In een Arabisch land is dat voor hen een goede kans om met buitenlanders in contact te komen. Overigens de contacten, of 'mis'contacten liever met opdringerige mannen, het valt allemaal behoorlijk mee, probeer niet op te vallen. Het wordt (werd) vaak overdreven. Ik heb in Egypte (een half jaar) alleen gereisd met nauwelijks problemen. Integendeel ik kon gaan en staan waar ik wilde, waar onder 's avonds twaalf uur in het centrum van Cairo.
Het is allemaal behoorlijk lang geleden maar ik zou het weer doen. En hoop het ooit weer te doen.
De tijden zijn veranderd, in de jaren zeventig zag je in Marokko en Egypte waarschijnlijk minder hoofddoeken en shadors dan nu (helaas).

Ik kan alleen reizen aanraden, aan vrouwen én mannen, als je echt het verlangen heb, laat je niet van de wijs brengen door 'enge' verhalen, probeer het met een reis van een paar weken en kijk of het je bevalt.

Ik reis al 18 jaar alleen en de laatste 7 jaar in Arabische landen. Op dit moment ben ik in het zuiden van Tunesie. Ik negeer opdringerige mannen, kijk hen boos aan wanneer zij avances maken, geef aan dat ik getrouwd ben en dat mijn zgn. man zich later bij mij voegt.
Verder draag ik meestal outdoorkleding waardoor ik er minder vrl uitzie.
Ik ga discussies met de mannen in ieder geval niet uit de weg en laat mij niet in een hoek drukken.
Ook al vinden zij dat de vrouw in de keuken hoort, deze dame die van alleen reizen houdt laat haar verblijf niet door opdringerige onbeschofte mannen verpesten!
Geen polonaise aan mijn lijf!

Goh, had ik als alleenreizende man maar zoveel aandacht...
Je ziet maar weer: man & vrouw zijn totaal verschillend!

Alleen reizen als vrouw is niet altijd fantastisch nee... zoveel mogelijk bedekken in moslim landen, haar in een staart, lange sjaal om je heen wikkelen zodat ze je rondingen niet zien en dan nog krijg je alle mannen achter je aan, erg vervelend. als ze vragen of je getrouwd bent, altijd ja zeggen. idd een ring omdoen is een prima plan. en niet 's avonds ergens in je uppie gaan lopen. safety first!

trouwens, idiote opmerking van Frans..
"aandacht"?! het is soms gewoon ronduit gevaarlijk om alleen te reizen als vrouw, het gaat helemaal niet om aandacht.

als je zo graag aandacht wilt, ga dan naar thailand ofzo. paar van die bars waar de vrouwen je veel "aandacht" zullen geven - voor weinig geld.
veel plezier.

Ik reis veel door z.g. vrouw-onvriendelijke landen en heb totaal geen last van opdringerige mannen....waarom niet...stuur je gesprek naar voor wat je beroep is.en zeg dat je politieagente bent of was.......oeps....weg zijn ze, verdwenen als sneeuw voor de zon....prettige vacantie toegewenst