Terschelling Midsland;

30 cottages.

Week van 325 (laagseizoen) tot 895 euro (hoogseizoen), excl. schoonmaak. www.schuttersbos.nl

Nu het huren van een vakantiehuis op het mooiste eiland ter wereld vrijwel onbetaalbaar was geworden, moest het gezinshoofd een list verzinnen. Even dacht hij aan kamperen maar dat, dacht hij er meteen bij, zou zijn vrouw nooit goedkeuren en winterkamperen met drie kinderen leek hem zelf ook geen recept voor een ontspannen tussendoorvakantie.

Er waren geen andere opties dan thuisblijven of het huren van een stacaravan, iets waaraan het gezinshoofd van jongs af al een hekel had, omdat stacaravans zo bloedeloos wit in het landschap staan, en vaak zo dicht bij elkaar dat het bijna zeecontainers lijken. Bovendien zijn ze te klein voor drie kinderen die ondanks hun goede opvoeding nogal wat ruimte claimen.

Bijna had het gezinshoofd de tussendoorvakantie verplaatst naar een ander eiland, niet veel verder maar ook lang niet het mooiste ter wereld, of hij stuitte op internet op een last minute aanbieding: een cottage met drie slaapkamers, vaatwasser, flatscreen. Met korting.

Een cottage, bedacht hij, kan twee dingen betekenen. Het kan een oud boerderijtje zijn, al zullen ze dat niet snel een cottage noemen. Het kan ook een nieuwbouwboerderijtje zijn. Op de foto's had het huisje in elk geval een rieten dak, wat op het laatste duidde.

Bij aankomst bleek het geen van beide. Het bleek een stacaravan. Maar dit was een stacaravan waar het gezinshoofd heel wel mee kon leven. Het witte ding stond samen met 29 andere witte dingen op een stukje land. Dat ziet er raar uit, zo'n roedel van dertig witte, rietgedekte, vinex-huisjes in het ongerepte landschap tussen kwelder en duinen, maar in dit geval was het netjes gedaan. Het woord cottage was in dit geval passend: het leken net miniboerderijtjes, aan de voorzijde voorzien van ruime, boogvormige ramen die uitzicht boden op een houten piratenschip bedoeld voor de kinderen om op te spelen.

Pas op een halve meter afstand zag het gezinshoofd dat het rieten dak van plastic riet was gemaakt. En pas toen hij ze aanraakte, wist hij zeker dat de witte planken waaruit de cottage bestond, ook van plastic waren. Binnen trof hij een wonderlijke indeling. De 45 vierkante meter waren zo slim ingedeeld, dat de cottage inderdaad drie kleine slaapkamers had, waarvan één met stapelbed en een ander in de vorm van een bedstee. Doordat de keuken pal naast de voordeur was geplaatst, in een gang waaraan ook de badkamer grensde, bleef er machtig veel ruimte over voor een eet- en knutseltafel, en een zithoek. De enige echte fout van de ontwerper was de plaats van de geiser: pal naast het echtelijke bed. Die geiser sloeg elke ochtend om half zeven aan, wat niet handig was tijdens een tussendoorvakantie.

Het gezinshoofd ging op de bank zitten en werd overvallen door een merkwaardige sensatie: hij had helemaal niet het gevoel in een kunststof nepboerderij te verblijven. Hij voelde zich er zelfs wel thuis - waarbij het uitzicht op de weilanden in de sneeuw ontegenzeglijk meehielp.

Zijn kinderen lagen braaf te lezen en te kleuren, zijn vrouw laadde braaf de boodschappen in de koelkast en het gezinshoofd pakte een vel papier en begon aan een plan dat hem genoeg geld moest opleveren om een oude boerderij te kunnen kopen op Terschelling.