Mount Everest
Tussen 9 april en 23 mei beklom Bernice Notenboom met haar expeditieteam de Mount Everest. Ze doet verslag van smeltende gletsjers, stijgende temperaturen, afval van vijftig jaar oud en de gevolgen van de klimaatverandering.Tshering Lhapka Sherpa heeft er genoeg van elke keer zijn brug te moeten repareren. De verroeste metalen platen liggen losjes op houten balken en zijn nu al vier keer in een maand weggespoeld. De handgemaakte brug over de ruige Khumbu-rivier is griezelig, maar het is de enige verbinding tussen het dorp Pheriche en het basiskamp van de Mount Everest in Nepal. In het klimmersseizoen pendelen hier elke dag honderden yaks, dragers, toeristen en Sherpa's (de lokale...
- 9 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 711 keren gelezen
Gistermorgen zijn we nog net op het nippertje naar Kathmandu kunnen vluchten, de moeson op onze hielen. Na het ongeluk van vorig jaar neemt geen enkele luchtvaartmaatschappij een risico te vliegen in minder ideale condities. De conseqentie is dat al onze baggage nog in Lukla staat en waarschijnlijk pas over vijf dagen aan zal komen. Ach, ik blijf gewoon nog in mijn vieze bergspullen lopen, dat is even omschakelen in de warme temperaturen van de stad. In het Yak en Yeti hotel zitten we met vele andere summitters van Evererst, iedereen die het gehaald heeft is euforisch en vrolijk. Tijdens het ontbijt vertellen we elkaar de ervaringen van de top, iedere dag had zo zijn eigen problemen. Het...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 871 keren gelezen
En daar sta je dan op het dak van de wereld,. Mijn zuurstofmasker is bevroren waardoor ik geen lucht kan krijgen, maar als ik het afdoe snak in naar adem in de ijle lucht op bijna 9000 meter. Maar dat is een klein probleem. Er komt een storm aan, een tropische cycloon in Bengaalse Golf die Bangladesh al overstroomt en op een mysterieuze manier hier op Everest zijn hoogtepunt zal vinden. Het is een onverwacht eigenaardig weerbericht. Iets klopt er niet op de dag dat we de top gana halen. Everest laat haar tanden zien. We zijn vertokken met een wind van 60 kilomtere per uur en een prachtige sterrenhemel. Vanaf de balcony op 8500 meter hebben we vol bewondering naar de bliksem in de...
- 5 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1563 keren gelezen
Op 23 mei om 7.30 's ochtends stonden Walter en ik op de top van Mount Everest, met zijn 8848 meter de hoogste berg ter wereld! Het was een uitdagende dag. We vertrokken toen het nog stormde (windkracht 8). We gokten er maar op dat het rustiger zou worden. In het ergste geval zouden we dan om moeten keren op het zogeheten 'balkon', dat op 8500 meter ligt. Onze teamgenoten Felix en Tomsky durfden de klim niet aan, de Sherpa's waren bang en ook te uitgeput van de trip van Kamp 3 naar 4. Onderweg naar de top komen we een Amerikaan tegen die meer dood dan levend is. We treffen hem om 23.00 uur aan op 8500 meter, zonder zuurstof en met bevroren handen en voeten. Hij is naar beneden gevallen...
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1453 keren gelezen
23 mei Bernice heeft op zaterdag 23 mei 2009 om 7.30 uur lokale tijd de top van de Mount Everest bereikt. Ze is daarmee de tweede Nederlandse vrouw die deze hoogste berg ter wereld (8.848m) heeft beklommen. Ondanks dat we blij zijn met het behalen van de top, gaan onze gedachten uit naar Lhakpa Nuru, die enkele weken geleden bij een lawine om het leven kwam. Lhakpa was de persoonlijke gids van Bernice en zou met haar naar de top gaan.
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1135 keren gelezen
Op onze trek naar het basiskamp van Pheriche kwamen de eerste Sherpas al terug met tapijten, tafels en stoelen. Het basiskamp wordt afgebouwd vanaf het moment dat groepen klimmers een eerste poging gaan wagen naar de top. We hadden besloten te wachten en de eerste golf, de yahoos, voor te laten gaan zodat we een wat rustiger tijd kunnen hebben met onze klim. Het weersbericht is goed voor deze week tot 23 mei dus de meesten zijn zaterdag en zondag al naar kamp 2 gegaan om de perfect voorspelde Everest topdag 16 mei te halen. Maar vanmorgen toen we wakker werden, zag het er anders uit buiten. De wind huilde door het basiskamp, tenten ondersteboven en Pumori heeft een pluim, dat betekent...
- 4 reacties
- 1 aanbeveling
- 1109 keren gelezen
Ik zit in het raam van de Himalayalodge. Buiten spelen baby yaks, de rivier is gezwollen en het ruikt naar aarde. De winter is allang voorbij op de 4200 meter waar Walter en ik nu naar zijn afgedaald. Het deed pijn in mijn ogen om paarse bloemen te zien na zes weken sneeuw. Toen we in de vallei omlaag liepen en de grens van 5000 bereikte zei Walter: "Nu ga je meer zuurstof in je bloed krijgen en alles gaat beter voelen, zelfs je blauwe plekken". Ik dacht aan reumapatiënten die naar de zon moeten om beter te voelen; instant gratification. We zijn afgedaald om bij te komen van het basiskampleven op hoogte: het chronische hoesten, gescheurde lippen, de droge lucht, het lawaai. Maar we...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 869 keren gelezen
Het is eindelijk een beetje rustig geworden op het basiskamp. Tot nu toe waren er iedere dag helikopters om gewonden op te halen. In de laatste dagen hadden we een vrouw met een bloedende maagzweer, iemand met wie ik bevriend was geraakt in de tijd op het basiskamp. Verder een man met trombose in zijn been en twee sherpas die alcoholvergifting habben gekregen doordat ze whiskey met methanol hadden gedronken. Eentje is helaas gestorven en de ander hebben ze met veel vloeistof infuus weer op de been kunnen krijgen. Gisteren hebben we een ronde langs de verschillende kampen gedaan. Bij het BBC kamp van Ralph Fines kwamen we in contact met de cameraman. Ik vroeg of we de video kunnen zien...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 890 keren gelezen
Het is rumoerig in het basiskamp. Nu iedereen hier weer is gestrand vanwege het slechte weer en niets te doen heeft, spreiden de geruchten en roddel zich uit. Natuurlijk eerst over ons. Ik zou met zwaar hoofdletsel naar Kathmandu gevlogen zijn, en Walter heeft derdegraads bevriezingen op zijn handen. Overal waar we lopen, spreken klimmers ons aan en maken een praatje en geven ons omhelsingen. Natuurlijk is iedereen geschrokken en iedere klimmer die de Khumbu Icefall op- en afgaat heeft dezelfde gedachte: het had ons ook kunnen overkomen. Na het ongeval hadden we een dinnertje met het Indiaanse leger en pas toen gingen wat stukjes van de puzzel in elkaar passen. Iemand wist me te...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1052 keren gelezen
Ik heb veel gelezen over de dodenzone, de zone boven 7000 meter waarbij het lichaam langzaam afbreekt omdat het niet genoeg zuurstof kan krijgen naar vitale delen. Sinds gisteren weet ik wat dat betekent. We waren maar 6 uur in de dodenzone, na de lange, stijle en slopende klim op de Lhotse-muur. Kamp 3 is op 7200 meter en om veiligheidsredenen, bv als je zuurstoffles niet werkt op 8000 meter, moet je geacclimatiseerd zijn tot 7000 meter anders val je om. Op 7100 meter is er een 80 graden ijshelling die je op moet klauteren om bij kamp 3 te komen. Normaal neem je een stap en adem je drie keer en dan de volgende stap. Maar deze helling denk je gewoon niet op te komen. Je stopt, buigt...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1092 keren gelezen
Hier volgt een uitgebreid verslag van het tragische ongeluk van 8 mei waarbij Lhapka Nuru Sherpa zijn leven verloor en Walter en ik ternauwernood aan de dood ontsnapte. Drie weken geleden toen Walter en ik het graf van Rob Hall bezochten, uitkijkend over Nuptse, vroeg ik aan hem of hij ook zo'n monument wilde hebben mocht hij ooit sterven op de Everest. Hij keek me verbaasd aan en zei: " Ik ga niet dood op de Everest, maar mocht er iets met me gebeuren dan wil ik een grote bel met mijn naam erop aan het begin van de West Dachstein-klimroute in Oostenrijk zodat iedereen die kan luiden als hij er langskomt". Gisteren 8 mei om 10.42 in de morgen werden Walter, Lhapka Nuru Sherpa en ik...
- 19 reacties
- 7 aanbevelingen
- 6724 keren gelezen
Op een expeditie naar de Mount Everest gaat het meer om het wachten en niets doen tussen de rotaties dan het eigenlijke klimmen. We zijn maandag teruggekomen en hebben de laatste vijf dagen alleen maar geluierd, geslapen, gegeten, boeken gelezen, een middag dutje gedaan, high tea en dan avondeten.We gaan om 9 uur uiterlijk naar bed en zijn doodmoe van al het eten. Het ontbreekt aan wijn en bier en goeie films anders zou het verdacht veel op een vakantie lijken. We eten iedere dag minstens vier eieren voor ontbijt soms nog een kom havermoutpap vooraf en tussen de bakken nescafe door, koekjes, Tibetaans brood ( gefritueerd) en chocolade. Een cardioloog zou een hartaanval krijgen van ons...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 936 keren gelezen
Het is onze derde dag in basiskamp na de eerste rotatie op 6800 meter. Het wachten is op het lijf dat zich moet herstellen van de grote hoogte en wachten tot alle kampen zijn opgebouwd voordat we aan de tweede rotatie kunnen beginnen. Wanneer precies is onduidelijk maar onze sherpa's maken nu kamp 4 (op de zuid col) klaar. Iedere expeditie heeft zijn eigen weergod die met complexe satelietmodellen, het weer in de Himalaya kunnen voorspellen. Zo is iedereen er van overtuigd dat het gaat sneeuwen, ieder jaar traditioneel op 1 mei. Wanneer precies blijft gissen; vrijdag, zaterdag? En hoeveel sneeuw gaat er vallen? Uiteraard een goeie weersverwachting is van levensbelang met name op de dag...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1015 keren gelezen
De eerste rotatie is achter de rug. Een opluchting want alles is goed gegaan en we hebben vertrouwen in ons zelf gekregen dat we eindelijk aan de hoogte kunnen wennen hoe moeilijk het ook is.Het was een hele klus. Na de Khumbu-ijsval moesten we een dag bijkomen op kamp 1 op 6100 meter. Het was vooral moeilijk omdat het hoogteverschil met het basiskamp groot is en de ijsval fysiek enorm veel energie vergt. Na zo'n inspanning moet je niets meer doen behalve rustig liggen in je slaapzak en met diep ademen proberen meer zuurstof in je longen te krijgen. Dan val je in slaap en schrik je wakker van je eigen kortademigheid. Je begint te hyperventileren, want je wilt meer zuurstof en dat is er...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 668 keren gelezen
Een tweede poging door de Khumbu ijsval bracht ons uiteindelijk bij Kamp Eén. Om vier uur 's ochtends waren we al onderweg en een paar uur later stortte er een volledige muur van ijs naar beneden. De Sherpa's renden zo snel ze konden weg (dat kunnen ze zelfs op die hoogte), en begonnen meteen met het neuriën van Om ma pani. Ik stond verstijfd van angst en bewondering naar dit geweld te kijken. Het is wel ernstig hoe dichtbij het gebeurt. Als je naar de Khumbu ijsval kijkt, denk je: hier kun je no way doorheen. Een chaos van over elkaar liggende ijsblokken en spleten. En dan hijs je je op aan een touw, spring je over een aantal spleten en loop je met stijgijzers over ladders...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 932 keren gelezen
Basiskamp Everest is net een klein dorp op het platteland. Iedereen weet alles van elkaar. Als je 's morgens door het basiskamp loopt kun je ogen in je rug voelen branden en sherpa's zijn ideale haarden voor het verspreiden van de meest fantastische geruchten.Walter had me al gewaarschuwd alles met een korrel zout te nemen: In Kathmandu hoorden we over 300 Everest-expedities, hier op het basiskamp zijn dat er 16 geworden. De helft van de klimmers zou een darmprobleem hebben, de andere helft een verkoudheid. Maar iedere morgen lopen er tientallen klimmers langs onze tent op weg naar kamp 1 - dus die verkoudheid en darmproblemen zullen wel meevallen.Dan de route op de Everest: de sherpa's...
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 3413 keren gelezen
Vandaag, maandag 20 april is volgens de Boeddhistische kalender een speciale dag om een ceremonie te houden voor een veilige klim op de Mount Everest. Vanmorgen vroeg waaide het enorm en we dachten even dat het zou worden verschoven maar om 10 uur ging het van start met een hoop gejoel en gejuich. Een altaar gebouwd van losse stenen ligt vol met offers en de rook van jeneverbesstruikjes zorgt niet alleen voor een aangename geur maar ook voor een mysterieuze sfeer. Een Puja is belangrijk voor de sherpa’s -zonder de zeging van de lama mogen zij niet aan de beklimming van Mount Everest beginnen. Het is bedoeld om de goden van Chomolungma (Tibetaans voor Mount Everest) te eren en...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 956 keren gelezen
Een déjà vu op de weg terug naar Everest Base Camp. Na Island Peak zijn we langzaam terug gehobbeld naar Lobuche, een nacht daar gebleven en uiteindelijk hier op het Everest Basis kamp aangekomen. Het ging veel gemakkelijker met de hoogte, het was niet meer zo’n gesnak naar adem en het was goed om in een ritme te blijven. Dit keer liepen we veel trekkers voorbij die duidelijk veel last hadden van de hoogte. Eenmaal hier hebben we meteen een test gedaan met een webcam omdat een aantal uren later Minister Cramer van VROM het basiskamp Everest in Museon in Den Haag zal openen en gelijktijdig een telefoongesprek met mij aangaat. Jachtig zijn we op zoek naar kabels en...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1018 keren gelezen
Eindelijk een welverdiende rustdag in Chukung. Het werd hoog tijd een pauze in te lassen in het hectische schema. Gisteren hebben we met succes de top van Island Peak beklommen (6178 meter), iets dat al lang op mijn verlanglijstje stond. Lapka sherpa kwam ons om 1:45 's morgens wakker maken. Na een paar gebakken eieren en een kop koffie liepen we met een hoofdlampje in het donker van de nacht te zoeken naar het pad naar boven. Het voordeel van zo vroeg in de morgen beginnen, is dat je niet ziet wat je te wachten te staat en dat je uren later beloond wordt met een fantastische zonsopgang over de Himalaya. Op het moment dat de zon de westflank van Ama Dablam aanraakte, waren we bij de...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 905 keren gelezen
De nacht op het basiskamp was de ergste nacht tot dusver. Was het omdat we aangekomen waren op de grens waar de mens zich maximaal kan aanpassen? Kan de mens boven de 5500 meter niet meer leven?Of was het het razen van de lawines, ijs en rotsen de hele nacht door? Hoe dan ook, ik was de hele nacht wakker en om 3 uur kwam mijn vijand 'hoofdpijn' weer aan de deur kloppen - ditmaal sterker en zwaarder dan de vorige keren met nogmaals de boodschap dat we hier echt niet thuishoren. Tegelijkertijd snak ik naar adem, kort en ondiep totdat ik mezelf rustig kan maken en mijn adem weer diep naar mijn buik gaat. Het is best moeilijk om niet in paniek te raken, zuurstof hoort gewoon in je longen....
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 888 keren gelezen
bernice3bernice3 heeft 28 artikelen geschreven. |
 |
Bernice Notenboom beklimt de Mount Everest om de klimaatverandering in kaart te brengen. Vorig jaar bereikte Bernice als eerste Nederlandse vrouw de Zuidpool. Daarna verbleef ze een maand in Groenland.
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Steroïde op het basiskamp
Op onze trek naar het basiskamp van Pheriche kwamen de eerste Sherpas al...
Bernice bereikt top Mount...
23 mei Bernice heeft op zaterdag 23 mei 2009 om 7.30 uur lokale tijd de...
De dodenzone
Ik heb veel gelezen over de dodenzone, de zone boven 7000 meter waarbij het...
Wat een geluk!
En daar sta je dan op het dak van de wereld,. Mijn zuurstofmasker is...
In een storm op de top
Op 23 mei om 7.30 's ochtends stonden Walter en ik op de top van Mount...
Acclimatiseren is leuk
1 april, door Katja Staartjes Acclimatiseren is leuk poneerde Menno...
The way of life; het...
The way of life; het geluk van de wereldreiziger Bij ieder...
De dodenzone
Ik heb veel gelezen over de dodenzone, de zone boven 7000 meter waarbij het...
Een moment op de...
Avonturier Bernice Notenboom haalde de top van Mount Everest, maar niet...
Namche Bazar, 1 april
Vroeg in de morgen al op pad naar Namche Bazaar op 3400 meter. Het filmteam...
