Galicië blijft mooi, het weer wat minder. De laatste dagen hebben we weer regelmatig in onze regenkleding gelopen. Vandaag, een rustdag in het wat suffe Arzúa, klaart het weer op. Dit schijnt komende dagen door te zetten.

Volgens de verschilende bronnen die ik beschikbaar heb is het nog tussen de 35 en 41 kilometer naar Santiago. Als ik uitga van de kilometer aanduiding die langs de Camino staat en die, sinds we in Galicië zijn, op mooie grote natuurstenen elke 500 gelopen meters aftelt is het nog slechts 39 kilometer. Hier ga ik dan ook maar vanuit. Donderdag moeten we in Santiago zijn waar om 21:00 ´s avonds het toeristen bureau sluit waar je de Compostela op kan halen. De Compostela is een soort certificaat waaruit blijkt dat je minstens de laatste 100 kilometer gelopen hebt. Met een laatste etappe van 22 kilometer zijn we er ruim voor sluitingstijd en kunnen we ervan uitgaan dat we dezelfde avond onze Compostela nog hebben. De volgende dag moeten we dan om 12:00 in de Kathedraal zijn voor de pelgrimsmis.

Voor wat betreft mijn uitrusting is het maar goed ook dat het niet lang meer duurt want de slijtage begint hier en daar zichtbaar te worden. Over de geheugenkaart van mijn camera heb ik het uitgebreid gehad maar mijn camera zelf begint ook wat problemen te krijgen zeker nadat ik hem na een WC bezoek in een veels te kleine WC heb laten vallen. Het opstarten duurt lang en veroorzaakt een hoop herrie. Sommige functies weigeren wel eens, gelukkig tot nu toe altijd nog tijdelijk. Het klepje dat voor mij lens zit gaat alleen nog maar met fors geweld open.

De zolen van mij schoenen, die ik voor vertrek heb laten vernieuwen, zijn na 1500 kilometer aardig versleten. De rechtervoorkant begint los te laten maar het wordt geen enkel probleem om die laatste 39 kilometer nog te overbruggen.

Er zitten wat scheurtjes in mijn mooie, dure, lichtgewicht, ademende regenbroek en hier en daar begint de lijm op de naden van mij regenjas los te laten. Maar ook in dit geval, Santiago gaan ze wel halen.

Mijn tas, die bij vertrek nog vol zat, is inmidels halfvol. Mijn hoofd die bij vertrek nog halfvol zat, zit ondertussen overvol. Het wordt tijd om te arriveren.