Verhalen vanuit het Hart van Argentinië
Mayu Sumaj is een klein dorpje bij ons in de Punilla-vallei. Het staat vol met arbeiderswoningen en vakantiehuisjes ("cabañas"). In de zomermaanden is het de favoriete hangout voor hele hordes "Fernet"-zuipende jongeren uit de grote stad Córdoba, maar voor de rest is er nou niet bepaald veel te beleven. Het is dan ook zeker geen plek waar je een exclusieve "fábrica de pastas" zou verwachten. Toch is Christian Francesco hier drie jaar geleden, vanuit het woonhuis van zijn schoonmoeder, een succesvol gastronomisch familiebedrijf begonnen. De naam "Francesco" is bij ons in de vallei inmiddels een begrip bij de echte liefhebber van verse pasta´s. Argentijnen...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 43 keren gelezen
Zelden heb ik zo'n bizar schouwspel gezien. Kijkend in de bek van een dode koe zie ik diverse gauchomannen druk in de weer rond twee grote golfplaten. Ze hebben allemaal veel last van de rookontwikkeling, het waait te hard. Bovenop de golfplaten liggen brandende houtstronken, eronder liggen complete, open gespreide koeien te braden. Binnen in de feestzaal zitten minstens tweehonderd hongerige Argentijnen smachtend te wachten op hun deel van dit feestmaal. De "asado con cuero" die wordt aangeboden door de Comuna de San Antonio tijdens de jaarlijkse "Gran Almuerzo Criollo" trekt veel volk. De smaak van het vlees dat in de huid geroosterd wordt schijnt onvergelijkbaar te zijn. Sowieso had ik...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 873 keren gelezen
Je ziet niet zo vaak een wijnglas in Argentijnse huishoudens. In een land waar de fles goedkoopste wijn net zoveel kost als een liter halfvolle melk, is een wijnglas een soort van extreme luxe. De consumptie van wijn is dan wel enorm teruggenomen de afgelopen decennia, nog steeds is de drank heel populair bij de dagelijkse maaltijden. Hier drink je wijn uit een ordinair frisdrankglas. En een wijnproeverij is dan ook iets voor snobs.Gisteren werd ik via een vriend uitgenodigd voor zo'n papillenfeestje. In een chique wijnwinkel in het hart van de stad Córdoba stonden op houten tafeltjes voor iedere bezoeker vier parmantige wijnglazen klaar voor de proeverij. Sinds ik hier woon heb ik...
- 6 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1177 keren gelezen
In de motregen van Córdoba, een natuurlijk fenomeen dat hier nog niet vaak op mij neergedaald is, zocht ik met mijn gezin troost in de Museo Provincial de Ciencias Naturales. En wat een aangename verrassing was dát museum zeg! Het is mijn ervaring dat musea in Argentinië vaak aan hun lot worden overgelaten en geen prioriteit zijn voor de lokale overheden.
De stad Córdoba is er in ieder geval in geslaagd dit museum prettig en toegankelijk te maken voor iedereen. Architectonisch is het een knap staaltje vernuft, je verkent de vier niveaus in een omhooggaande spiraalvorm en krijgt altijd het gevoel ruimte en rust te hebben de tentoongespreide wetenswaardigheden in je op te nemen. Er is veel aandacht voor de geologie en natuur van de provincie Córdoba, maar ook voor het grotere geheel. Al met al een fijn museum en met een entree van 2 pesos per persoon zeer uitnodigend. Enig nadeel is het feit dat alle uitleg in het Spaans is, maar laat je dat niet weerhouden van een bezoek.
Argentijnse mannen zijn heel fysiek ingesteld. Mannen zoenen elkaar, betasten elkaar voortdurend tijdens een gesprek en een stevige omarming is de gewoonste zaak van de wereld. Dat diezelfde mannen ook sierlijk en vrouwelijk kunnen dansen zag ik gisteren op een volksfeest in Icho Cruz, zo'n 5 kilometer van onze woonplaats. Bij die "peña's" is het gebruikelijk dat er lange rijen tafels staan opgesteld, er volop "empanadas" en gebarbecued vlees te koop zijn (te betalen met bonnetjes). Het devies hierbij is: wil je lekker eten, neem dan zelf bord en bestek mee en wij zorgen voor de rest. Het geluk wilde dat de meizon nog steeds buitengewoon sterk aan de hemel stond en de hele tuin...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1080 keren gelezen
Ooit was er een schatrijke Duitse ingenieur die besloot zich terug te trekken in de absolute stilte van één van de meest onherbergzame streken van Córdoba, Los Gigantes. De man betrok een grot, bouwde er een "slaapkamer" en "huiskamer" en metselde de grotopening dicht met een soort raam (type loket) en een deur met een hoge opening om de entree van allerlei fauna tegen te houden. Zijn huis was een donkere plek om in absolute eenzaamheid door te brengen. De Duitser is inmiddels overleden, maar de overlevering vertelt dat de man een relatie kreeg met een lokale dame en dat hieruit een baby voortkwam die in de grot werd geboren. Uit angst voor verkettering (een rijke man...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1236 keren gelezen
Wanneer je vanuit ons huis, hier in de Valle de Punilla te Córdoba, rechtsaf slaat en alsmaar rechtdoor rijdt dan kom je vanzelf in de regio Traslasierra ("na de bergen") terecht. Het is een tocht die zo'n twee uur in beslag neemt en adembenemende vergezichten biedt. Je betreedt langzaamaan het land van de Comechingones, de reeds lang uitgestorven inheemse bevolking van dit gedeelte van Argentinië. Zij bereden dit ruige terrein op de door hun zo gerespecteerde paarden. De Comechingones hadden deze wilde paarden zelf gevangen en met veel geduld en liefde getemd tot nuttige dieren. Voor ons eigen reisbureau hebben wij van de familie Hernandez uit San Javier een uitnodiging...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1558 keren gelezen
Eén van de meest spectaculaire bergkammen hier in de Sierras de Córdoba zijn Los Gigantes (2400 meter hoogte). Deze "grillige jongens" zijn in de vallei waar ik woon vanuit elke hoek te aanschouwen en zijn mysterieus majesteus. Los Gigantes zijn volgens schattingen 350 miljoen jaar oud en daarmee een stuk ouder dan de Andes, die beroemde Zuid-Amerikaanse bergketen. Los Gigantes vormen een waar paradijs voor de ervaren bergbeklimmer. Maar je kunt er ook prima wandelen. Met een excursie onder leiding van Bruno, een zeer ervaren gids uit mijn dorp ga ik vandaag naar één van de toppen, een trekking van vier uur en goed te doen voor iedereen in een normale conditie....
- 1 reacties
- 3 aanbevelingen
- 1417 keren gelezen
Zonder een "asado" (barbeque) voelt een Argentijnse man zijn bloed niet stromen. Eén keer in de week, het liefste op zondagmiddag, neemt hij het hier het heft over in het kookdomein van de huisvrouw. Hij maakt zijn handen graag vuil aan het groezelige houtskool of gebruikt het duurdere "leña" (gekapt hout) voor het aanmaken van het "startvuur". Want in de "quincho", die speciale plek voor "asados" die ieder Argentijns huis bezit, is er aparte scheiding aangemaakt voor het maken van het "startvuur" en voor het "hoofdvuur", daar waar het vlees gebraden wordt. Als het eerste gloeiende materiaal niet goed is zal de asado nooit lukken, dus hier besteed de "asador" veel aandacht...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 4224 keren gelezen
De Argentijnen zijn echt gek op ijs. Het zullen de Italiaanse wortels wel zijn, ik weet het niet maar je kunt hier het hele jaar door overal ijszaken aantreffen die geopend zijn (niet zoals in Nederland alleen maar open tijdens de zomermaanden).
Eén van de grote ketens hier in de regio Córdoba is Grido. In een paar jaar is de hele provincie Córdoba vergeven van deze toko en eerlijk is eerlijk: ze maken gewoon verdomd goed ijs voor een wel zeer scherpe prijs. Daar waar voor een ijshoorn met twee bolletjes in Buenos Aires bij de chique keten Freddo grof 7 pesos wordt neergeteld, kost hier een "Gigante" van Grido precies de helft. En de kwaliteit doet er wat mij betreft niet voor onder.
Probeer nooit iemand anders te willen zijn dan wie je bent. Mijn wijze omaatje had het me kunnen influisteren. En toch ben ik eigenwijs en probeer ik als geboren en getogen Rotterdammer een Argentijn te worden. Enerzijds door hier in dit land van allerlei gektes (voetbal, politiek, vrouwen) te gaan wonen en te trachten een beetje onopvallend tussen de Argentijnen te bewegen. Het zijn schijnbewegingen, want zodra ik mijn mond opendoet verraad mijn tongval direct een niet-Argentijns Spaans. Soms kan ik iemand nog even op het verkeerde been zetten, maar zodra de conversatie zich verder ontwikkeld dan "Goedenmiddag, hoe gaat het?" ben ik op heterdaad betrapt. Je als Argentijn willen voordoen...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1920 keren gelezen
Als je in Europa gaat eten bij een restaurant dat onderdeel is van een keten, nou dek je dan alvast maar in voor een mogelijke teleurstelling. Hoe anders is dat hier in Argentinië, waar middelmatig eten gewoon niet getolereerd wordt. En terecht! Zo kun je bij de trattorias van Il Gatto in Buenos Aires, Córdoba en Villa Carlos Paz gewoon erg goed Italiaans eten. Verse pasta's, maar ook alle vlees- en visgerechten kennen een uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding.
Voor meer info zie: www.ilgatto.com.ar
In Argentinië heb je Buenos Aires en je hebt "el interior", twee volledig gescheiden werelden. De hoofdstad is een onmetelijke metropool, een "infierno", een gekkenhuis voor wie er moet wonen en werken. Wél een fraaie stad voor wie er enkele dagen als toerist mag vertoeven, maar niet om te leven. Zodra je Buenos Aires echter verlaat, betreed je de binnenlanden van Argentinië die nog vele malen indrukwekkender zijn. Je vraagt je direct af waarom 16 miljoen Argentijnen samenklonteren in het dichtgeslibde Buenos Aires, terwijl de rest van het land er nagenoeg leeg bij ligt? Want "el interior" staat vooral bekend om ruimte, heel veel ruimte en bovendien een enorme hoeveelheid...
- Geen reacties
- 1 aanbeveling
- 1614 keren gelezen
Ben je voor langere tijd in Buenos Aires en kom je ook wel eens in wijken buiten het centrum, zoals Villa Crespo of Caballito, ga dan eens langs bij de restaurants van de OJA groep. Ik kom al tien jaar bij diverse van hun restaurants en welke van de zes je ook uitkiest, ze zijn allemaal even goed qua prijs, kwaliteit en keus. Nu kun je je in Buenos Aires ook niet snel een buil vallen aan uit eten gaan, want de Argentijn vreet geen troep, maar de constante kwaliteit van eten bij bijvoorbeeld Alé Alé of Los Chanchitos is echt top. Een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding en altijd volle zaken (met in het weekend speciale wachtruimtes om de massa's in toom te kunnen houden).
Check de diverse locaties via hun website: www.organizacionoja.com.ar
Voor de gemiddelde Argentijn, zeg maar "Juan met sombrero", is het nauwelijks voor te stellen dat een Nederlander naar zijn land emigreert. "Iemand die het goed heeft in Europa heeft hier toch niets te zoeken?". Het zegt misschien iets over het minderwaardigheidsgevoel van de Argentijnen. Men kijkt tegen Europeanen op, dáár hebben ze het gewoon voor elkaar, daar is alles sowieso beter. Misschien is dat wel zo, ik weet het niet. Ik vertrek ook niet uit ons kikkerlandje omdat de zaken er niet goed geregeld zouden zijn. Nee, wij gaan als Nederlands/Argentijns gezinin het land van de tango en gaucho's wonen omdat dit enorme land nog volop mogelijkheden biedt om te leren en te...
- 4 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 1563 keren gelezen
heart_of_argentina"De Sierras de Córdoba, Argentina, dáár wil ik wonen", dacht ik in 1999 toen ik hier voor het eerst kwam. Nu, anno 2008 is mijn droom concreet en woon ik woon met mijn gezin in de Valle de Punilla, middenin de bergen van Córdoba. Elke dag adem ik hier de kristalzuivere lucht in. En ik niet alleen, ook mijn gezin (Argentijnse vrouw, zoon en dochter) geniet elke dag weer. In de Sierras de Córdoba, waar we voor langere tijd zijn gaan wonen, zijn we in 2008 een eigen, kleinschalige reisorganisatie begonnen (www.heart-of-argentina-travel.nl). We willen de internationale toerist graag kennis laten maken met het meer authentieke Argentinië door individuele maatwerkreizen aan te bieden. De klant krijgt veel persoonlijke aandacht (komt bijvoorbeeld bij ons thuis eten) en dat blijkt goed te werken want het loopt erg goed. We hopen zo een beetje van onze passie voor dit schitterende land en deze prachtige streek over te geven. Kom eens langs zou ik willen zeggen! Un saludo grande, Jan & Lis van Heart of Argentina Travel
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
Asado con cuero
Zelden heb ik zo'n bizar schouwspel gezien. Kijkend in de bek van een dode...
Van "el infierno" naar...
In Argentinië heb je Buenos Aires en je hebt "el interior", twee...
De "asado", hét...
Zonder een "asado" (barbeque) voelt een Argentijnse man zijn bloed niet...
Buenos Aires, niet alleen...
Na het bewonderen van de prachtige Iguazú-watervallen was het tijd om...
Kalm, koel, lieflijk
Zo wordt de bezoeker lelijk op het verkeerde been gezet. Aan de andere kant,...
'Alles in éénd'
In ons restaurant staan de streekgerechten centraal. De mensen verwachten ook...
De beste costelloise-saus...
Volijverig tikt Duncan zijn garde door een glazen kom met eimassa die...
Een glorieuze droom
Córdoba was de bakermat van de Renaissance, een smeltkroes waarin...
