Voor de gemiddelde Argentijn, zeg maar "Juan met sombrero", is het nauwelijks voor te stellen dat een Nederlander naar zijn land emigreert. "Iemand die het goed heeft in Europa heeft hier toch niets te zoeken?". Het zegt misschien iets over het minderwaardigheidsgevoel van de Argentijnen. Men kijkt tegen Europeanen op, dáár hebben ze het gewoon voor elkaar, daar is alles sowieso beter. Misschien is dat wel zo, ik weet het niet. Ik vertrek ook niet uit ons kikkerlandje omdat de zaken er niet goed geregeld zouden zijn. Nee, wij gaan als Nederlands/Argentijns gezin
in het land van de tango en gaucho's wonen omdat dit enorme land nog volop mogelijkheden biedt om te leren en te groeien.

Hier wonen is teruggegooid worden in de tijd. De Argentijnen zijn nostalgisch ingesteld, hun helden zijn al lang geleden gestorven, de tango bestaat bij de gratie van het verleden. Als Nederlander hier wonen of rondreizen is "a trip to memory lane". Want éénmaal in Argentinië aanbelandt, maakt zich altijd een nostalgisch gevoel van mij meester. Het wagenpark is twintig jaar ouder en luidruchtig, het interieur van de winkels brengt je terug naar lang vervlogen kinderjaren, de prijzen zijn vooroorlogs en er is veel achterstallig onderhoud.

Maar het is ook een land dat volop in ontwikkeling is, het is een relatief jonge democratie waar nog veel fout gaat, maar waar tegelijkertijd veel goed gaat. En men kan soms verrassend vooruitlopen. Zo mocht hier in 2006 al niet meer gerookt worden in de horeca van Buenos Aires, iets waar we in Nederland met veel moeite dit jaar aan hebben toegegeven. En mocht je het vooroordeel delen dat Argentinië een echte macho-maatschappij is, realiseer jezelf dan dat hier sinds vorig jaar een vrouwelijk presidente (Cristina Kirchner) de scepter zwaait. Toch opvallend dat er in Nederland, een o zo geëmancipeerd land, nog nooit een vrouwelijke minister-presidente is benoemd.

De overweldigende natuur van dit onmetelijk grote land is een andere belangrijke reden om hier eens een tijd te gaan bivakkeren. Alle klimaten en landschappen die denkbaar zijn krijg je hier opgediend. Jungle en woestijn in het noorden van het land, gletsjers en meren in het hooggebergte van de Andes, rivieren en dalen in het middengebergte in het hart van het land, stranden langs de 5.000 kilometer lange kuststrook en ongelofelijke maanlandschappen in heel Patagonië. Zelf ga ik met mijn gezin wonen in het authentieke binnenland van Argentinië, in de schitterende provincie Córdoba. De Argentijnen roemen deze provincie om het natuurschoon en de folklore. Wij gaan in Córdoba een reisbureau opzetten en zullen daarvoor vele reizen ondernemen in de centrale regio van het land. Als correspondent van Volkskrant Reizen wil ik de komende tijd graag mijn reiservaringen met je delen.