Voor vertrek leek me het meest opvallende hier de vrouwen in zwarte chadors en de posters van wijlen imam Khomeiny. Inmiddels kan ik zeggen dat deze twee dingen me ongeveer evenveel opvallen als een weiland langs de Nederlandse snelweg. Zo ook het slapen en eten op de grond, het toilet zonder wc-papier en de Arabische letters.

Dingen die ik wel voor het eerst in Iran heb gezien/gehoord/meegemaakt:

• een publiek oplaadpunt voor mobiele telefoons, in een park in Esfahan;
• ‘elevator-music’: zodra de lift van een hotel zich in beweging zet, start de muziek;
• dicht bij de Perzische Golf: vrouwen die een soort metalen constructie voor hun gezicht dragen, de Bandari burqa, het ziet er zeer buitenaards uit;
• ik ben hier bijzonder elegant gekleed, beter zal het nooit worden;
• waarschuwingen om te voorkomen dat je chador tussen de roltrap komt;
• alle auto's hebben een kapotte snelheidsmeter. Dat kan geen toeval zijn.
• u heeft het vast al lang in uw eigen auto, maar voor het eerst door mij in Iran gedaan: op de achterbank van een taxi gezeten en naar een videoscherm gekeken dat in de hoofdsteun van de voorbank is gemonteerd. Op het scherm? Videoclips van een kronkelende Beyoncé en de Pussycat Dolls.
  
• een groot scala aan fitnessapparaten in bijna ieder park.