Marokkoverhalen
Het landschap tussen Ouarzazate en Talliouine lijkt op een maanlandschap. Het uitzicht is groots. Gelaagde rotsen liggen in een mist van roze en licht blauwe pastelkleuren. De rotsen zelf zijn zacht oranje, maar kunnen met de zonsondergang opgloeien tot felrood. De weg, een iets te smal tweebaans laagje asfalt,slingert eenzaam door deze vlakte. Zo af en toe passeert een tegenligger. Hier en daar staat een bordje waarop een naam aangeeft dat ergens een dorpje moet zijn. Hoewel overal in Marokko mensen opdoemen uit het niets kom je ze hier nauwelijks tegen. Een aantal kilometers onder Ouarzazate doemt aan de horizon in de verte gebouwtje op. Dichterbij gekomen lijkt het op een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 536 keren gelezen
In Marrakech heb ik afgesproken met mijn Marrokkaanse vriendin Aicha. Een jaar geleden ontmoette ik haar in de bus naar Beni Mellal. Op mijn vraag of ze getrouwd was antwoordde ze 'nee, maar ik ben wel drie keer verloofd geweest.' Dat vond ik bijzonder en nieuwsgierig vroeg ik haar wat er was gebeurd. Ik zocht haar op zodra ik terug was in Marrakech. Leerde haar familie kennen. Haar oma die Alzheimer had, haar moeder, ietsje jonger dan ik, haar oudste broer die verstandelijk gehandicapt is en haar studerende zusje en broer. Aicha heeft Engels gestudeerd en onze gesprekken vonden dan ook plaats in deze taal die me makkelijker afgaat dan het Marokkaans Frans. Ons favoriete onderwerp; de...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 868 keren gelezen
Sinds zaterdag begeef ik me in verschillende valeien. Mijn lievelingsplekken, want sinds ik een dagje ouder wordt gaat het lopen in valeien me beter af dan klimmen. Zaterdag liep ik door de Dadeskloof. Maandag en dinsdag was ik in de rozenvallei en sinds gisteren ben ik in de Todra Vallei. Deze drie kloven in de Hoge Atlas zijn alledrie ontstaan rond rivieren die in de bergen ontspringen. Ze liggen nog geen 50 km uit elkaar maar zijn alledrie verschillend wat betreft hun vegetatie. De dadeskloof is begroeid met amandel, olijf en walnootbomen. De rozenvallei...het woord zegt het al, met rozen. Maar ook vruchtenbomen, vooral een soort appels en granaatappels, olijven en amandelen. De...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 782 keren gelezen
Morgen wordt het water afgesloten in Marrakech. Dit gerucht hoor ik overal. 24 uur geen water in de hele stad. Iedereen lijkt ermee bezig te zijn. Geen water in een stad waar de hele dag geboend en geschrobt wordt. Want, Marrakech mag dan een vieze stad zijn, waar je stikt in de smog en de ratten af en toe voor je voeten weg schieten, haar inworners zijn meer proper dan menig Amsterdamse huisvrouw ooit geweest is. Bleek en water, borsels en bezems worden zo intensief gebruikt dat er geen haar meer op zit. Het is me meerdere malen overkomen dat ik bijna een bak water over me heen gekregen heb omdat een Marrakski per ongelukt en onoplettend de stoep nat wou maken om aan het schrobben te...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 811 keren gelezen
Het regent pijpestelen. Een mooi moment om mijn laatste uurtje in Essaouira in een internetcafe door te brengen. Vanochtend leek het weer nog redelijk te worden. Na een paar zonovergoten dagen was de lucht iets te donkerblauw voor nog zo'n dag. Toch ging ik op pad om een spijkerbroek te zoeken. Die zijn hier in alle soorten en maten te koop. Levi's, energy, Diesel? D&C, wat je maar wilt. Het leukste zijn de kleren met een foutje. Zo zag ik en paar jaar geleden een abbibas shirt. Nog steeds heb ik spijt dat ik het niet gekocht heb. H&M shirts hebben hier het merk M&H. Logisch als je bedenkt dat de Arabische taal van rechts naar links gelezen wordt. In de...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 753 keren gelezen
Slapen is voor mij nooit zo'n probleem. Soms houdt de warmte of kou me wakker, maar in principe kan ik op elke plek slapen. Opeengepakt in een taxi tussen een paar stevige mannen zak ik met plezier onderuit om tijdens de tocht een uurtje te verdwijnen. Dat doen die mannen zelf ook en soms vraag ik wel eens af wat er in hun hoofden omgaat als we na zo'n uurtje tegen elkaar hangen weer wakker worden en elkaar met verfrommelde gezichten aankijken. In Marokko is een slaapplaats vinden nooit zo'n probleem. Als alle kamers in Marakech bezet zijn is er altijd nog wel een alternatief. Het dak van het hotel of op een bank in het restaurant waar ik vaak kom. Hoe meer mensen ik leer kennen hoe...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 1106 keren gelezen
Tien minuten ben ik in deze stad en ik wil nu alweer weg. Net de bus uitgestapt kijk ik om me heen. Ik weet niet waar het vandaan komt, maar iets geeft me het gevoel dat hier gewoon helemaal niets is. ‘Wat is er leuk in deze stad?' vraag ik aan een Marokkaanse man met blonde krullen die verveeld voor zich uit zit te staren. Even veert hij op, dan zegt hij: ‘Niets'. Ik bestudeer mijn kaart en zie een groot stuwmeer iets ten zuidwesten van de stad. Ik vraag de man hoe ik daar kan komen waarop hij met me meeloopt om een taxi voor me te regelen. Hij vraagt mijn telefoonnummer zodat hij me later even kan bellen om te vragen of ik goed ben aangekomen. Marokkaanse bezorgdheid die...
- 2 reacties
- 3 aanbevelingen
- 840 keren gelezen
In het busje zak ik onderuit en laat me onwillig vervoeren naar Casablanca. Het is de laatste dag in Marokko en ik voel de heimwee al opkomen voordat ik vertrokken ben. Dimphna zit achterin en heeft me deze lift aangeboden. Zij moet toch naar Casablanca om haar groep op te halen voor een volgende rondreis. En ik ben blij dat ik deze laatste dag een beetje voor me uit mag staren in haar aanwezigheid. Vrolijk lachend trapt de chauffeur nog even harder op het gaspedaal zodat de kilometers te snel aan mij voorbij gaan. Hij kijkt meer naar mij dan naar zijn weg en ik doe mijn best hem te negeren. ‘ Wat is er met haar?' vraagt hij aan mijn vriendin. ‘ Ze is nog moe van...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 929 keren gelezen
In Marocco is alles een beetje stuk. Nu zit ik weer achter de zoveelste PC waarvan de letters van het toetsenbord zijn verdwenen. Tik ik mijn vingers bo(n)d en blauw omdat er anders geen letter op mijn scherm komt. De N word overgeslagen als ik niet bijna de toets door het bord heen ram. In Essaouira is hotel Souiri mijn favorite hotel. Niet alleen omdat mijn kamer na al die jaren zo vertrouwd is, ik heb hier en daar mijn eigen geheimen verstopt. Maar vooral omdat er een echte warme douche is die gewoon met een stevige straal naar beneden sproeit. Normaal is de douche, of te heet om eronder te staan, of gewoon ijskoud. Daarbij spuit het water altijd alle kanten op zodat je erg creatief...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 748 keren gelezen
Na een paar dagen griep voel ik me stukken beter hoewel ik nog geen grammetje energie heb. Een ideaal moment dus om te gaan Nezah niksen. Nezah is mijn Marokkaanse vriendin en wie mijn verhalen regelmatig leest is haar vaker tegen gekomen. Toen ik haar vijf jaar geleden leerde kennen was Nezah een maf wijf. Als ze me zag gilde ze het hele dorp bij elkaar. We konden uren door de straten lopen, winkelen zonder iets te kopen. Nezah was het zonnetje dat elke ochtend mijn drie glazen sinasappelsap voor me neerzette en speciaal warme broodjes voor me kocht. Bij Nezah thuis was het altijd een feest. Een rode lippestift kon het beest in haar wakker maken en we dansten tot haar man brommend een...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 508 keren gelezen
Ik was er al bang voor toen 's ochtends een grote groep vrouwen in optocht met vlaggen door de straat renden. Gillend en klakkend met hun tong, opgewonden alsof ze op weg zijn naar hun eerste afspraakje. 'Wat is er aan de hand" vraag ik aan Hassan die het schouwspel glimlachend beziet. Hij schenkt rustig nog een vijfde kopje mierzoete thee voor me in.' De koning komt vandaag naar Marrakech' antwoord hij. O, nee, denk ik. En ik krijg een déjà vu van de vorige keer toen ik in de bus naar Essaouira probeerde te komen. Halverwege werden we aan de kant van de weg gezet omdat HIJ ooit voorbij zou komen. Na drie uur wachten tussen de mensenmassa die er al de hele dag stond, kwam...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1057 keren gelezen
Het museum van Essaouira is gesloten. Dat is al jaren zo. Elke keer als ik er langs loop klop ik op de deur die, elke keer weer, voorzichtig open gedaan wordt. Eén van de bouwkunstenaars kijkt me dan om het hoekje vragend aan. Ik mag altijd binnenkomen om even door het lege museum te wandelen. Het gebouw lijkt een beetje op een tekening van Escher. In het midden van de ontvangsthal is een grote trap die naar drie verdiepingen leidt. Een spel van bogen en balustrades die de verschillende ruimten mysterieus met elkaar verbindt. Langs de wanden wordt een lambrisering van groen mozaïek gemaakt. Op de vloer liggen zwart witte tegels. Als ik vraag wanneer het museum klaar is zegt men...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1036 keren gelezen
Het gerucht gaat snel voor ze uit. Wij weten het al een half uur voordat ze er zijn. Er komt bezoek. Een man en zijn vrouw uit Marrakech ontsnappen voor het weekend, met hun kinderen, de drukkende warmte in de stad. De kinderen uit het dorp rennen rond het huis en kondigen ze aan. Iedereen, die niet uit het dorp komt, is een welkome afleiding van de dagelijkse routine en rust. De dagelijkse routine waar ik, na een paar dagen in het dorp, zo van geniet en onderdeel van ben geworden. ’s Ochtends wordt ik wakker van het gekwetter van de vogels, blaffende honden en het kraaien van een haan. Ik doe mijn deur open en stap over Ali die voor mijn deur ligt te slapen. De zon, net opgekomen,...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 957 keren gelezen
Ik heb alleen een telefoonnummer en een naam; Ali en bel op om te vragen of het mogelijk is een kamer in zijn huis te huren. We spreken af op één van de vele terrassen langs de Ourika rivier. Deze rivier stroomt door een vallei met dezelfde naam. Langs de rivier kronkelt een lange weg die wordt omgeven door de hoge bergen van de Atlas. 'Vraag maar naar Moulley Idriss, zegt hij, '' 'iedereen weet wie ik ben.' Op de afgesproken tijd word ik dus door een willekeurige voorbijganger, die ik de vraag heb gesteld, naar Ali, alias Moulley idriss gebracht. Hij zit in een hoek van het terras. Een kleine man met een rond hoofd, vol littekens. Oude gescheurde kleren die hem net te groot zijn,...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 866 keren gelezen
Op school geef ik tijdens arabische les een presentatie aan de hand van foto's en een verhaal over Hassan en zijn werk. Mijn medestudenten zijn vooral berbers uit de Rif en Hoge Atlas. Hassan is één van de eerste mensen die ik bezoek, zodra ik in Marrakech ben. Daarvoor loop ik via het tweede kans straatje, dit is een straat waar van oude dingen nieuwe gemaakt worden, naar de Mellah; de oude joodse wijk van de stad. Zodra ik door de poort van de soek van de Mellah loop wordt mijn neus verwend door de geuren van de kruidenmarkt. Voor alle winkeltjes staan zakken uitgestald met daarin kilo's kleuren en geuren. Steranijs, Vervene, zeeegels, kaneel,paprikapoeder, oregano mint,olijfzeep,...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 756 keren gelezen
‘Bonjour, Ca va?’ Ik loop door. ‘Englisj?’ ‘Nee Japans,’ lach ik en ik trek met mijn vingers mijn ogen tot een streepje. Een aanstekelijke schaterlach is het volgende antwoord. Ik had het kunnen weten dat ik nooit door deze straat in tien minuten naar huis kan lopen. Er zijn te veel winkeltjes, maar vooral te veel jongens die met al hun charme me steeds weer tot een praatje weten te verleiden. Ach waarom ook niet, bedenk ik. Ik moest toch eigenlijk nog een cadeautje voor een vriendin kopen. De vorige keer had ik arganolie voor haar gekocht. Dus misschien is het een leuk idee om nu een mooi flesje te kopen waar zij de olie in kan doen. Ik loop de winkel in van deze...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 1364 keren gelezen
We kijken elkaar even aan, mijn dochter Sanne en ik. Als we nu van de aarde verdwijnen zal niemand weten waar we zijn, denk ik. We zitten achter in een rammelende Renault 4 die we zojuist zelf hebben moeten aanduwen. Voor ons zien we alleen maar het, van de warmte trillende, zand van de woestijn. Achter ons verdwijnt Zagora, de laatste stad van Marokko, steeds verder uit zicht. Achter het stuur zit de lachende Zaid. 'everything good?' vraagt hij. 'We are almost in my house...' Gisteren heb ik Zaid gebeld. We kennen elkaar sinds drie jaar. Nou ja , dit is de derde keer dat ik hem met een bezoek vereer. Ik ben van plan om naar Zagora te reizen en vraag hem, als echte Nederlander, of hij...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1768 keren gelezen
Als ik aankom in Essaouira staat, tot mijn verbazing, mijn Marokkaanse vriendin op mij te wachten. Ik ben tweeëneenhalf uur ´te laat´. Althans, dat zou ik zijn geweest als ik had geweten dat zij daar zou zijn. ´De koning kwam voorbij, ´zeg ik me verontschuldigend. Een smoes? Nee een goed excuus! Al vanaf Marrakech is de aanwezigheid van de koning voelbaar. Langs de hele tweehonderd kilometer lange weg staat om de honderd meter een vlag met daarnaast een politieagent, die in de brandende zon, midden op de dag, geduldig wacht. Alle huizen zijn versierd met rode en groene doeken. Overal wappert de groene ster van de Marokkaanse vlag. In de dorpen staan honderden mensen achter...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 861 keren gelezen
Ik word wakker met een apart gevoel dat ik niet kan plaatsen. In het kleine tentje, waarin ik samen met Maaike slaap, heerst de heerlijke chaos van mijn vriendinnetje. Het is vertrouwd wakker worden, vroeg en stil, de zon is nog niet op. Dat is niet wat ik voel, er is iets anders… Drie dagen trekken we door de woestijn bij M’hamid in het zuiden van Marokko. De omgeving doet me een beetje denken aan de duinen. Er zijn grote zandvlakten zoals de woestijn vaak wordt voorgesteld. Maar ook hele gebieden waar bomen en struiken groeien met stekelige bladeren en scherpe punten. Aan de horizon liggen de bergen van de Algerijnse woestijn. Ik maak deel uit van een kleine groep mensen die...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1222 keren gelezen
Op het moment dat ik de Riad inloop, hoor ik een hard gegil. Ik kijk naar boven. Daar staat ze. Nezah, mijn Marokkaanse vriendin. Ze hangt gevaarlijk over de ballustrade en zwaait en gebaart met haar armen en handen. Kom hier, naar boven. Als ik hijgend bovenaan de trap kom word ik bedolven door haar kussen. 'Lebas, begeer, kutsie begeer…' het gebruikelijke ritueel. Alles gaat goed. Nezah vertelt dat ze morgen met vakantie gaat. Samen met haar moeder, tante, zus, nichtje en de kinderen gaat ze voor een paar dagen naar Ourika. Ik moet natuurlijk wel meegaan!!! Hoewel ik net drie dagen in een dorp in de Ourikavallei gelogeerd heb en pas een half uur in Essaouira ben, besluit ik om...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1217 keren gelezen
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Club Med in de Sahara
We kijken elkaar even aan, mijn dochter Sanne en ik. Als we nu van de aarde...
Kleine geit en moedergeit
Het gerucht gaat snel voor ze uit. Wij weten het al een half uur voordat ze...
Mrashallah
Eén van de dingen die ik zo prettig vind in Marokko is het onvoorwaardelijke...
Nezahniksen
Na een paar dagen griep voel ik me stukken beter hoewel ik nog geen...
Echte liefde
In Marrakech heb ik afgesproken met mijn Marrokkaanse vriendin Aicha. Een...
