whereisthebus
Hier is alles anders. Hier is het groener, de mensen zijn vriendelijker en behulpzaam. De politie is nog net niet je vriend maar in vergelijking met Ecuador's grote zuiderbuur Peru, zijn ze hier een stuk relaxeter. We rijden door Guayaquil naar Salinas aan de kust. We ontmoeten William. Sinds een paar weken is hij de uitbater van een leuk hotelletje in Salinas genaamd CocosToo. Vroeger was hij medewerker bij Toyota in de VS. Hij heeft zich in de loop der jaren opgewerkt van de lopende band- tot pr-medewerker en vooral dat laatste valt te merken. Hoewel we niet in zijn onderkomen overnachten maakt hij dat we ons er thuis voelen. Ik steek de draak met de beide Amerikanen en hun land....
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 168 keren gelezen
De reparatie die tien dagen in beslag zou nemen is na vijf weken eindelijk klaar. Het traject van drie stappen voorwaarts en twee stappen terug maakten het verblijf in Lima een slopende besogne waar ik niet graag aan terug denk. Keith is ondertussen naar Cuzco en Machu Picchu geweest en had het plan om zijn custom-made fiets naar Santiago in Chili op te laten sturen. Van daaruit zou hij terug fietsen naar zijn woonplaats San Francisco. Ik heb het stuk over de Pan Americana gereden en de dorre en vaak eentonige omgeving is nou niet echt een fietserswalhalla te noemen. Ik heb overtuigd voor een andere, kortere route te kiezen en hij heeft zijn fiets naar Lima op laten sturen. Nu is het...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 347 keren gelezen
Het is een half jaar geleden toen ik Peru binnenreed. Als ik toen had geweten wat me te wachten stond had ik me nog wel een keer achter de oren gekrabd. Teleurstelling, frustratie en verveling vormden een rode draad waaraan geen ontsnappen mogelijk bleek. Achterna gezeten door technische mankementen, logistieke problemen en een royaal verlopen visum gingen maanden voorbij. In het donker rijden we Máncora binnen. Het dorpje aan de kust is een leuke surfspot. Het bestaat uit niet veel meer dan een kilometer lange dorpstraat met winkeltjes, restaurantjes en barretjes. Nouel en Laura hebben een plek aan het strand uitgezocht waar we kunnen overnachten. Het Point Hostel is een...
- 1 reacties
- 1 aanbeveling
- 561 keren gelezen
En dan is het toch gelukt. Na weken van sleutelen is de auto er klaar voor. De motor loopt goed en na 100km succesvol testrijden in Lima en omgeving is het hoog tijd om te vertrekken. Morgen is het zover. De kratten met spullen die ik de afgelopen weken in mijn kamer van het hostel had opgeslagen zijn in de bus gepakt. De bus die vanochtend nog elders geparkeerd moest worden omdat er juist op die plek een televisiecommercial voor Claro, een van ’s lands grootste telefoonaanbieders, moest worden geschoten. De cameraploeg staat op straat en filmt. Met een rode VW kever in de voorgrond staat in het open venster een opgedirkte dame te bellen met haar minnaar. Zonder Claro hadden zij...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 484 keren gelezen
Ik loop naar de garage om de auto op te halen. Eenmaal daar zie ik mijn spullen nog veilig op de plek staan waar ik ze heb uitgepakt maar als de garagehouder op mij af komt geloof ik mijn ogen niet. Hij heeft de startmotor in zijn handen. Het ding ligt in twee stukken. Het blijkt de voorbode van nog veel slechter nieuws. Voor dat ik vraag wat ze in godsnaam hebben uitgespookt loop ik eerst maar eens om de auto heen. De radiator is warm en wat er ook is gebeurd, het kan niet lang geleden zijn. Naast mij wordt een oude Kever opgeknapt en een Toyota met startproblemen staat buiten. Terwijl ik naar mijn bus sta te staren komt de eigenaar naast me staan. “Hij maakte zo’n raar...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 392 keren gelezen
Een rit van Pisco naar Lima over de Pan American Highway klinkt mooier dan het is. Het is maar een klein stukje in vergelijking tot wat we andere dagen rijden en we nemen de tijd. Weliswaar rijden we evenwijdig aan de kustlijn van de Pacific maar van de oceaan is een groot deel van de tijd niets te zien. Kort samengevat is het ‘meer van hetzelfde’. We vertrekken wat later dan anders. We stoppen bij een tankstation om de tank te vullen en twee bekertjes koffie te halen. Vaak zijn het gezellige taferelen bij de pomp. Terwijl de gallons diesel de tank vullen is er tijd voor wat small talk met de veelal vrouwelijke pompbediendes. Het is een...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 487 keren gelezen
Op de straten naar het dorpsplein is het is het druk. De vele verklede bewoners zijn uitgedost in kleurige kleding en sommigen dragen maskers. Er wordt muziek gemaakt, gedanst, gegeten en gedronken. Het hele dorp is uitgelopen om van het feest niets te missen. We gaan kopje onder in de cultuur en dat kan natuurlijk niet zonder ons tegoed te doen aan wat lokale specialiteiten. Na onderzoek zijn we erover uit, er ligt: viskuit, zeewier, aardappelpannenkoek, geroosterde maïs, wat verse kaas en een kwart cavia op ons bord. Nog voor het feest in Picac zijn tweede dag ingaat nemen we afscheid van de mensen die we hebben ontmoet. Jacky gaat terug naar Ierland en net als zij verlaten...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 534 keren gelezen
In het land van extremen ligt, volgens velen de hoogstgelegen hoofdstad ter wereld. Hierover echter zijn de meningen verdeelt. Sucre is de officiële hoofdstad maar het land wordt bestuurd vanuit La Paz. Hoe dan ook ligt de stad op een hoogte van 3660 meter en dat is te merken. We slenteren door de steile en nauwe straatjes van de eeuwenoude stad. Tussen de drommen mensen werken we ons al hijgend een weg naar boven in de zuurstofarme en door het drukke verkeer vervuilde lucht. In het oude stadsdeel vind je een eindeloze reeks winkeltjes volgehangen met alpaca truien en mutsen, T-shirts, dvd’s en sieraden. We raken aan de praat met Puma. Het is zijn echte achternaam, zo laat...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 527 keren gelezen
Voor we vertrekken vullen we de tank met de ijskoude diesel uit de stalen jerrycans. Gelukkig is het wat minder koud dan gisteren en we kunnen dan ook vroeger vertrekken. We rijden Salar de Uyuni in. De grootste zoutvlakte ter wereld. De Salar is oogverblindend en met een onontbeerlijke zonnebril op onze neus rijden we over de eindeloze witte vlakte. Het lijken zoute puzzelstukken die ondanks hun grillige vormen in elkaar vallen als craquelé in een oude verflaag. We rijden een uur op kompas in noordwestelijke richting. Langzaam doemt Isla de los Pescadores voor ons op. Het eiland van de vissermannen, en daar valt mijn mond open van verbazing!... Een T3! Hergen en Milena, het...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 643 keren gelezen
Grote hoeveelheden toeristen en verdubbelde prijzen. Het zijn de nare bijverschijnselen van de immens populaire reisgids; South America on a shoestring. Geen backpacker reist zonder en dat blijft niet zonder gevolgen. We hebben besloten om de ‘gebaande paden’ van de Lonely Planet te verlaten en naar La Paz te rijden zonder de reisgids te raadplegen. De reisgids die overigens door de soms gebrekkige of onjuiste informatie ook wel de bijnaam The Lonely Liar draagt. Veel nuttige informatie krijgen we via locals en de autoriteiten. The sparcely populated far southwest region is even more remote than the salares, but there are several mining and military camps and weather...
- 3 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 551 keren gelezen
Daar staan we dan. De accu’s laadden niet meer bij waardoor een gedwongen overnachting langs de kant van de weg wel erg dichtbij komt. Met gebruik van startkabels en het laatste beetje spanning in de tweede accu kunnen we nog net een keertje starten. Het is nog een paar honderd kilometer tot Iquique. Zonder radio en verlichting, en met de billen op elkaar geknepen rijden we verder. Als de motor afslaat zijn de rapen gaar... We zijn nog steeds met ons drieën. Marije wil meerijden tot San Pedro de Atacama. Vanaf daar gaat ze met de bus naar het noorden. Wij willen verder landinwaarts richting Salar de Uyuni in Bolivia; de grootste zoutvlakten ter wereld. Iguique is een plaats...
- 2 reacties
- 1 aanbeveling
- 683 keren gelezen
De bergkilometers die voor ons liggen worden een zware uitdaging voor de motor. Door de hoogte en dus beperkte zuurstof neemt het motorvermogen af. We begeven ons nog op 1 kilometer hoogte en om de grensovergang met Chili te bereiken moeten we nog 2,5 kilometer klimmen. Het is nog vroeg en rond het vriespunt als we vertrekken. De motor draait warm en lijkt klaar om vandaag weer een volle tank diesel te verteren. Voor ons liggen de Andes, de steile en onherbergzame bergen met besneeuwde toppen. De weg is goed en er rijdt overwegend vrachtverkeer. We winnen langzaam hoogte en door de dunne lucht heeft ze moeite met de klim. Met een zwarte pluim uit de uitlaat die ik nog herken uit...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 727 keren gelezen
De uitgestrekte binnenlanden van Argentinië zijn niet de grootste uitdaging om te door te rijden maar met Sierras de Cordoba in het vooruitzicht valt het mee. De rit over de enorme vlakten, die door de doorgaans droge winters er dor en verlaten bijliggen, bieden weinig afwisseling. Rodrigo en ik zijn onderweg naar Icho Cruz. Via Volkskrant Reizen zijn we in contact gekomen met Jan en Liz. Ze runnen er een wat ongewoon reisbureau. Stapels folders en als stewardess vermomde baliemedewerkers hoef je er niet te verwachten. Door de verloren tijd in Buenos Aires hebben we besloten niet door Uruguay te rijden maar om naar het westen richting Chili te trekken en vervolgens door de Salar de...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 3697 keren gelezen
In de voorkamer van Lima 11 aan de Avenida 9 de Julio staat de pooltafel. De uitkijk op de onophoudelijke stroom auto’s over wat volgens de Porteños de breedste straat van de wereld zou zijn is een vertrouwd beeld geworden. Het is herfst en het wordt kouder. Als dieren bij de drinkplaats ontmoeten de avontuurlijke reizigers elkaar ’s avonds in het LimeHouse. De vele nationaliteiten wisselen informatie uit en vandaag is de criminaliteit het onderwerp van gesprek. Twee backpackers uit Parijs vertellen hoe ze met een mes zijn bedreigt en berooft van cash en camera. Een stelletje uit Engeland is na een middagje La Boca zonder fotocamera en creditcard teruggekeerd. Jimmy uit...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 646 keren gelezen
Zo af en toe lees ik wat op internet en zoals Nederland altijd wel ergens van in de ban is, is het dat nu ook... . De kredietcrisis, de varkensgriep natuurlijk, en... Sesamstraat. Pfff..., het zijn van die momenten waarop ik besef dat ik wel uit een vreemd land kom. De nukkige Meneer Aart is naar zuid Europa vertrokken om vandaar zijn verzetsstrijd te leiden tegen het vroeger uitzenden van het kinderprogramma. Het kinderprogramma waarvan de gemiddelde leeftijd van de kijker overigens 49 jaar bedraagt. Terwijl de straten van Buenos Aires dagelijks gevuld zijn met demonstranten die zich inzetten voor een betere arbeidsomstandigheden, minder criminaliteit en andere dingen die er toe doen,...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 962 keren gelezen
Tussen poolijs en koeien Het invoeren van de auto is een tijdrovende zaak. Christian, een in een maatpak uitgedoste man van in de veertig en confronteert mij met zijn niet al te geweldige Engels en mijn dito Spaans. Christian is agent en werkt voor de transportmaatschappij. Aan de hand van de documenten die ik heb meegenomen beginnen we een aan het overleg over de datum wanneer de bus wordt vrijgegeven en natuurlijk gaat het over geld. Het wordt een kostbare aangelegenheid. De zeecontainer staat al vijf dagen in de haven en vandaag moet ik met één van de medewerkers van het transportbedrijf naar het kantoor van CMA CGM om de loading bill en mijn paspoort te...
- 2 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 783 keren gelezen
Ik vlieg pas morgen. Omdat mijn vlucht naar tussenstop Johannesburg erg vroeg vertrekt heb ik besloten hier op Durban International Airport te overnachten. Het wordt steeds rustiger op de luchthaven en het wachten is op de laatste vluchten. Straks zal er alleen nog maar bewaking zijn. Aan het einde van de terminal zie ik nog één stewardess achter een incheckbalie. Om niet de hele nacht als een waakhond op mijn bezittingen te hoeven liggen vraag ik haar of de mogelijkheid bestaat ergens mijn bagage te stallen. "No I'm sorry!", zegt ze vriendelijk en - waarschijnlijk uit routine - vraagt ze naar mijn ticket en mijn paspoort. Ze bekijkt het paspoort alsof ze het eerder...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 915 keren gelezen
Zes uur 's ochtends, het is zaterdag. Op de parkeerplaats van Mantis & Moon worden twee Toyota's volgeladen met surfboards. Roosta, een surfgoeroe en een paar gasten uit M & M gaan mee. We gaan mee een ochtend surfen op een geheime surfspot in de buurt van Umzumbe. Ik neem een camera mee en Gert, de manager van Mantis and Moon, en Jan, een sportredacteur uit Duitsland die voor de krant werkt(e), stappen in de bus en we volgen de Toyota's. Over een door met struiken overwoekerde zandweg komen we langzaam dichter bij de geheime spot. Zoals te verwachten was zijn we de enigen. Terwijl Jan vecht om na een lange nacht zijn ogen open te houden fotograferen Gert en ik de beroemde...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 628 keren gelezen
Het volgende reisdoel, de grootste containerhaven van Zuid Afrika ligt op 600km afstand van Pretoria. Hoewel het hoog tijd is, laat het vertrek nog even op zich wachten. Een stelletje dat elkaar tijdens het reizen door Afrika heeft ontmoet wil graag meerijden, hij komt uit Israël en zij uit Canada. Net als ik willen ze naar Durban, maar niet eerder dan morgen. Komt me goed uit, denk ik, en om van de nood een deugt te maken besluit ik om het De Wildt Cheeta and Wildlife Centre te bezoeken. De vele Cheeta's die we onderweg in de National Parks zijn tegengekomen, hebben mijn interesse in de grote katten aangewakkerd. Het snelste zoogdier op aarde met een topsnelheid van 105 km/h...
- Geen reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 721 keren gelezen
Er is van het reizen de laatste weken maar weinig terechtgekomen. Ik moet me er toe zetten om wat op papier te krijgen en een reisverslag valt er deze keer niet van te maken. Ik heb de laatste twee maanden in Pretoria doorgebracht en Stuard, Paul en Simon van Syncro Hospital zijn inmiddels echte vrienden. Stuard stelde de afgelopen weken zijn hele huis beschikbaar en neemt me mee naar vrienden of dagjes uit. Met Paul spreek ik Nederlands, hij rijdt ook Syncro en we praten over van alles, de problemen in het land, de lokale politiek en natuurlijk over Syncro's. Simon is de jongste bediende in het hospital, hij slaapt in een caravan in wat ooit Stuard's tuin moet zijn geweest. Met hem maak...
- 1 reacties
- Nog geen aanbevelingen
- 715 keren gelezen
Zomer in Noorwegen: Doen!Noorwegen voor levensgenieters: ontdek het, beleef het! Meer info. |
 |
De oorlogszuchtige...
Een golf van bruin water plenst tegen de voorruit. We zien nu de wereld...
De stoomtrein van Maitén
"Je mag er wel opspringen", zegt Alfredo. De trein moet teruggerangeerd...
De cerrado van Mato...
Een perfect geasfalteerde weg snijdt door het 'cerrado' landschap van...
Griezelen en genieten in...
Griezelen en genieten in de Amazone Tijdens mijn reis door...
Architectuur in Rosario
Buenos Aires, Iguazú Falls, Ushuaia, Perito Moreno en dan terug...
