keulen afscheid parijs moderne gebouwen

 

Ook al is er na de oorlog veel mis gegaan tijdens de snelle wederopbouw, er zijn toch best aardige moderne gebouwen in Keulen. Het Ludwig-museum bijvoorbeeld. Er schuin onder ligt de philarmonie, die in 1986 gereed kwam. Over de philarmonie loopt een voetgangersgebied, waarover je naar de Rijn toe kunt lopen. Nu heeft de philarmonie een erg goede akoestiek. Een beetje te goed: als je over dat voetgangersgebied loopt, galmt het binnen in de philarmonie. Het gevolg is, dat er tijdens concerten mannen in groen pakjes de voetgangers van het dak af moeten houden en over een smalle strook sturen langs de concertzaal. Altijd weer mooie taferelen.

Aan heel recente gebouwen is er verder bijvoorbeeld de winkel van Peek en Cloppenburg aan de Schildergasse, van architect Renzo Piano, die ook aan het Centre Pompidou in Parijs heeft meegewerkt. Tenslotte wil ik de Köln Triangel nog noemen: de flat tegenover de Dom. Wegens dit gebouw is de Dom bijna haar status als wereldcultuurerfgoed kwijt geraakt! De commissie vond de flat het zicht op de Dom ruineren. Keulen moest allerlei plannen voor andere flats laten vallen, om de commissie uiteindelijk toch nog tevreden te stellen. Dit gaat echt helemaal nergens over: de Rijn schept zoveel ruimte tussen de Triangel en de Dom, dat er van enige blikbeperking werkelijk geen sprake is. (Vanaf de Triangel heb je trowens zowel 's ochtends (licht mee over het centrum) als 's avonds (zonsondergang, tegenlicht) een schitterend uitzicht over Keulen).

In Keulen blijft dus niks zoals het is (Et bliev nix wie et wor, op Kölsch ). Ook voor mij niet: na meer dan 5 jaar ga ik Keulen verlaten voor een baan in Parijs. De reacties van vrienden zijn interessant. Bijvoorbeeld: "Oh, dan kom je weer een stukje dichterbij wonen" (2x!). Typisch: Keulen ligt toch echt veel dichter bij Nederland dan Parijs. Maar blijkbaar niet in iedereens hoofd. En: "Parijs: ik ben wel jaloers". Dat heb ik over Keulen nooit gehoord. Waarom niet?

Keulen is hip.
Keulen is groter dan Amsterdam.
Keulen bruist.
Keulen is relaxed.

Ik zou zeggen, ga eens kijken in Keulen. Typisch is in ieder geval dat alle Keulenaren ooit weer terug naar Keulen willen, als ze weg zijn. En van m'n toekomstige collega's in Parijs kreeg ik alleen maar te horen dat ze weg wilden. Maar goed, ik ben heel benieuwd naar Parijs. Ik neem hiermee dus afscheid als reiscorrespondent uit Keulen. Misschien tot ziens vanuit Parijs. In mijn eerste bijdrage vind je links naar bijna al mijn bijdragen over Keulen.
Tschüss,
Maurijn