leothijssen
FAR NORTH 17 juni. Port Douglas staat vandaag op het programma. Dat is een klein, maar bijzonder luxueus dorpje aan de kust, tussen Cape Tribulation en Cairns in. Eerst even luieren op het gras bij het prachtige kapelletje ‘Mary by the Sea', en dan rijden we naar Four Mile Beach. Daar liggen we lang op het strand te luieren en lezen. Leo iets te lang; verbrande benen en rug. Oh oh. Later op de dag gaan we, al shoppend, Port Douglas door. De Aboriginal-kunst is soms toch erg mooi, met die natuurlijke kleuren en abstracte vormen. Maar weer vinden we niets dat we meenemen. Thais eten en slapen dan maar. Vandaag (18 juni) gaan we nog even Port Douglas in, een korte blik...
- 1 reacties
- 3 aanbevelingen
- 1007 keren gelezen
CAPE TRIBULATION Van Mareeba rijden we de dag erop (15 juni) naar Cape Tribulation. Maar eerst stoppen we bij Mossmann Gorge, een stuk regenwoud, dat eigendom is van Aboriginals. En we zien er een paar voorbij sjokken op weg er naar toe. Mossmann Gorge is bekend vanwege de snel stromende beek tussen allerlei rotsformaties, en het uitzichtspunt laat zien dat er (ondanks een paar verdrinkingen) nog steeds gezwommen wordt in het snelstromende water. De zwemmers zien er niet verontrust uit. Wij lopen de track door het regenwoud. We zien erg weinig vogels; we horen er genoeg. Na de Mossmann Gorge rijden we naar de ferry, die ons naar Cape Tribulation zal brengen. Men was van plan...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 1276 keren gelezen
TABLELANDS Vrijdag de dertiende. Juni, wel te verstaan. Maar het ongeluk is kennelijk al achter ons. Vandaag gaan we de Tablelands in. En dat blijkt een erg mooi gebied te zijn! Heuvelachtig, mooie boompjes erop, en wat droger (niet alleen qua regen, hoor), zodat je hier al iets kunt voorstellen bij de woestijn van de Outback. Het gras is wuivend geel. We maken de zogenaamde ‘watervaltocht', een weg die langs drie mooie watervallen leidt. Maar we komen eerst een ‘Lookout'-punt tegen. Er loopt een haarspeldbochten-voetpad van boven naar het riviertje in het dal. We lopen een eindje naar beneden, maar San heeft na een tijdje geen zin meer om dat hele eind weer omhoog te...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 916 keren gelezen
North Coast Op maandag 9 juni rijden we richting Townsville, dat een strandparadijs schijnt te zijn. Het is droog, maar het waait wel erg hard. Eerst komen we door het plaatsje Bowen. Daar gaan we naar horseshoe-bay, dat er inderdaad uitziet als een hoefijzer, met een zandstrand in de bocht van de U. De uiteinden worden gevormd door rotspartijen die ver de zee ingaan. Doordat de wind recht van zee komt, waait het te hard voor ons, dus gaan we maar even op een terras bij een café zitten. En als we net onze tanden in een wrapje zetten, lijkt het te gaan regenen. Net op tijd vinden we een beschut plekje onder het afdak van het café zelf: hoos! Gelukkig is de stortbui van...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 969 keren gelezen
Whitsundays Op 6 juni rijden we door naar de Whitsundays. Omdat we weer ‘s ochtends vroeg zijn, zien we dit keer wel diverse kangaroes en wallabi's. door de velden huppelen. Eentje kunnen we maar net ontwijken. Onderweg komen we een groep motorrijders tegen, die allemaal een aanhangertje achter zich aan slepen. Grappig om te zien. Minder grappig is de bijna-aanvaring die we hebben met een boot! Op een trailer, uiteraard, maar deze trailer verliest ineens een wiel! Het ding stuitert de berm in; San schrikt zich rot, en de auto die de trailer trekt duikt haastig de berm in.. Brr... dat ging maar net goed. Het is fijn om te weten dat we de Whitsundays vandaag gaan halen. Het...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 983 keren gelezen
FRASER COAST 31 mei Het is zowaar droog! We zijn iets later dan gepland (uitslapen om de regen te vergeten), dus het marktje voor vandaag laten we maar achterwege. Doorrijden naar Noosa Heads, een van de meest toeristische plaatsen van de oostkust. Noosa Heads is het punt vanwaar je naar Fraser Island kunt, het grootste zand-eiland ter wereld. Het moet een van de mooiste natuurparken van Australie zijn. OK. Maar omdat er niet zo'n goed weer voorspeld is, durven we nog geen tripje te boeken voor morgen. Noosa in dan maar. Maar het strand is gesloten vanwege de sterke stroming, wind en branding. Maar dat staat vele surfers kennelijk niet in de weg om toch hun geluk te proberen in...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 793 keren gelezen
Queensland - Sunshine Coast Byron Bay - Redcliffe 28 mei. Het heeft ‘s nachts enorm geregend, en af en toe geonweerd. Het mooie weer is voorbij, lijkt het; en het weerbericht op de laptop geeft niet veel hoop voor de komende dagen aan de kust. Regenen doet het gelukkig niet meer, maar bewolkt is het zeker. ‘s ochtends vroeg rijden we al weg, op naar natuurpark ‘Mount Warning', de hoogste berg van New South Wales. We willen naar de top klimmen, omdat dit het meest gevarieerde landschap zou zijn; van subtropisch naar koud, in een wandeling. Onderweg verlaten we New South Wales, en rijden Queensland binnen. Maar bij de berg aangekomen blijkt deze behoorlijk steil te...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 809 keren gelezen
Van Takayama gingen we op 14 april naar Tokyo. We hadden zowel plaatsen gereserveerd voor de trein van 14.00 uur, als voor die van 17.42 uur (handig, als je door die Japan Railpas niets hoeft te betalen, al reserveer je voor twee tijden). Als we terug zijn van het festival in het Minshuku (pension, met prachtige yukata's), blijkt de man des huizes toch tijd te hebben om ons naar het station te brengen. Kijk, dat is aardig! Als we de baggage in het busje gooien en ik de deur dicht wil maken, blijft de schuifdeur van het busje hangen. Het blijkt een automatische deur te zijn, die je met een druk op de knop dichtgooit. Grappig. We zijn anderhalf uur te vroeg op het station voor de trein van...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 844 keren gelezen
New South Wales - Central Coast naar Hawks Nest 21 mei, even boven Sydney. De Freeway Pacific Highway is een lelijke snelweg. En een beetje een raar samenvoegsel van verschillende wegen: hij varieert van een smalle tweebaans kruipweg tussen winkeltjes en bebouwde kommen door, tot aan ruime zesbaansvliegvelden met een grote middenberm. Maar ook op een zesbaansweg kunnen er nog verrassingen komen: er zijn soms plotselinge afslagen, die zo scherp zijn dat auto's bijna stil moeten staan om de bocht te kunnen maken. Niks grote Exit-wegen. We komen zelfs een ‘One Lane Bridge' tegen, waar slechts 1 auto tegelijk over kan. Het is dus opletten geblazen. En ook de vrachtwagens zijn een...
- 2 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1402 keren gelezen
Op 18 mei, rond 12 uur, landen we op Sydney Airport. Weer even de bergschoenen laten schoonspuiten en door naar Sydney Youth Hostel. Eigen kamertje en alles lekker centraal. Dus gauw de stad in: in tegenstelling met onze eerste ontmoeting (tussenlanding van Tokyo naar Christchurch) is het nu stralend weer. Sydney voelt al meteen heel anders dan Auckland. Sydney is een wereldstad. Een metropool. Sydney bruist, zoemt en feest om je heen. We lopen naar de haven, en we komen bijna meteen bij een snackbar die "Dutchies Delight" heet. In onvervalst Mokums/Amsterdams krijgen we te horen dat de Patat Sate er zo aankomt. Even zitten en de patatjes knabbelen. In deze omgeving van de haven zien we...
- 2 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1155 keren gelezen
14 mei Stranden, stranden en nog eens stranden. Dat willen we zien de laatste paar dagen in Nieuw-Zeeland. Maar omdat we niet zoveel tijd meer hebben, besluiten we om niet als een idioot naar noord-noordereiland te scheuren, naar de Bay of Islands (twee dagen heenrijden, plus een dag terug naar Auckland). Dus rijden we naar Tauranga, aan de Noord-Oostkust. Daar zijn ook mooie stranden, in de Bay of Plenty. Het eerste strand waar we de auto parkeren is bij Waihi Beach. Strakgeel strand in een enorme baai. In de verte zit een man te vissen, wat dichterbij kijken meeuwen of we niet een gemakkelijker hapje voor ze hebben. We eten eerst even wat in de auto, en rennen dan het mooie strand...
- Geen reacties
- 2 aanbevelingen
- 762 keren gelezen
Twee vrij sjofel geklede Europeanen lopen ‘s ochtends met rugzakken en gitaar vanuit de bus het treinstation in. Typische Backpackers, maar ze sluiten aan in de rijen voor de luxueuze Shinkansen. En daar is het weer lekker ontbijten in de Bullet Train. Met de snelle Shinkansen naar Hiroshima. Helaas zitten we in een rookcoupe, en ineens krijgt Sandra het benauwd en een enorme hoestaanval. Ze wil pertinent de coupe uit. De vriendelijke conducteur regelt twee andere plaatsen voor ons, die eigenlijk wel gereserveerde plaatsen zijn, maar kennelijk niet bezet. Door met de tram naar ons hostel, en daar blijkt niemand aanwezig. Na even aandringen bij een stofzuigster mogen we de gitaar...
- 1 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1159 keren gelezen
Op maandag 7 april activeren we onze Japan Railpas. Ons doel van vandaag is Nara, een oude tempelstad, dicht bij Kyoto. En als we in Nara aankomen is het eerste dat opvalt: de harde regen. En het tweede zijn de vele tamme hertjes die midden door de stad slenteren en je aankijken of je een koekje voor ze hebt. Zo ja, dan lopen ze naar je toe (koekjes kan je voor ze kopen), zo nee, dan slenteren ze verder. Nara heeft ongeveer duizend van die tamme herten. En de meeste zitten in het hart van het oude tempelgebied. En eigenlijk is het absolute hoogtepunt van Nara het begin, de Nandai-toegangspoort tot het tempelgebied. Aan weerszijden van de toegangspoort staan twee enorme, houten beelden,...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 1177 keren gelezen
2 april: aankomst in Kyoto. Al onderweg in de trein naar ons (maanden van tevoren geboekte) verblijf zien we overal fruitbomen vol met kleurige roze bloesems. Prachtig om te zien! Ons verblijf, Hanakiya Inn, is een leuke, kleine ‘ryokan', een traditionele verblijfplaats, waarbij je lage tafeltjes hebt, een matje op de grond, alles in natuurlijke houtkleuren en zo. Gelukkig zijn de rijstpapieren wanden vervangen door steviger en dikker materiaal, maar het belooft wel een gehorig verblijf te worden. Er zijn drie kamertjes; wij hebben degene met het uitzicht op de tuin (al is die maar 1 meter diep, maar wel met stenen lantaarn. Japanners zijn gewend aan perfectie op de vierkante...
- 1 reacties
- 2 aanbevelingen
- 1668 keren gelezen
12 mei Naar Lake Taupo Een beetje last van spierpijn van gisteren. We verlaten het hostel bij Tongariro National Park en rijden door het park naar Lake Taupo. Wederom is het stralend helder weer. Nog een paar fotoshoots van de vulkaanbergen, en we zijn op weg naar lake Taupo. Dit is vulkanisch land, en onderweg zien we hier en daar wat stoom uit de grond opstijgen. Maar wat vooral opvalt zijn de afgeronde groene heuvels, die bijna trapsgewijs oplopen. Alsof ze bestaan uit honderden schijfjes die nèt niet op elkaar passen. Lake Taupo doemt op, een enorm maar vlak meer. Bootjes erop, mooi weer eroverheen gedrapeerd, al waait het hard. Bij Lake Taupo is het even boodschapjes doen...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 750 keren gelezen
Noordereiland - Wellington voorbij Om tien voor vijf komt de boot aan in de haven van Wellington, maar het duurt tot zeker half zes voor we de boot af zijn. Het regent, en het is al bijna donker. We proberen een accommodatie te vinden in Wellington-stad, maar in het donker en de regen - het regent ook steeds harder - is het lastig om een accommodatie te vinden. De avondspits, vervelende schitteringen op de ramen van de regen, en nergens parkeerruimte. Na drie vergeefse pogingen geven we het op en besluiten om de Snelweg naar het Noorden te pakken, en de eerste accommodatie langs die snelweg maar te pakken. Dat blijkt in Mana te zijn, en de ‘homestay' is eigenlijk veel leuker dan we...
- Geen reacties
- 4 aanbevelingen
- 747 keren gelezen
6 mei. Cape Foulwind We beginnen de dag met het opsturen van onze foto-DVD's naar Nederland. En daarna is het een kwartiertje rijden naar de kust: Tauranga Bay, waar een hele kolonie zeehonden zit. Van veraf horen we de beesten al grommen. De uitzichtspunten zitten hoog op de kliffen, en we zien onder ons zo'n twintig zeehonden zonnen, in het water zwemmen of een beetje over de rotsen hupsen. Echt handig lijken ze niet op de rotsen, maar het is wel erg leuk om ze te volgen, hoe ze toch van de ene rots naar de andere weten te glijden. Een paar kleintjes is onophoudelijk bezig om de rotsen verder te verkennen. Er liggen er ook drie op het gras te luieren. Maar thuis zijn deze dieren toch...
- Geen reacties
- 4 aanbevelingen
- 646 keren gelezen
2 Mei: West Coast De dag erop scheuren we verder, via Wanaka, naar The West Coast. En dat is lang en vermoeiend rijden. Boven Wanaka houden de snelwegen op, en kuier je achter campers over smalle kronkelweggetjes door de bergen. Af en toe een blik op de zee, af en toe op besneeuwde bergen. Maar het schiet niet op, en de laagstaande zon maakt het rijden erg vermoeiend. Om een uur of een doen San en ik een tijdje de oogjes dicht in de auto, voor we verder rijden. Maar uiteindelijk halen we Fox Glacier. Daar is de eerste grote gletsjer te zien. Maar dat doen we morgen wel; eerst maar eens een nachtjes slapen in Ivory Tower, een erg leuk hostel. We eten in Saddle Restaurant, en je krijgt...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 642 keren gelezen
Milford Sound - Catlins Een blik op de weersvoorspelling leert ons dat we zo'n drie dagen de tijd hebben om het uiterste zuidoosten van Nieuw-Zeeland te verkennen; voorlopig is het in het Westen regenachtig (klopt!); tot woensdag is het mooi in het zuid-oosten. OK. Koers naar Invercargill en de Catlins dus! We besluiten wel de mooie ‘scenic' route te nemen, en niet de snelle weg. Heel even regent het, maar niet noemenswaardig. We lijken helemaal alleen op de wereld in ons autootje. Niemand in de buurt, urenlang! Het is uitzicht is ver, weids, en glooiende weilanden. Veel schapen hier. Het lijkt een beetje op de kustweg tussen Newcastle en Schotland. Midden in het land staan...
- Geen reacties
- 3 aanbevelingen
- 706 keren gelezen
26 - 27 april: Milford Sound De weg van Te Anau naar Milford Sound (130 km) zou twee uur in beslag nemen. Maar deze weg is erg mooi, en vergeven van de leuke wandelingetjes. Redenen genoeg om er ruim zes uur voor uit te trekken, dus staan we vroeg op en scheuren opgewekt naar Milford Sound. De wegen zijn smal, erg bochtig en bergachtig. Soms hebben we mooie vergezichten over vele heuvels en wolkenpartijen; soms rijden we door donker bos met - door de felle zon en diepe schaduwen ertussen - nauwelijks zicht op het verkeer. Maar de weg is echt prachtig! Een klein kaartje geeft aan waar de zienswaardigheden zijn, en we maken een keuze uit de vijftien grote wandelingen die je onderweg...
- 1 reacties
- 3 aanbevelingen
- 713 keren gelezen
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
41 Australie - Tablelands...
TABLELANDS Vrijdag de dertiende. Juni, wel te verstaan. Maar...
Volkskrant Reizen...
Welkom bij de vierde editie van de Volkskrant Reizen Zomerquiz 2009! Vijf...
Chinatown Sydney...
Chinatown ligt in het centrum van deze typisch Euraziatische stad en wordt...
Van hitte, liefde en een...
We waren in Katherine. De lucht was blauwer dan mijn nieuwe spijkerboek. De...
HELP MIJ BIJ MIJN...
http://www.volkskrantreizen.nl/reisverhalen/130/ help mij mijn doorm waar...
No Worries
Van de grote gebouwen in Dubai vlieg ik in ongeveer 16 uur naar de grote...
40 Australie - North...
North Coast Op maandag 9 juni rijden we richting Townsville, dat een...
Wijnproeven in de Hunter
Een uur buiten Sydney ligt Hunter Valley waar meer dan 100 wijnhuizen...
Boven op het rif
Miljoenen toeristen bezoeken jaarlijks het Great Barrier Reef, onder meer...
So you think you speak...
Spreek jij goed Engels? Een onschuldige vraag die de meeste...
