De spiksplinternieuwe boulevard langs de Rijn (Seerhein) ontwikkelt zich tot het stadsstrand van Konstanz. Geheel in lijn met andere Europese steden. Alleen is het hier erg kleinschalig maar dat maakt het juist zo leuk.

K.'s kantoor bevindt zich pal aan de Seerhein, en als je daar een boekje zit te lezen en je ogen dicht doet, waan je je in het zwembad. Ook is het een prachtige plaats om het doen en laten van de badende Konstanzers te bespieden.

Studenten zitten er met hun leerboeken in het gras, en gaan af en toe even te water. De alcoholverslaafden op de bankjes langs de kant van het water krijgen gezelschap van jongeren die pal naast hen een touw spannen en dan gaan koorddansen. Of daarvoor trainen.

Oude dames spreken met elkaar af, kleden zich kunstig uit (en later weer aan) onder een badhanddoek. Ze huppen aquajoggend een beetje heen en weer in de rivier. Of ze zwemmen eerst stoer tegen de stroom in, tot de fietsbrug, en laten zich dan loom zwemmend door de stroom mee terugnemen naar hun startplek. Daar klimmen ze op de kant, strekken zich uit op de warme stenen borstwering en laten zich opdrogen.

Schooljeugd houdt zich op vlak bij de fietsbrug, en springt daar vanaf om stoer te doen voor het eigen publiek en voor de andere sekse. Andere sekse m/v welteverstaan: hoewel meisjes in de minderheid zijn werpen ze zich wel degelijk van forse hoogte in het kristalheldere, turquoisekleurige water.

Ouders zitten er met hun kleine kindjes. Gelieven van alle leeftijden zitten er met z'n tweeën zich gelukzalig onbewust te zijn van hun omgeving. Kantoorpersoneel rent bij wijze van theepauze naar buiten, werpt zich te water, zwemt wat heen en weer en spoedt zich dan weer naar binnen. In de vaargeul tuffen bootjes en boten voorbij: allemaal pleziervaart, op een enkele WaPo (Wasserpolizei) na. Futen en eenden wijken uit voor de zwemmers.

Hondenliefhebbers zitten er met hun hond. Als die eens een poepie laat, is de vuilnisbak, compleet met weggooizakjes, niet ver weg. Er staan trouwens rijkelijk veel vuilnisbakken met ondergronds reservoir, die rond een uur 's middags met veel geraas en uitlaatgas worden geleegd. Het lijkt misschien wel lukraak en chaotisch aan het Konstanzer stadsstrand, maar Duitsland blijft Duitsland.

Wat er niet is: een kiosk met koek en zopie. Af en toe komt er een ijscoman voorbij. Als die met z'n bel klingelt, rennen alle kinderen op hem af.

Wat er ook niet is: bonkende muziek uit boomboxen.

Wel zijn er heel veel fietsen. Provisorische plakkaten van de gemeente Konstanz herinneren de baders eraan dat ze daarmee niet teveel gras inpikken, anders kunnen de mede-baders niet liggen. Waaruit je kunt opmaken dat het stadsstrand niet echt door de gemeente is bedacht, maar wel Oud-Hollands wordt gedoogd en 'gefaciliteerd'.

Ook uw Konstanzer Beobachter heeft zich op een snikhete middag in de Seerhein geworpen. Heel voorzichtig, want het water was koud, koud!! Met heet weer smelt de sneeuw in de bergen namelijk sneller. En dat voel je.