Hoi Henny,
Wat een geweldig initiatief!! Ik heb zelf vanuit de Stichting Samen Verder in Veghel (nb) het weeshuis Arya Dewaker geholpen met een volle 40 voets container vol hulpgoederen. Het is soms verbijsterend te moeten constateren, dat er zo'n contrasten zijn in dit mooi land. Veel succes en neem al die mooie herinneringen mee naar Nederland. Wellicht kunnen we zelfs enkele initiatieven delen.

Ben vorig jaar november 1 maand naar Suriname geweest om vrijwilligerswerk te doen. Geweldig, wat een ervaring en wat fijn dat je met heel simpele dingen veel goeds kunt doen. Het is een heel bijzonder land en je leert er heel veel. Bijvoorbeeld dat je je niet druk moet maken. Bedenk je een plan A, ga er dan vanuit dat je geluk hebt als het plan B wordt.

Mede op verzoek van een middelbare school uit Amsterdam - Noord, Mw Anne Matena, ben ik daar in augustus jl geweest. onder meer heb ik het Kintertehuis Nos Kastia bezocht. Mw C.Dakriet, Tante Lotte maakte een grote en diepe indruk op mij. Zij doet dit al 30 jaar en zorgt goed voor haar 60-80 kinderen van 0- 18 jaar. Zij worden keurig en beleefd opgevoed. Hulde aan deze instellling. Wij als lionsclub Akersloot / Uitgeest houden zich reeds bezig met een ander project in Suriname. Onder andere het inzamelen van goederen voor het Pyschiatrsiche centrum Suriname te Paramaribo.
Henny geweldig dat je daar bent geweest en deze mw Tante Lotte zal het geld zeker goed besteden. Voor mij mag je hier een gevolg aan geven.

Doordat Henny in Torarica logeerde, was het daar vol... en moesten wij uitwijken naar Hotel Krasnapolsky. Zijn zondag (28-10) teruggekeerd op Schiphol, na een bezoek van een week aan dat prachtige land.
We ondersteunen daar een project in het gebied van de Marrons, langs de Boven Suriname Rivier. In twaalf dorpen hebben we vrouwen opgeleid tot basis gezondheidswerker, om voor de ouderen te zorgen. In drie dorpen begonnen we een crèche voor kinderen van 1 tot 4 jaar.
En op het eiland Danpaati, midden in het projectgebied, hebben we met de bevolking een toeristisch oord gebouwd (zie www.danpaati.net). De winst die op het toerisme wordt gemaakt zal (eind 2008) voldoende zijn om het hele project, dus ook de gezondheidszorg, te financieren. Zo verdienen ca. 60 dorpsbewoners een salaris, en wordt het voor de jonge mannen steeds interessanter om in het gebied te blijven en een bestaan op te bouwen, in plaats van hun heil in Frans Guyana of nog verder weg te zoeken.
Kortom: wat de reden ook is om in Suriname een project te starten, het is ècht de moeite waard!

Mijn vader werkt bij Finish profiles waar Hennie het over had.
En wij waren ook mee naar Suriname, dit was voor ons de tweede keer.
Voor mijn vader wel de zesde keer, hij heeft de machines gemaakt van die fabriek.
Ik mocht ook mee met mijn moeder naar het kindertehuis NOS KASITA.
Het was ech niett fijn, al die kinderen die op hun blote voeten liepen.
Het water kwam pas om 16uur en wij waren daar op ong. 10 uur.
toen had Frank, die is met Hennie zijn dochter, water voor ze gehaalt met iets extra: IJSJES

En nu ga ik geld inzamelen op mijn school met mijn zusje voor "Tante Lotti"NOS KASITA.
Ik hoop dat iedereen meedoet, doeg Lorenzo en Romana
+

Mijn man en ik waren enkele jaren geleden in Suriname, eerst enkele dagen in hotel Torarica ,daarna gedurende een maand in een huurwoning aan de buitenkant van Paramaribo. Van daaruit tochten gemaakt, o.a gefietst langs de plantages, overnacht in een kinderhuis in Alkmaar. Later met enkele stewardessen van de KLM vanuit Torarica het binnenland in o.a, Joden-Savanna, gevaren en gezwommen op de surinamerivier. We zagen in Brokopondo ook een kleuterschool/creche, er was niets voor die kinderen. Ik zag op dat moment mijn zolder vol met speelgoed van onze kinderen van vroeger,besloot via onze chauffeur wat dozen met een en ander op te sturen, heb dat gedaan via een instantie in Herwijnen, die regelmatig dozen met van alles verzendt. Heb jammer genoeg nooit gehoord of het aangekomen is?? Wij hebben een prachtige reis gehad, had het wonen tussen de bevolking niet willen misssen. We namen gewoon de locale bus naar Albina en Nickery, bleven daar enkele dagen, met de Goede Week een prachtige Goede Vrijdag dienst bijgewoond en de mis op paaszondag. (duurde uren) maakte mij niet uit. Kortom een bijzonder land dat Suriname. Ik zou nog wel eens iets willen sturen, misschien kan iemand mij een hint geven. groetjes Ria Tewes-Wessels

Het laatste wat je moet doen is geld aan tante Lottie geven. Heeft Hennie de kamer gezien vol kinderboeken en speelgoed waar de kinderen niet mee mogen spelen omdat ze toch alles maar stuk maken? Heeft Hennie de kasten gezien die uitpuilen van kinderkleding die bewaard worden voor 'speciale gelegenheden' omdat ze te goed zijn voor dagelijks gebruik?
Heeft Hennie in de grote diepvries gekeken waar vis en vlees wordt bewaard tot het weggegooid moet worden?
Nee, wat in Nos Kasita moet gebeuren is:
- zorgen dat de kinderen meer te eten krijgen dan een klef broodje dun besmeerd met een likje jam, een groot bord rijst met een paplepel groente erop en 's avonds weer dat kleffe broodje.
Zorg dat er buiten op dat groot stuk grond een moestuintje wordt aangelegd. Sluit een contract af met de Melkcentrale voor minstens 1 beker melk per dag (en niet een halve beker per week).
- Zorgen dat de kinderen hun handen wassen voor het eten zodat ze geen uitslag en schurft krijgen. Dat ze hun tanden poetsen en regelmatig naar een tandarts kunnen gaan om te voorkomen dat tanden bij deze jonge kinderen al getrokken moeten worden.
- er moeten kinder wc'tjes worden gebouwd. Er waren 2 wc's voor 75 kinderen waarvan er één niet werd gebruikt. Er stonden een stuk of wat potjes die door de kleintjes steeds omgegooid werden en iedereen liep maar met blote voeten door de plas...
Tante Lottie KAN ONMOGELIJK op 75 kinderen passen. Het is haar te veel en daarom komt ze nergens aan toe. Organisatie in dit tehuis is broodnodig. Door iemand die weet hoe het geld besteed moet worden. Anders zijn we na een paar jaar weer terug bij af.

Als de informatie van Cathy juist is, zou het misschien een idee zijn om Nos Kasita onderdeel te maken van en vrijwilligersproject of een stageplaats voor mensen die een opleiding volgen in de jeugdzorg. Op die manier profiteren zowel de kinderen en tante Lottie als de stagiaire of vrijwilliger.

Lieve Henny,

Gefeliciteerd met je verjaardag! ( 18 juni ).

Groetjes : Maria V. uit Amsterdam (j wt wl !)